Dag 4 – woensdag 14 juni 2023
Mitchell – Bend
Dankbaar gebruik gemaakt van de jetlag, om 5u wakker, om half 6 gepakt en in de auto, op weg naar de Painted Hills.
Was nog op tijd voor de zonopkomst, met dank aan een berg die in de weg zat.
Gauw de GoPro neergezet voor een timelapse en met de canon wat beelden gemaakt. Het viel van bij het uitzichtpunt wat tegen, dat is toch mooier met zonsdondergang als ik de situatie zo zag. Had ik toch iets beter moeten uitzoeken van tevoren.
Dat bleek al helemaal toen ik beneden kwam, en daar de heuvels in volle glorie in de ochtendzon zag. Dáár had ik moeten staan voor de mooiste timelapse van de zonsopkomst. Nam niet weg dat ik er alsnog van heb genoten en mooie beelden van heb gemaakt.
Daarna eerst foto stop bij het vliegveld van Redmond, daarna een tankstop, gevolgd door een koffie stop. Bij Dutch Bros. wel te verstaan. Bij het bestellen gevraagd waar die naam vandaan kwam, maar het (jonge) personeel had er geen weet van. Wel kreeg ik een gratis koffie omdat het mijn eerste keer bij Dutch Bros. was. Superaardig. Ze vonden het ook maar wat leuk dat ik ook écht “Dutch” ben.
Aansluitend door naar Sahalie Falls, een aller aardigste waterval ergens midden in een bos.
Het originele plan was om een rondje te rijden rondom een aantal bergen, heen via de ene pas, terug via de McKenzie Pas. maar die bleek helaas nog gesloten te zijn, ligt nog teveel sneeuw in juni. Global warming gaat hier dus nog niet op blijkbaar. Wel jammer dat ik dus niet dat rondje kon rijden.
Gelukkig nog wel een paar leuke foto’s gemaakt bij Sahalie Falls en aansluitend bij Koosha Falls. Die laatste had nog een regenboog in de nevel.
Vervolgens doorgereden naar het begin van een wandeling Tamolitch Falls, wat eigenlijk geen waterval is maar een helderblauw en vooral koud meer. Al met al een wandeling van een uur heen en terug (en zo’n 12.000 stappen). Had nog gevraagd aan een local hoelang de wandeling duurde, maar kreeg een antwoord in miles terug. Dat doen ze wat dat betreft in Oostenrijk beter, daar staat het gewoon in tijd, i.p.v. afstand. Dat begrijpt tenminste iedereen. Al is dat natuurlijk ook wel subjectief aan je tempo.
Eenmaal bij het blauwe meer, was het de moeite van de wandeling meer dan waard. Heel erg mooi gelegen.
De wat jongere wandelaars gingen voor de insta-likes het ijskoude water in. Mij niet gezien.
Terug gelopen naar de auto, en met wat tussenstops voor uitzichten onderweg naar Bend gereden.
Daar een hotel (Motel West) weten te vinden voor ruim onder de $100, meer dan prima.
Uiteraard via de wifi van de Safeway gevonden, alwaar ik nog twee grote flessen water en een brood moest afrekenen voor maar liefst $7.47. Er was enige verwarring bij mij toen de caissière mij dat bedrag mededeelde. Duurde even voor ik de link legde met het bedrag wat ik moest betalen. En nee, ik ben niet zo rekenkundig dat ik daadwerkelijk mijn boodschappen heb uitgezocht om op dit bedrag uit te komen.
Na een douche en de gebruikelijke kopieer actie van de beelden vanuit de camera & go pro naar de SSD, de stad in gelopen om bij Deschutes Brewery een biertje te proeven en wat te eten.
Het lukte niet om op de wifi te komen, maar na hulp van een alleraardigste medewerker, via een hotspot toch gelukt.
Kreeg zelfs een proeverij van IPA’s t.w.v. $18 cadeau. Het is de dag van de gratis drank dan maar.
Bleef er een Ceasar salade van $12 over. Uiteraard wel een redelijke fooi gegeven.
Daarna voldaan retour naar het hotel, met een goede 18.000 stappen op de teller is het ook wel weer goed geweest voor vandaag.
Mitchell – Bend (375 km)
