Dag 3 – dinsdag 13 juni 2023
Madras – Mitchell
Ondanks dat ik de film gisteravond niet lang volhield, niet heel lekker geslapen.
De airco heb ik uitgelaten omdat die te veel herrie maakte, dus maar met het raam open geslapen.
Afgezien van dat het buiten koel genoeg was om voor verkoeling in de kamer te zorgen, betekende dat wel dat ik op de snelweg sliep.
Trucks die met een hoop kabaal voorbijkwamen, helaas.
’t Karige ontbijt kon het ook niet goedmaken.
Bij de starbugs bleek de koffie machine stuk en op mijn eerste stop was het beoogde park bij een dam ook nog eens gesloten.
Goed… tot zover de tegenslag vandaag.
Eenmaal bij het vliegveld, trof ik daar dezelfde dame bij het museum die gisteren zo aardig was om mij toe te staan om bij de blusvliegtuigen te kijken. Ze bood mij aan om zelfs in een aantal oude vliegtuigen te kijken, de Catalina en de B-17F.
Wat een unieke kans! Vooral de B-17F vond ik heel bijzonder, je weet gewoon dat dit vliegtuig in de 2e wereldoorlog heeft geholpen om Europa te bevrijden (kon geen kogelgaten ontdekken). Maar wat een bijzonder moment om daarin te mogen rondlopen.
Je vraagt je echt af wat er zich in het toestel destijds heeft afgespeeld. Veel ruimte was er niet, en vooral de ruimte waar de bommen hingen en de open deuren geven te denken. Daar had ik niet graag gestaan tijdens een vlucht.
De rest van de collectie, op twee toestellen na, allemaal nog operationeel, was indrukwekkend. Heel tof om hier te hebben kunnen rondlopen. Het meeste van deze collectie stond overigens eerst in Tillamook, in een bijzonder hangar waar ik later nog heen ga.
Daarna nog een korte stop bij de Safeway voor wat op de boterham voor de lunch, en daarna door naar Smit Rock State park.
Eigenlijk moest je hier $5 betalen om te parkeren. Ware het niet dat iemand zijn ticket van eerder op de dag bij een bordje had achtergelaten. Toeval was dat ik mijn auto bij dat bord parkeerde en dus dat kaartje kon gebruiken.
Niet dat ik het er niet voor over had gehad, maar vond het wel een mooi gebaar. Uiteraard na afloop van mijn wandeling, dat kaartje achter gelaten voor de volgende.
Een wandeling van zo’n 2u gemaakt. Met indrukwekkende rotsformaties als decor. Warm, maar zeer de moeite waard.
Vervolgens de auto weer in gestapt en doorgereden naar het dorpje Mitchell, nabij de Painted Hills.
Een erg leuk en kneuterig hotel (The Oregon Hotel) gevonden, met een acceptabele prijs. Wel met gedeelde badkamer/toilet. Maar dat is geen probleem.
Bij de lokale brouwerij een bierproeverij gedaan en wat gegeten.
De beste man sprak nog een paar woorden Nederlands en legde uit dat dat kwam doordat heel veel Nederlanders kwamen vragen naar waar Wie is de Mol? is opgenomen hier in de buurt. Je raad het al, dat is bij de Painted Hills. Eigenlijk ook de reden dat ik hiernaartoe ben gereden. Morgenochtend (als de jetlag nog meewerkt, met zonsopkomst, anders later) ga ik die ook bekijken.
Madras – Mitchell (204 km)
