Oostenrijk – Augustus 2021

Verslag van mijn reis naar Oostenrijk (13-27 augustus 2021)

Aangezien er helaas nog steeds aardig wat beperkingen en restricties zijn om als Nederlander de wereld over te gaan, dit keer (terug) naar Oostenrijk. Inmiddels alweer zo’n 25 jaar geleden dat ik daar voor het laatst ben geweest, tijd om daar verandering in aan te brengen.
De 1e week van mijn reis heb ik in de buurt van Lienz (Oost-Tirol) een aantal wandelingen gemaakt, in de 2e week heb ik in het Stubaital (Tirol) rondgelopen.

Dag 1 – Vrijdag 13 augustus 2021
Amsterdam – Landshut

Een van de voordelen om een keer niet met ’t vliegtuig op reis te gaan is dat je wat meer vrijheid hebt in wat je allemaal meeneemt. Geen kilo restricties en je vertrekt als jij weg wil. Niet als een ander dat wil.
Aangezien ik toch wel wat voor de drukte uit wilde rijden, de wekker om 5u gezet en om 5:30 de auto in.
Toch leuk dat je dan toch even langs Schiphol komt. Hopelijk is dat de plek waar mijn volgende reis weer begint. En na de schemering bij Schiphol, even voorbij Utrecht de zonsopkomst. Vroeg weg gaan heeft zo zijn voordelen, genieten onderweg, nu al.

Onderweg echt super goed door kunnen rijden, goede snelheid ook kunnen aanhouden. Voelde me goed en derhalve ook niet veel pauzes genomen. Bij Bamberg in de buurt, behaalde de auto nog een mijlpaal, de 100.000km op de teller.


Vooral het laatste stukje op de 15n snelweg was top, helemaal leeg, beetje omlaag. Dus maar eens kijken hoe hard mijn auto ook al weer kan, zonder dat je je zorgen hoeft te maken over flitsers. Volgens de GPS heb ik de 196km/u aangetikt. Denk dat het nog wel iets sneller had gekund, maar de snelweg hield op….
Mede daardoor en ook op andere stukken waar ik fijn 160+ heb kunnen rijden arriveerde ik al om 14:30 in Landshut. Aldaar in het centrum een leuk hotel (Himmel) geregeld als tussenstop.

Waarom Landshut? Een collega (Andreas) van een vorige baan waar ik altijd prettig mee heb samengewerkt en het ook goed mee kan vinden, woont daar. Ik had hem ge contact of hij het leuk vond om een écht Beiers biertje en bijbehorende maaltijd te gaan eten. En ik kwam er toch nagenoeg langs. Daar Landshut vandaag mijn bestemming werd, was zijn antwoord positief.


Aangezien ik er wat vroeg was, heb ik eerst een klein rondje zelf langs de Isar (rivier in het centrum) gelopen. Daarna een leuk en gezellig weerzien met Andreas.
Hij nam me mee op een rondleiding door de stad, waar echt super veel historie in zit, meer dan ik verwacht had. Hoop te weten gekomen ook over het e.a.
Zo heeft Landshut de hoogste bakstenen kerk ter wereld en was dit (totdat München de titel kreeg) hoofdstad van Beieren. Ook veel gebouwen gezien die al dan niet nog als klooster fungeerden of fungeert hebben.
Ook nog een kijkje genomen in de kerk, maar helaas onderging deze momenteel herstelwerkzaamheden en stond dus ook vol in de steigers. De kerk mocht overigens niet boven de burcht uitsteken.


Daarna doorgelopen naar de burcht die hoog boven Landshut uitsteekt en daarbij een fantastisch uitzicht over het centrum bied.
De weg omhoog ging nog via een ossenpaadje, waarbij treden waren aangebracht zodat de ossen beter omhoog konden lopen dan over een gewoon pad.
Eenmaal boven kun je goed de twee hoofdstraten zien van zowel het oude als nieuwe centrum.
Eerlijk gezegd, het oude gedeelte heeft wel heel veel meer charme en zo is bijv. ook daar ook het asfalt verwijderd om het historische uiterlijk terug te geven.
wat mij opviel was de gelijkenis met de Amsterdamse gevels en de kleuren van Curaçao.
Na nog een korte wandeling langs de oude stadsmuur, terug door het bos naar beneden. Op naar het Beierse bier!


Op advies van Andreas een lekker stukje “Schweinefleish” met “Knödel” besteld.
En wat donker beiers bier. Smaakte echt prima!
Ondertussen gezellig bijgepraat, net als de rest van de middag.

Na het eten nog een klein rondje door de stad en daarna moe en voldaan terug naar het hotel, alwaar ik afscheid nam van Andreas.