Kirgistan – Mei 2022

Dag 14 – Woensdag 18 mei 2022
Koysara – Jyrgalan

Zoals Mirlan gisteren tipte, ben ik vandaag naar Jyrgalan gereden.
De natte was heb ik aan de lijn laten hangen bij Mirlan en Elina. Hopelijk droogt het toch nog.

Eerst nog even in Karakol tanken en langs een bank om wat geld te wisselen. De gepinde KGS uit Arslanbob waren inmiddels gespendeerd. Ik liep nog per ongeluk een wazige winkel binnen met allerlei wapens. Maar uiteindelijk toch bij de bank uitgekomen om te wisselen.

De rit naar Jyrgalan was mooi, het dorpje lag ook leuk. Echter vele homestays waren nog niet open, anderen niet thuis en wat er overbleef trok mij ook niet zo.



Ook kon ik nergens een leuk wandelpad ontdekken, ook niet op Maps.Me/Google. En dus besloten naar een homestay iets buiten de vallei te rijden die ik op Booking.com had gevonden.
Eenmaal daar bleek dat ze écht net begonnen waren op Booking.com en niet helemaal snapten dat ik gewoon er heen was gereden. Booking.com is dan wel leuk, maar ook duur en vragen een flinke commissie. Eentje die ik eigenlijk gewoon aan de locals zelf gun. Maar dat was dus niet helemaal conform hun verwachting. Het kon wel, maar dan moest ik over 2u terugkomen. Prima, in de buurt was nog wel wat te wandelen.



Zogezegd, zo gedaan en na de wandeling in de boomgaard van de overburen van de homestay zitten bijkomen.
Vriendelijke mensen die echt blij verrast waren met mijn komst. De jongste zoon moest echter met de vertaal app aan de slag om te overleggen over de prijs. Die werd initieel ruim het dubbele van Booking.com ($14, werd $32). Omdat ik ook diner wilde.
Nu valt dat natuurlijk allemaal reuze mee, zeker als je bedenkt dat dit de totaalprijs is voor slapen, ontbijten en diner. Maar lekker voelde het niet. Ook niet toen het tijdstip gevraagd werd door de moeder van het gezin voor ’t ontbijt. Ik vroeg 9u, maar dat viel niet in goede aarde. Half 8 was het uiterste.
Later kwam de zoon des huizes daarop terug en werd er met de overbuurvrouw geregeld dat het toch 9u kon zijn.

Echt te merken dat het nog niet helemaal soepel ging, maar dan de kamer. Duidelijk een kinderkamer met een semi-tweepersoons bed. Waarbij de deken echt dekkend is van randje matras naar randje matras. En een enorme knuffelbeer in de kamer.
Ook een hoofdkussen ontbrak en handdoeken kwamen op verzoek.
Grappig, alleen echt lekker slapen deed het niet.
De te kleine deken hebben ik ook bij Mirlan en Elina, maar die hebben het opgelost door gewoon tweede deken te geven.



Koysara – Jyrgalan (137km)