Dag 6 – Zaterdag 7 november 2009
Zhengzhou – Luoyang
Wakker geschrokken van de wekker, had nog wel wat langer willen slapen. Na het ontbijt met een enorme keuze aan voedsel en (eindelijk) vers fruit, de bus in.
De chauffeur reed, al uit het raam rochelend, richting het Shao Lin Kungfu complex. Bij elke rochel reageerde de groep met afkeurende geluiden, ik kan er wel om lachen. Het hoort nu eenmaal bij de cultuur, alleen tijdens het eten is het wat minder. Het is dat ik geen last van hooikoorts had, anders had ze nog wel eens wat kunnen laten zien.
Tony riep vervolgens iets naar de chauffeur, die sindsdien niet meer in het bijzijn van de groep heeft lopen rochelen. Henk vond dat de groep er maar aan moest wennen, je bent tenslotte in China. Dit hoort er dan bij. Tony gaf aan dat het rochelen door de (lucht)vervuiling kwam en dat China zich op veel punten moet ontwikkelen. Een origineel ‘excuus’.
Eenmaal bij het Shao Lin Kungfu complex werd er stevig doorgelopen naar een ruimte alwaar een Kungfu show gegeven werd. Deze was anders dan in Beijing, die was meer entertainment gericht. Deze meer om de kunsten en technieken van de kunst te demonstreren. Wilko mocht als vrijwilliger meedoen. Daar veel Chinezen (uit het binnenland) nog nooit een Westerse toerist hebben gezien werd Wilko met luid gejuich ontvangen. De bedoeling was dat een Kungfu monnik een aantal kunstjes voor deed en dat dit werd nagedaan. Hierna kreeg Wilko als herinnering een dvd van de show en tegen betaling een foto.
Na de show leidde Tony de groep verder door het complex, naar een aantal Boeddha tempels. Helaas was Tony nogal slecht te verstaan waardoor ik niet goed heb kunnen volgen waar de tempel nu precies voor diende. Bij de tempel was er wat vrije tijd om op verkenning te gaan.
Mooi complex maar toch wel vrij druk, waardoor de rustige uitstraling verloren ging.
Aansluitend naar het woud van de pagodes. Wat erg mooi was. 277 pagodes. De oudste was 500 jaar oud, de nieuwste 4 jaar.
Hierin worden de overblijfselen van overleden monnikken bewaard. Een soort grote urnen zeg maar.
Heel lang is er niet doorgebracht daar het inmiddels al Ć©Ć©n uur was geweest en de honger toch wel wat kwam opdagen.
Voor de lunch was er wederom een gevarieerde selectie gerechten.
Nadat alles was verorberd, was er gelegenheid om nog wat rond te kijken bij de naast gelegen Kungfu school. Indrukwekkend om al die jeugd zo gedisciplineerd bezig te zien. Daarna de bus weer in om in anderhalf uur naar Loujang te rijden. Onderweg geslapen.
Bij aankomst in Loujang rond 16:00 werd een leuke winkelstraat bezocht geheel in de Ming en Qing stijl. Veel mensen op de foto gezet en ook wat excentrieke etenswaren. Zoal kippen knieƫn en een reuzenbloedworst.
Na een uurtje terug in de bus om naar het hotel te gaan. Het hotel had de (vertaald naar het Nederlands) de naam “Pioenroos”. Tony was erg trots dat hij dit in het Nederlands kon zeggen: “Pioenggggggroos”. Tijdens de rest van de reis werden rochelende Chinezen dan ook bestempeld als Chinezen die de “Pioennggggroos” aan het oefenen waren.
Daar was er een uur de tijd om jezelf op te frissen, etc. Alvorens er een diner buffet zou zijn om half 7. Die tijd heb ik gebruikt om mijn koffer eens wat opnieuw in te richten voor wat vuile was.
Het eten in het hotel was het slechtste tot nu toe. Massa consumptie en allemaal niet erg smaakvol. Plus punt was wel dat er ook pens, eendenbloed, varkenspoot, varkenskuit en nog wat van dat op het menu stond. Ging wel bijna allemaal in een soep dus echt proeven deed je het niet. Maar vies was het niet.
De tafel deelde ik met Ad & Lin, Wilko & Cheryl en Agnes. Agnes vertelde weer honderd uit over wat ze allemaal had meegemaakt en Lin had pas tegen het einde van het diner door dat er in een ronddraaiend restaurant werd gegeten. De reactie was erg leuk. Ook bij Agnes duurde het een paar keer voordat ze in de gaten had waarom haar tas steeds ‘zichzelf’ verplaatste.
Na het eten gebruik gemaakt van het ligbad. Lekker voor mijn rug die het toch wel wat vervelend vind te vinden dat er geen zacht bed is.
In dit hotel denken ze blijkbaar dat je flink gebruik zult maken van de ‘massage’ aanbieding. Bij de shampoo en zeep lag dit keer een sixpack condooms. Rare jongens die Chinezen….
De route van Zhengzhou naar Luoyang:
Agnes Joosten
22 nov 2009Hi Arnoud,
Bedankt voor het mooie reisverslag van de reis “Wuivend Bamboe”.
De kleine vergeten details, altijd leuk nog eens te horen.
praat ik echt zoveel? nooit gehoord …haha..
Je fotogalerij is prachtig geworden, knap wat je ervan gemaakt hebt.
Agnes.
Nicole
22 nov 2009ALLES!!! gelezen. š Bij dag 8 stierf ik van de honger. Omdat het bijna etenstijd was heb ik niet naar de schokkende foto’s gekeken.
Mooi verslag.
Anja en Wil
23 nov 2009Wat een geweldig verslag: met zeer veel plezier gelezen!!!
ENJOY!!!
Wilko
25 nov 2009Mooi verslag
Stefan
28 nov 2009Superreis zo te lezen! Erg leuk verslag weer š
Groeten, Stefan
Lin en Ad
29 nov 2009Hoi Arnoud
Zeer mooi verslag,krijg weer trek na
het zien van de foto’s van het eten.
groeten Lin en Ad
Cindy
27 dec 2009Hoi Arnoud,
Ik heb dezelfde reis twee weken eerder afgelegd. Zo te lezen heb je nogal wat regen meegemaakt, wij hadden geen druppel regen. Terwijl we ons goed hadden voorbereid.
Bij aankomst in het hotel te Beijing deed ik hetzelfde als bij alle overige hotels, ik laat me gewoon op het bed vallen, alleen ze hadden me niet verteld hoe de matrassen zouden aanvoelen in China. Het leek gewoon een houten plank, terwijl overige mensen uit de groep zeiden dat ze thuis ook zo’n hard matras hadden. Ik dacht dus dat het aan mezelf lag.
We hebben dezelfde reisgids gehad Tony, die hield gewoon niet op met praten en net als bij jullie was hij wel erg blij dat hij het Nederlandse woord pioenroos kon uitspreken, echter hoe dit in het Chinees wordt uitgesproken zou ik niet weten, dat zei hij nou niet en de aandacht van de meeste mensen dwaalde ook nogal af.
Ook heel typerend in het hotel met het draaiplateau waar mensen hun tas neerzetten, dit was ook reeds bij mijn tante gebeurd, ze was hem gewoon kwijt. Bleek deze een eindje verderop te staan.
Jammer dat je niet bij Longshen naar de platforms hebt kunnen toegaan. Wij bleken haast de enige groep te zijn die in zijn geheel had besloten verder te gaan. Het uitzicht was fenomenaal en je liep echt tussen de natuur. Alleen aan het eind kwamen we ook weer verkopers tegen dus het was even lekker zonder verkopers rond te lopen en echt tussen de trapsgewijze rijstvelden te lopen. Dit zijn echt van die momenten die onbetaalbaar zijn.
Het is ook jammer dat je in Guilin niet de kleine Verboden Stad hebt kunnen bezoeken. Onze reisleider kende het niet, maar het is echt een bezoek waard. Je hebt alles dan in 1, heuvel met uitzicht (mooier dan de Fubohill), koninklijke vertrekken, theater, Chinese opvoering, Keizerlijk examen, studenten want die wonen hier ook, basketbalveld (dit is in China momenteel heel erg hot), een grot, een meer, een paviljon, echt te veel om op te noemen. En buitenom twee andere mensen uit onze groep die hier ook heel toevallig waren hebben we geen buitenlander kunnen zien, dus echt een Chinese attractie die nog ontdekt moet worden door de buitenlanders.
Een mooi verslag, het leek net weer of we er weer waren. Toevallig dat je vorig jaar ook op reis bent gegaan naar Mexico.