Kirgistan – Mei 2022

Dag 18 – Zondag 22 mei 2022
Koysara – Son Köl

Helaas moet ik vandaag afscheid nemen van de leukste overnachting in Kirgizië.
Ik heb hier zo genoten. Echt jammer om te moeten gaan.
Maar ja, er is nog meer te ontdekken in het land.
Ik krijg nog een lunchpakket mee met eigen gemaakte boter, jam, pannenkoeken en cream cheese voor onderweg.

Daarna eerst naar de dierenmarkt in Karakol, die is alleen op zondag.
Een drukke markt met voornamelijk Paarden, Koeien en Schapen. Ik zie nog wat verdwaalde geiten en her en der een kip.
De mensen vastleggen is het leukste. De een zet ik stiekem op de foto, de ander wil maar wat graag poseren.



Na een goed uur te hebben rondgekeken, terug naar Sjaak en op naar Son-Köl.

Ik tank in Karakol, Bij Bokonbayevo twijfel ik nog heel even om Zelensky gedag te zeggen, maar besluit het niet te doen om eventuele teleurstelling te voorkomen. Ik ga ervanuit dat hij nu gewoon een goed huis heeft.

Bij Kochkor de laatste keer tanken voor ik naar Son-Köl rijdt, hoewel Sjaak een prima auto is, lust ie graag benzine.
Gelukkig kost een liter hier zoveel. 62,50 KGS voor “92” of 65,30 KGS voor “95” per liter.
Omgerekend is dat zo’n €0,75 per liter. Dan is tanken niet zo erg, maar als er verder geen benzinepomp in de buurt is, geeft het toch wel een beetje een spannend gevoel.

Na de laatste 140km tot de 4×4 pas te hebben gereden (met nog een korte foto-stop voor een Marmot) zit er nog 3/4 in de tank. Dat moet voldoende zijn. Zeker omdat ik terug eigenlijk alleen maar zal zakken. Wat goedkoop rijden is.
Ik zet Sjaak in de 4×4 stand en rijdt de zandweg op. Een grote truck wordt nog net op tijd gepasseerd en dan wordt het genieten!

Het eerste deel is best te doen, een goede brede weg. Onderweg pik ik (als enige keer deze reis) iemand op. Een herder die maar wat blij is met een lift naar zijn hutje verderop. Ruim een half uur reist hij mee. Scheelt hem toch een flinke wandeling.
Een maatje van hem op een paard, die ik onderweg tegenkom, lacht hij breed toe.
Fijn om iemand hier zo blij mee te maken. Eenmaal bij zijn hutje wordt ik dankbaar bedankt, en bietst hij nog een biertje. Nou vooruit! Ik rijdt verder, met alle ramen nu even open…



Onderaan de slingerweg naar Son-Köl stop ik nog even voor een rust moment. Mooie slingerweg maar toch ook wel een beetje spannend. Ik ben in ieder geval blij dat de weg droog is en ik een goede auto heb. Nat is dit niet leuk om te rijden lijkt mij.



Eenmaal boven wordt ik op een spectaculair uitzicht van met name buien getrakteerd. Uit eentje valt zelfs sneeuw.
Gelukkig ver weg zodat ik er zelf geen last van heb. Dus mooi voor wat foto’s.



Wat verderop nog een fotostop, voor een dood veulen, wat al goed aangevreten is.



Daarna verder de vlakte op, naar een Yurt Camp, wat ik niet vooraf heb gecontact, ook niet via CBT hebben laten weten dat ik kom en heb gegokt op Google Maps waar het ongeveer zou moeten liggen, met een tank die richting de helft zakt (je moet toch ook de helft weer hebben om terug te komen uiteindelijk tot de dichtstbijzijnde pomp).
Leuk voor de spanning, mooier is de opluchting als dan toch uit de glooiing van de vlakte langs het meer het Yurt Camp opdoemt en zowaar ook nog iemand thuis is!
De weg is ook bijzonder om te rijden, soms hele stukken die ontbreken en dan mag je het zelf uitzoeken hoe er omheen te rijden.
Veel verkeer is er nu nog niet, maar gelukkig zijn er nog verse bandensporen te ontdekken om te volgen. Ik vertrouw erop dat het een local is, die de weg kent en geen foute keuze heeft gemaakt aan het eind van ’t spoor.

Ik worden ontvangen en krijg later wat te eten.



Daarna kan ik gaan slapen, onder de dekens. Waarvan ik er nog 1 van het 3e bed pak.
Want warm is deze Yurt niet echt zoals in Altyn-Arashan en het is buiten koud en guur.

Koysara – Son Köl (440km)