Kirgistan – Mei 2022

Dag 5 – Maandag 9 mei 2022
Toktogul – Sary Chelek

Vandaag door naar de eerste bestemming die ik van tevoren had uitgezocht.
Sary Chelek, een biosphere reservaat.

De dag begon met een smerige zoute pap, door de paardenmelk erin.
Toch maar opgegeten, want iets anders was er niet te scoren in de buurt en iets anders had ik ook niet bij me.

De vieze pap maakte gauw plaats voor een prachtige rit langs een zeer divers landschap.
Aangezien ik de tijd had, rustig aan gedaan en wat stops onderweg gemaakt.



Allereerst bij een bergwand vol met nestjes van zwaluwen. En zelfs een Scharrelaar liet zich zien, zij het wat lastig te vangen met de camera.



Een paar kilometer verderop stonden wat bijenkasten tegen een prachtige achtergrond. Tijd voor de volgende fotostop.
Na wat foto’s kwamen bij toeval de imkers net aangereden, zij lieten maar wat graag hun werk en koloniën zien.
Super interessant! Maar iets aan afstand met de telelens vond ik toch wat fijner dan er midden tussen te gaan staan.



De weg vervolgd en met uitzicht op een mooie vallei een forellenkwekerij gespot,
Ik wilde dat wel eens van dichtbij bekijken en met wat zwaaien lukte dat verbazend genoeg ook nog eens.
Thee werd aangeboden, en boottochtje over het meer volgde en bij een bassin werd nog eens een enorme vis getoond. Hoe leuk!
Wat ik ook nog hebben geleerd is het Russische woord voor ‘Grapje!’: “Shutka!”
De forelkweker maakte wat gekke grapjes richting zijn vrouw en die reageerde vervolgens met Shutka. Eentje om erin te houden!



Afsluitend nog een paar leuke foto’s van de mensen aldaar gemaakt als dank. Duidelijk weten te maken dat de foto’s komen, maar dat het even zou duren. Daarna toch echt wat km’s maken naar de eindbestemming Sary Cheleck.



Het landschap bleef indrukwekkend, groene valleien, dorre leegtes, imposante bergwanden en mooie uitzichten.
Op en top genieten.



Na een lunch en een stop bij een kraampje voor wat water, kreeg ik van de verkoopster een wit balletje om te proberen.
Deze had ik al er en der gezien. Maar geen idee wat het was.
Als je ooit in Kirgizië bent, eet ze niet. Het is echt goor. Alle vocht gaat uit je mond en je krijgt em nauwelijks weg.
Over de smaak nog maar niet te spreken. Dus doe het niet! Wees gewaarschuwd. Hoe die dingen heten… geen idee.



Eenmaal bij Sary Chelek, bleek de toegang na 16:00 te zijn gesloten. Ik was er net een half uur te laat.
Balen, maar ik gaf me (uiiteraard) niet zomaar gewonnen. Met wat praten en laten zien hoeveel ik had gereden vandaag, mocht ik dan toch nog doorrijden naar het meer. Gelukkig!

Helaas geen Yurt kamp, wel een soort homestay met gillende kinderen er omheen. Dat werd het dus niet.
Volgens Google Maps was er nog een hotel iets verderop, geen 5* maar een erg mooie houten hut met diverse kamers, zonder verwarming, stromend water of electra. Maar wel helemaal voor mijzelf. Leuk!
Toilet was in het bos, een gat in de grond in een betonnen gebouwtje.
Lekker basic, maar midden in de natuur in een biosphere slapen met ontbijt en diner. Prima.

Vlakbij het meer van Sary Chelek, met een prachtig uitzicht!



Toktogul – Sary Chelek (205km)