Oostenrijk – Augustus 2021

Dag 10 – Zondag 22 augustus 2021
Pinnistal

Na een prima eerste nachtje in mijn nieuwe onderkomen, tijd voor een wandeling.
Dit keer door het Pinnistal. De voorspellingen waren alleen niet supergunstig, wat regen later op de dag in de voorspelling. De wolken die al vroeg om de bergen heen hingen bevestigden dat beeld.

Een lekker kort ritje met de auto naar de parkeerplaats (slechts 7 minuten rijden), alwaar ik iemand aantrof die briefjes onder ruiterwissers aan het doen was. Bleek een parkeerwacht te zijn, genoeg mensen die niet betaald hadden.
Betalen? Waar staat dat dan? De beste man wees naar een obscuur bord, wat ook nog eens slechts bij 1 ingang stond, alleen te lezen was als je er met je neus bovenop stond én zo opgesteld was dat je alleen het überhaupt kon zien, wanneer je het terrein weer verlaat.
Goed volgende vraag, waar betaal je dan? De betaalpaal staat ergens verdekt opgesteld, kortom je wordt je er niet erg bewust van gemaakt dát je moet betalen. Had ik deze man niet gezien, had ik eerlijk gezegd ook gedacht dat het gratis was. €6 parkeergeld v.s. een boete van €20 is gauw verdiend. Gezien het aantal briefjes had de beste man toch al gauw €200,- binnen geharkt om half 10 ’s ochtends op zondag. Je kunt je afvragen wie hier nu aan het zondigen is…
Ik zou de boete aanvechten.

Nadat ik m’n betaalbewijs op ’t dashboard had gelegd, aan de wandeling begonnen vanaf (volgens de GPS 967m). Op de route lagen 4 hutten, afhankelijk van hoe het weerbeeld is, ik zou bekijken hoever ik zou gaan.
De lucht dreigde wel, maar goed dreigen mag. Nog steeds droog. Dus lekker aan de wandel en foto’s maken.

Op een gegeven moment draaide het pad weg van een beekje, door een stuk groen bos met mos. Het viel mij toen op hoe stil het was. Hoorde alleen nog het geluid van mijn voetstappen op het grind van de weg, mijn ademhaling en de geluiden vanuit de natuur. Een koeienbel, vogeltjes en heel in de verte het geruis van een waterval. Heb een stuk door het gras gelopen om mijn eigen voetstappen te dempen en toen ik bij een bankje kwam even genoten van de stilte, met daarbij een echt waanzinnig uitzicht. Tot er een boer op zijn trekker voorbijkwam….

Niet lang daarna begon het tocht wat te regenen, niet hard. Maar net ff te veel om zonder regenkleding, etc. door te lopen. Niet zo zeer voor mijzelf, maar meer voor de cameraspullen in de hand en in de rugzak. Ik droog wel weer op.
Gelukkig werd het na een half uurtje alweer droog en kon ik als voorheen weer lekker doorstappen.
Uiteindelijk de 4e hut gehaald, op 1747m boven zeeniveau. Dat is toch maar even 800m stijging over totaal van 6,7km.
Waarbij vooral het eerst en laatste stuk redelijk stijl waren. De rest viel wel mee.

Ook bij deze hut zat men aardig aan het bier en was er ook weer jolige Tiroler muziek.
Na 2,5u doorstappen had ik daar niet echt heel veel trek in. Zeker niet als je weet dat lager op de berg er zoveel rust heerst. Kortom, paar foto’s als bewijs en terug.



Bij een beekje met bank (of andersom) weer wat gegeten en gedronken en daarna verder de berg afgezakt.
Helemaal droog gelukkig, dus het stuk wat ik op de heenweg in de regen had gelopen, kon ik nu nog op mijn gemak bekijken en fotograferen.

Eenmaal weer beneden na 4u, 40min en uiteindelijk 15km te hebben gelopen, terug naar mijn appartement gereden.
Gedouchte en lekker gerelaxet de rest van de middag en avond.