Verslag van een tweeweekse reis naar Panama, waarin ik o.a. Boquete, Santa Catalina, El Valle de Anton, het Panamakanaal & de stad zelf heb bezocht.
Dag 1 – Vrijdag 19 december 2025
Amsterdam – 
Panama
Lekker vroeg op Schiphol aangekomen en dat bleek maar goed ook.
In vertrekhal 2, waar KLM zit, was het bagagesysteem uitgevallen. Daar kan KLM natuurlijk niets aan doen, en tegelijkertijd betekende het dat de afhandeling van Schiphol volledig handmatig de koffers mocht verwerken. Een behoorlijke uitdaging, en nog maar de vraag of ze dat ging lukken. Spoiler alert: Natuurlijk niet.
Bij de gate nog even een boekje zitten lezen tot het moment van instappen daar was. Het werd helaas een busgate, dus wat minder zicht op vliegtuigen. Er was nog een prachtig plekje vrij in het toestel, dus ik mocht mee!
Onderweg klikte ik fijn met de crew door ze wat lekkers toe te stoppen en gezellig met ze te kletsen. Tussendoor twee films gekeken en nog wat geslapen. Alles bij elkaar: een ontspannen en fijne vlucht.
Na bijna 11 uur vliegen volgde de landing op Panama City Tocumen Airport. Wat een binnenkomst: prachtig uitzicht op het land en een indrukwekkend beeld van de enorme hoeveelheid schepen die klaar lagen om het iconische Panamakanaal in te varen.
Na de landing bleek al snel dat, op een enkele tas na, geen enkele koffer was meegekomen. Dat was wel even balen, en tegelijk was het ergens ook niet onverwacht gezien de situatie.
De enige opties waren een QR-code en een WhatsApp-nummer om je bagage als vermist of vertraagd te registreren. Voor mijn koffer werkte de QR-code helaas niet. Omdat de rij met passagiers enorm was, besloot ik het los te laten en er morgen rustig voor terug te gaan om het ter plekke met de afhandeling te regelen en alsnog het zogeheten PIR-rapport te laten opmaken.
Twee foto’s die een vriend mij doorstuurde, maakten het plaatje compleet: de foto’s lieten zien dat het op Schiphol echt pure overmacht en chaos was. Dat gaf meteen helderheid en ook weer wat berusting.
Amsterdam – Panama (9036 km)
Vervolgens de auto opgehaald, waar zoals verwacht de bekende extra-verkooptrucendoos openging.
De verzekering zat al inbegrepen bij mijn boeking vanuit Nederland en die had ik dus niet extra nodig.
Het verhaal dat ik bij incidenten eerst zou moeten voorschieten en dat zij dat een groot risico vonden, was écht iets van hen.
Ook het abonnement van drie dollar per dag voor de tolpoortjes werd gepresenteerd als onmisbaar. Veertig dollar extra is behoorlijk voor iets wat ik nauwelijks zou gebruiken. Er zijn namelijk maar weinig tolwegen en eigenlijk alleen eentje ten zuiden van Panama-stad langs het water. De optie Tol-Pay per Use paste voor mij perfect. Uiteindelijk heb ik in totaal negen dollar aan tol gereden tijdens mijn reis.
Toen duidelijk werd dat er geen extra’s te verkopen waren, kreeg ik de sleutel en kon ik richting het hotel.
Zonder mijn vertrouwde zuignap op de voorruit waarin mijn telefoon zit, omdat die in de koffer zat, was navigeren net wat uitdagender. Steeds naar beneden kijken is niet ideaal in het drukke Panamese verkeer, zeker niet in het donker.
De gesproken navigatie liet daarbij ruimte voor interpretatie, waardoor ik meteen een extra stukje Panama te zien kreeg.
Eenmaal in het hotel heb ik direct een tweede nacht bijgeboekt, omdat ik morgen gewoon wat meer tijd nodig heb, onder andere om kleding en andere spullen te kopen. Dat was niet het oorspronkelijke plan, en gelukkig is daar een reisverzekering voor.
In het hotel heb ik nog even de tijd genomen om rustig in het ritme te komen door wat te lezen. Eten had ik geen trek meer in door het tijdsverschil. Dat wakker blijven lukte niet heel lang, want al snel viel ik in slaap.
Tocumen Airport – Panama City (25 km)
