China – November 2009

Dag 3 – Woensdag 4 november 2009
Beijing

Vandaag stond Beijing zelf op het programma. Eigenlijk zou dit pas op dag 4 gebeuren, echter vond Henk dat het beter was om het om te draaien, zodat iedereen wat beter kon acclimatiseren. Niemand had hier bezwaar tegen, dus zo gezegd zo gedaan.

Om half 7 schrok ik wakker van de wekker. Best lang geslapen dus, van 20:00 tot 06:30. Na het uitgebreide ontbijt ging het met de bus richting het plein van de Hemelse Vrede. Sharon leidde de groep rond. Dit deed zij met een beertje aan een lange stok. Net als vele andere gidsen. In Nederland wordt dit vaak als onzinnig gezien, in China volkomen begrijpelijk je raakt elkaar daar echt heel snel kwijt zonder een vlaggetje/beertje/paraplu of wat dan ook om achteraan te lopen. Zo druk is het er.
Het plein was vroeger veel groter, het is inmiddels wat volgebouwd met onder andere het mausoleum van Mao en een enorme tv. Dat laatste is best zonde. Doet eigenlijk wel afbreuk aan het plein en ontneemt ook het enorme ruimtelijke effect van het plein.
Het mausoleum werd overgeslagen, de rij met 1000-den Chinezen maakte duidelijk waarom. Een dergelijke rij met mensen had ik nog nooit gezien. Zelfs niet bij uitverkoop in een of ander winkelcentrum / warenhuis in Amsterdam.
Op het plein, waarbij uitzicht was op de grote foto van Mao, werd een (helaas analoge en betaalde) groepsfoto gemaakt. Maar goed, geld moet rollen, crisis of niet. Dus de foto werd gewoon gekocht. Kreeg er ook nog een mooi boek bij met de highlights van Beijing. De eerste herinnering aan China was binnen. Kostte 100 Yuan (10 euro). Wil moest nog met een aantal Chinezen op de foto. De langste uit de groep met een opvallende gele jas aan.

Groepsfoto
(Hou de cursor boven een persoon voor de naam):

Van zuid naar noord is het plein opgemaakt met de volgende gebouwen:

Poort van de middagzon, Mausoleum van Mao Zedong, Monument voor de helden van het volk, Aan weerszijden van het plein staan nog de Grote hal van het volk, het museum van de Chinese revolutie, het museum van de Chinese geschiedenis en zuilen van alle bevolkingsgroepen in China.
Aan de noordkant van het plein staat nog de poort van de hemelse vrede (tian-an-men).

Nadat het plein was overgestoken, was het tijd om de Verboden Stad en het Keizerlijk Paleis te bezoeken (beide op de Unesco Werelderfgoedlijst).
Via de Poort van de Hemel kwam je op een ander plein, met aan weerszijde het Sun Yat-sen-park en het Cultuurpark van het volk. Aan de noordzijde het park stond de rechtopstaande poort (Duan Men).
Op elk plein verstrekte Sharon weer een hele boel informatie. Hier heb ik niet alles van kunnen onthouden, het was zo ontzettend veel wat ze vertelde. Ook was het erg indrukwekkend om op de grote pleinen tussen de enorme gebouwen te staan. Ik heb vooral ook rondgekeken. Zeker omdat de tijd die er was om de verboden stad en de palzeizen te bekijken (een halve dag) toch wel wat kort is voor een uitgebreidde indruk.

De Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie bestuurden hun rijk vanuit de verboden stad.
Het eerste binnenplein wordt doorsneden door de kleine rivier. Over de middelste van de 5 bruggen mocht alleen de keizer lopen.
Bij het tweede plein staat een gebouw waar de keizer bidde nadat de winter was afgelopen en hij drie dagen had gevast. De stad was vroeger niet toegankelijk voor de gewone burger.
Pas in 1949 is de stad opgesteld voor het publiek. Helaas waren toen al veel van de overblijfselen gestolen, vernield of vervallen.
De pleinen zelf zijn tot 15 lagen diep betegeld. De keizers waren vroeger bang dat men tunnels zou graven om zo de verboden stad binnen te dringen.
Doordat er zoveel steen ligt, is er geen boom te vinden.
Op de daken lag her en der overigens nog sneeuw, wat ook aan de buitentemperatuur goed was te voelen!

Aansluitend werden de keizerlijke tuinen erg kort bezocht, jammer want het zag er vrij veel belovend uit. Ik hou wel van een mooie (botanische) tuin.
Meer dan een grote rots werd niet bekeken, de rest van de 7000m2 tuin dus niet gezien. Waar de rots voor diende weet ik helaas niet meer.

Van al het lopen was de eetlust goed opgewekt. Tijd voor de lunch. Deze werd geserveerd in een Mongools restaurant. Afgezien van een Mongools restaurant in Amsterdam heb ik nog nooit ‘echt’ Mongools gegeten. De Chinese ’twist’ aan de gerechten was te merken, maar mij hoor je zeker niet klagen. Het enige dat hetzelfde als bij het diner van gisteren, was de rijst. Voor de rest waren de gerechten allemaal anders!
Ook weer een idee opgedaan, salade met (goede) soja saus en sesam zaadjes. Erg lekker!

Nadat de lunch op was, was het tijd om met een aantal riksja’s de hutongs te verkennen. Ik deelde een riksja met Agnes. Gezellig mee zitten kletsen (vooral Agnes vertelde erg veel verhalen) terwijl we schuddend door de modderige straatjes werden gereden. Armoede alom om je heen.
Na een kwartiertje werden we aan de rand van de hutong afgezet, zodat er een lokale markt kon worden bezocht.

Lokale markten zijn leuk, vooral in het buitenland! Nadat de gebruikelijke kruiden waren bekeken werd het meer exotischere gedeelte bezocht. In de aanbieding waren: schildpadden, darmen, varkenspoten, kippenkoppen, pens, complete eenden en kippen en tenslotte nog een hele varkenskop (waarbij Sharon vertelde dat dit bij gelegenheid wordt opgegeten door een familie, zoals in Nederland een schaal met hapjes op tafel staat).

Onderweg van de markt terug naar de riksja’s zag ik langs een rivier nog een aantal mannen Mahjong spelen. Leuk om dat zo te zien!
Met de riksja ging de tocht verder naar een lokale familie. Echt veel heb ik niet van de familie gezien, die waren druk met allerlei groepen. Wel jammer. Maar goed duidelijk was wel dat de (oudere) standaard toch wel anders ligt dan in het westen.
Vervolgens met de riksja terug naar het startpunt: de trommeltoren.

De trommeltoren behoorde bij de excursie, daar was ik erg blij om want die had ik op mijn lijstje staan! Ooit eens in Peking Express gezien, dat zag er toen al indrukwekkend uit! En dat was het ook! Nadat de 69 traptreden waren gepasseerd, was er een mooi uitzicht over Beijing. Helaas wel wat heiig. Na een kwartiertje gaf men een korte trommel demonstratie. Erg gaaf om te zien en horen. Toch jammer dat op zo een moment ik geen videocamera heb. Wilko bood mij later aan om het filmpje te mailen in Nederland.

Nadat de voorstelling was afgelopen en de nodige foto’s waren gemaakt, terug naar de bus.

Met de bus ging de excursie verder, naar de acrobatenshow in het Beijing Chaoyang Theatre.
Onderweg werd wederom mooie architectuur gepasseerd. Heb er maar foto’s van gemaakt vanuit de bus. Henk vertelde dat Shanghai nog veel interessanter is voor architectuur liefhebbers, iets om te onthouden.

Eenmaal bij de acrobatenshow had Sharon de kaartjes al geregeld. Plaatsen met lekker veel beenruimte. Gelukkig was de show visueel, anders was het wat lastig geweest om te volgen. Erg leuk om te zien. Lekker strak georganiseerd, al ging er ook af en toe bijna iets mis (of zou dat erbij horen?).

Na de show werd met de bus de trip naar het restaurant afgelegde, alwaar een traditionele Peking eend werd geserveerd. Dat moet je tenslotte hebben gegeten als je in Beijing (Peking) bent. Wel wat ‘prijziger’ dan de reguliere maaltijd. 210 yuan in plaats van 80. (10 yuan = 1 euro). Toch ook weer het geld meer dan waard!
Behalve Peking eend stonden er nog meer gerechten op tafel, wederom een (nieuwe) variatie van kip, vakvarkensvlees en ‘beef’ gerechten. Sharon had nog een exotisch gerecht geregeld, bedekt met sesam zaad. Op mijn vraag van wat het nou was (nadat ik meerdere stukken had gegeten) vroeg ze wat het was. Ik gokte op eendenlever. Het antwoord daarop was dat ik erg slim was. Leuke vleierei maar geen antwoord op de vraag, nu weet ik nog niet of dat het nou echt was. Vies was het niet.
De volgende dag vertelde ze het nog aan mensen uit de groep dat het echt eendenlever was.

Na de nodige versnaperingen en hoeveelheid aan eten (afvallen zal ik wel niet doen deze reis), was het tijd om met de bus terug naar het hotel te gaan. Rond kwart over 9 was ik op mijn kamer. Tijd om nog even wat muziek te luisteren en de dag te laten bezinken alvorens te gaan slapen!

De route door Beijing: