Verslag van een 17-daagse reis naar Costa Rica (14 – 30 november 2022).
Een reis waarop ik diverse parken in en om: Manuel Antonio, Corcovado, San Gerardo de Dota, Saraquipi, La Fortuna, Playa Portero, Ostional, Samara, Santa Elenea & Monteverde heb bezocht.
Dag 1 – Maandag 14 november 2022
Amsterdam – 
San Jose
Even na 8u is het tijd om naar Schiphol te gaan.
Wel wat aan de vroege kant, maar ja… een inschatting is tegenwoordig wat lastiger te maken dan voorheen door het personeelstekort bij de security. Dus dan liever wat te vroeg dan in de rij te staan en je vliegtuig uit te zwaaien.
De koffer was gauw kwijt, daarna een klein uurtje wachten nog achter de douane.
Aldaar met goede vriend Marnix en zijn vrouw Rineke afgesproken bij de Starbucks in Lounge 3.
Zij zitten per toeval ook op mijn vlucht.
Na een uurtje moet ik me al melden bij de gate, om te horen of ik definitief meekan of niet.
Men geeft aan dat er ruimte is en ik spoedig mijn stoel toegewezen krijg. Dat is mooi nieuws!
Tijd om dus nog last-minute een auto te regelen en een 1e hotel voor na aankomst.
Nadat dat geregeld was, kreeg ik mijn stoel blijkt… 1 rij voor Marnix en Rineke. Stom toeval en gezellig!
De vlucht (in de KLM Boeing 787-9, PH-BHO) verloopt verder goed, vetrek was volgens schema om 12:40.
no images were found
Onderweg kijk ik nog wat films.
Vreemd genoeg val ik in slaap bij mijn 6e keer Top Gun Maverick te kijken (had em al 5x eerder gezien). Echt lukken wil het slapen niet. Ook al heb ik de hele rij voor mezelf.
Na ruim 11,5u vliegen ben ik er dan eindelijk, San Jose, Costa Rica.
Nadat de douane is gepasseerd en de koffer van de band is, neem ik afscheid van Marnix en Rineke. Zij gaan met een groepsreis door het land, ik meld me bij ’t autoverhuurbedrijf voor de huurauto. Ik ga op de bonnefooi het land ontdekken.
Amsterdam – San Jose (9370km)
Een korte rit in een busje van het verhuurbedrijf volgt en na wat filerijden kom ik aan bij het depot van Dollar.
Aldaar proberen ze natuurlijk nog een extra verzekering te slijten aan mij die ik écht nodig heb en voert men de druk nog even op door een papiertje te overhandigen, met een verklaring dat ik het zeker weet écht niet wil hebben.
Met die verzekering is de auto huur bijna 2x zo duur. Dus nee, ik sponser jullie businessmodel in deze niet en houdt het bij de huur van de goedkope auto.
Ik kloot nog wat aan met het verstellen van de stoelen en spiegels. Niks elektronisch met knopjes, alles moet handmatig.
Dat hoort dan ook maar bij een goedkope auto, welke ik Pablo doop.
Daarna rijd ik naar ’t hotel. Eenmaal in Hotel Pacande B&B ($35 voor een nachtje) valt dat iets wat tegen, ’t zag er op Booking wat fijner uit en die muffe geur in de kamer stond ook niet in de reviews. Nu dus wel.
De auto parkeer ik even verderop en kost maar liefst 2000 Colones (niet Cohones zoals ik er telkens van maak).
Echter is dat nog geen €2. Allang prima dus, zeker als deze veilig staat. Al laat ik er helemaal niks in achter.
Het achter laten van spullen in de auto wordt overal afgeraden, online, bij het verhuurbedrijf en ook door diverse locals die ik op deze reis nog zal tegenkomen. Uiteindelijk niks gebeurd, maar het zal ergens op gebaseerd zijn.
