Oostenrijk – Augustus 2021

Dag 7 – Donderdag 19 augustus 2021
Deffereggental

Weer een dag vol met zon in het vooruitzicht, mooi!

Tijd voor een wat langere wandeling, dit keer helemaal aan het einde van ’t Deffereggental. Langs de rivier Schwarzach in het Hohe Tauren natuurgebied naar de Jagdhausalm.
De start van de wandeling was vanaf een parkeerplaats, om er te komen moest je zowaar €8,- betalen. Cash.
Uhm ja… anno 2021, heb ik niet. Moest van de dame beloven dat ik dan als ik door het dorp terug reed, ik bij ’t toeristme bureau de €8 zou komen pinnen. Prima, maar ga alsjeblieft even met de tijd mee… desnoods met een QR code op je mobiel. Ik sprak chinees, zo werd ik aangekeken.
Eenmaal bij de parkeerplaats, bleek die vol te zijn. Prima, berm genoeg om de auto in te parkeren.
Daarna over wederom een mooi bospad de bergen in gelopen.

Helaas was het bospad snel eindig, en ging het verder over een weg. Jammer genoeg. Niet alleen vanwege de natuur, maar ook omdat je eigenlijk continue van je sokken wordt gereden door mensen op e-bikes die de berg op- of afrijden met een snelheid waar je lastig op kunt anticiperen als wandelaar.
Toegegeven het lijkt me best leuk om ook eens op zo’n fiets de berg op/af te rijden, alleen dan met respect voor de wandelaar.

Ondanks het langsrazende verkeer toch nog een hoop mooie foto’s gemaakt, het uitzicht vroeg er gewoon om!
Wat me trouwens ook opviel (ook bij eerdere wandelingen) is dat veel mensen ter hoogte van hun elleboog een soort armbandje ofzo droegen. Bij nadere inspectie bleek het een mondkapje te zijn. Je zal maar een corona-koe tegenkomen en zoiets nodig hebben…

Na een goede wandeling van zo’n 2,5u was ik bij(na) bij de Jagthausalm. Vanuit de verte zag ik alweer dat het overvol was. Logisch ook wel want de parkeerplaats was vol en de fietsers moeten ook ergens eindigen. Aangezien ik toch niet van plan was iets te gaan nuttigen bij die hut. Besloten het laatste stuk te laten voor wat het was, om te draaien en een leuk plekje te zoeken voor mijn lunch, wat niet heel moeilijk was met zo’n tof uitzicht op de machtige bergen.

Afdalen gaat nog steeds vlotter dan klimmen en na zo’n 1,5u was ik dan ook weer bij de auto.
Tijd om door te gaan naar de volgende stop van vandaag, Staller Sattel.
Ergens herkende ik er nog wel iets van toen ik er ~25 jaar geleden ben geweest, maar echt iets specifieks niet.
Bij de grensovergang met Italië nog een foto gemaakt van het andere land. En toen weer terug naar de auto.

Tijd om de beloofde €8 te gaan betalen in het dorp. Toevallig ook hetzelfde drop waar ik ~25 jaar geleden al eens ben geweest, dus leuk om even doorheen te lopen en wat foto’s te maken. Ik had in mijn herinnering nog een parkeerplaats bij een supermarkt en een kerk. Die was er nog, net als de ijssalon (wat een café bleek te zijn).
Jammer genoeg kon ik bij de toerisme bureau ook niet pinnen, dus op naar de pinautomaat. Waar die €8, veranderde in €12 omdat er €4! transactiekosten bij kwamen. Afzetters. ’t is dat de contributie voor onderhoud van het natuurpark is, anders had ik gelaten voor wat het was.


Daarna door naar nog 1 laatste stop, het vakantiehuisje bij een boerderij waar ik in mijn jeugd vaak ben geweest.
Leek me leuk om te kijken hoe dat er nu bij stond. Heel veel was er niet anders dan ik me herinnerde.
Zag toevallig iemand buiten lopen en vroeg of ik wat foto’s mocht maken met uitleg waarom.
Dat was goed en tot mijn verbazing kwam niet veel later de oude boerin naar buiten. In mijn beleving was ze destijds al oud en had niet gedacht dat ze nog zou leven. Niks was minder waar. 81 inmiddels. En ze herinnerde mij nog wel.
Super leuk! Ze woonde nu in het gedeelte wat ze vroeger verhuurde. De koeien die ze had waren er helaas niet meer.

Op de weg terug zag ik nog een bospaadje wat ik herkende. Daar was nog een beekje waar ik vroeger veel dammetjes in heb gebouwd. De dammetjes waren wel weg, maar leuk om dat even terug te zien. Heb geen nieuwe gemaakt. Want het was inmiddels tegen etenstijd, dus honger en tijd om terug naar m’n vakantiehuisje te gaan. Wel nog via een toffe tunnel, die ik me nog wel van vroeger herinnerde.