Kirgistan – Mei 2022

Kirgistan – Mei 2022

Dag 12 – Maandag 16 mei 2022
Kirgistan Bokonbayevo – Koysara

Na een nacht met waarin Zelensky af en toe buiten gezet moest worden voor z’n behoeften, gevraagd aan het gastgezin of zij wellicht iemand wisten die Zylensky in huis zou willen nemen.
Verbazend genoeg mocht Zelensky toch bij hen blijven, ze gaven aan hem te gaan verzorgen. Wat superfijn en lief!
Het gekochte eten en de drinkbak kregen ze uiteraard van mij cadeau.
Na een uitgebreid afscheid, op weg naar Karakol.



Net na het verlaten van Bokonbayevo word ik wederom gestopt door de politie.
91km/u waar je 60km/u mocht, vreemd want ik was net de stad uit. En buiten de stad is 90km/u toegestaan.
Maar het zal wel, anders staan ze hier niet te controleren en voor 1km/u te snel halen ze je niet van de weg.
Of misschien toch wel omdat je toerist bent…
Afijn, er wordt gezegd dat ik 5000 KGS moet betalen, flinke boete, zeker met de overtreding eerder.
Uiteindelijk komt het uit op 3000 KGS, zonde, want daar kan ik minstens 1 nacht ergens van overnachten en eten.
Toch maar weer scherp(er) zijn op de politie. Borden zijn nog steeds onduidelijk, soms staan ze er wel. Maar wanneer de beperking niet meer geldt lijkt overal te ontbreken.

De eerste stop in Fairytale Canyon. Prachtig gekleurde rotsformaties, helaas met wat grijs weer.
Maar desondanks niet minder mooi. Na een goed uur te hebben rondgekeken, door richting Karakol.



Onderweg zie ik in de verte een enorm klaprozen veld. Leuk om dat nog eens te bekijken.
De wegernaar toe is niets meer dan een landweg. Met her en der een plas durf ik het aan.
De plassen werden toch wel wat groter en ik besluit te keren.
Dat is best spannend, want heel breed is de weg niet en randje-randje de banden neerzetten is uitdagend.
Het keren lukt na veel steken uiteindelijk en ik rij terug.
Bij een iets wat grotere plas kom ik dan helaas toch vast te zitten met Sjaak. Geen grip meer, de banden zitten vol modder.
Ik weet nog steeds niet waar ie nou vandaan kwam, maar binnen 15 minuten stond er een boer bij mij die met z’n schep de modder weg haalde en mij hielp los te komen. Wat een fijn land is dit toch!
Daarna maar op de hoofdweg even door wat plassen heen gereden om de banden weer schoon te krijgen.

Ik rijdt verder naar Seven Bulls Rock.
Heel bijzonder vond ik het niet, vooral ook omdat het wandelpad er omheen nog niet open was voor het seizoen. Stom.



Ik tref nog een aantal bijenkasten aan, dit keer op wielen. Nabij een paardenbloemenveld.
Vanaf een afstandje een aantal leuke foto’s met de telelens weten te maken.



Dan zoeken waar ik heen zou gaan. Plan was om bij CBT in Karakol wat te regelen, maar helaas. Niemand thuis en het nummer werd niet opgenomen. Google is dan maar weer your friend. Evenals Booking.com en AirBNB.
3 opties vond ik, telkens wat verder weg van Karakol.
De eerste was op 20 minuten rijden en verkocht zowaar “Nee”, jammer, zag er wel uit als een typisch oud-Sovjet verblijfplaats. Ergens misschien maar beter ook.
De tweede nog eens 10 minuten verder, rijden werd een Eco-homestay, maar die was nog niet echt up & running. Een vaag gesprek gaf me geen fijn gevoel. En dus door naar optie 3, met onderweg nog wat mooie uitzichten op de bergen.



Na een half uur rijden, bleek dit een schot in de roos bleek te zijn, “Farmer’s Pond House“.
Afgelegen, maar wat een vriendelijke en leuke mensen! En de locatie is echt schitterend!
Ik werd eerst aangezien door iemand die op Booking.com ook voor dezelfde dag een overnachting had geboekt, maar die bleek uiteindelijk niet te komen opdagen. Hun verlies. En eerlijk gezegd ook wel onaardig richting deze lieve mensen die alles al aan het voorbereiden waren. Mijn komst was dan toch een welkome verrassing voor ze.
Deze ‘farmstay’ bleek echt een hele leuke plek te zijn en prachtig gelegen ook.
Bij Mirlan en Elina ga ik me wel thuis voelen de komende dagen.

Rond 19u kwamen de koeien terug naar stal. Begeleid door een aantal kinderen te paard.
Aansluitend mocht geholpen worden met melken. Hoe leuk!
Ook het eten bleek een feestje, geweldig lokaal eten!

Bokonbayevo – Koysara (211km)

This Post Has 2 Comments

  1. Mooi verslag weer, en superfoto’s!!!

  2. Genoten van je foto’s en verhaal uit Kyrgysztan!
    Trip down memory lane voor mij, acht keer in KGZ geweest voor brandweer project (Firefighters United-NL).
    Je hebt me geïnspireerd om snel weer eens die kant op te gaan!

    Mocht je Facebook gebruiken kun je zoeken op: Jan-Toine van Hooft

    Succes met fotograferen en je reizen!

    Mvg, JT

Comments are closed.

Menu Sluiten
error: