Dag 2 – Dinsdag 3 november 2009
Beijing
Bij de gezondheidscontrole werd ik door een infrarood scanner bekeken of ik wellicht geen Mexicaanse griep of iets dergelijks onder de leden had. Ze bekeken in ieder geval de lichaamstemperatuur van iedereen. Blijkbaar zijn ze er nog al bang voor, want al het luchthaven personeel liep met mondkapjes op.
Vervolgens kwam ik bij de immigratie, weinig mensen in de rij. Prima. Echter liep het systeem vast en kon ik dus met steeds meer andere mensen gaan staan wachten. Ondertussen was ik Ad en Lin ook weer tegen gekomen dus me wat kletsen verliep het wachten wel snel. Ook Wilko en Cheryl stonden in de rij. Voordeel was wel dat ik nu niet op de koffer hoefde te wachten. Die lag al te wachten.
Nadat de koffer en ik herenigd waren, was het tijd om de groep te ontmoeten. De groep bestond uit de volgende personen:
Ad & Lin(da)
Wilko & Cheryl
Arnoud
Egbert & Jettie.
Agnes
Wil & Anja
Peter
Reisleider: Henk.
Per stad zouden we ook nog een lokale gids krijgen. Voor Beijing was dat Sharon (al was haar Chinese naam anders, te moeilijk om te onthouden).
Nadat iedereen aan elkaar was voorgesteld gingen we naar de bus. De koffers moesten we echter afgeven, die gingen met een minibusje naar het hotel. Niet alle Chinese toeristenbussen zijn namelijk berekend op veel bagage. De rit naar het hotel duurde ongeveer een uur, Henk hield ondertussen een algemeen verhaal over de reis en China.
Vanuit de bus zag ik veel mooie moderne architectuur, helaas niet gelukt om een goede foto ervan te maken, maar wie weet komt dat nog wel. Eenmaal bij het hotel kreeg ik kamer 717 (goed nummer) toegewezen. Prima douche hier! Warm en krachtig, stuk beter dan ik vorig jaar in Mexico had!
Om kwart voor zes verzamelde iedereen zich in de lobby van het hotel. De hele groep ging mee naar een welkomst diner dat werd aangeboden door Fox. Wat prima smaakte!
Henk vertelde nog wat over de optionele excursies die er allemaal zijn. Ook inventariseerde hij wie er allemaal een optionele excursie wilde gaan doen. Het merendeel wilde wel de excursies doen, waar ik ook tot behoorde.
Het een en ander van verschillende gerechten werd voorgeschoteld, leek wel wat op je bij de niet-standaard chinees kunt krijgen, maar toch net even iets anders. Ook lekker pittig. Volgens de een wat meer dan de ander.
Nadat het op was ging iedereen terug naar het hotel.
Lokale tijd was inmiddels 20:00, mijn tijdsbesef was al helemaal weg. Ik wilde nog maar 1 ding, slapen!
De route in Beijing (Vliegveld – Hotel):
Agnes Joosten
22 nov 2009Hi Arnoud,
Bedankt voor het mooie reisverslag van de reis “Wuivend Bamboe”.
De kleine vergeten details, altijd leuk nog eens te horen.
praat ik echt zoveel? nooit gehoord …haha..
Je fotogalerij is prachtig geworden, knap wat je ervan gemaakt hebt.
Agnes.
Nicole
22 nov 2009ALLES!!! gelezen. š Bij dag 8 stierf ik van de honger. Omdat het bijna etenstijd was heb ik niet naar de schokkende foto’s gekeken.
Mooi verslag.
Anja en Wil
23 nov 2009Wat een geweldig verslag: met zeer veel plezier gelezen!!!
ENJOY!!!
Wilko
25 nov 2009Mooi verslag
Stefan
28 nov 2009Superreis zo te lezen! Erg leuk verslag weer š
Groeten, Stefan
Lin en Ad
29 nov 2009Hoi Arnoud
Zeer mooi verslag,krijg weer trek na
het zien van de foto’s van het eten.
groeten Lin en Ad
Cindy
27 dec 2009Hoi Arnoud,
Ik heb dezelfde reis twee weken eerder afgelegd. Zo te lezen heb je nogal wat regen meegemaakt, wij hadden geen druppel regen. Terwijl we ons goed hadden voorbereid.
Bij aankomst in het hotel te Beijing deed ik hetzelfde als bij alle overige hotels, ik laat me gewoon op het bed vallen, alleen ze hadden me niet verteld hoe de matrassen zouden aanvoelen in China. Het leek gewoon een houten plank, terwijl overige mensen uit de groep zeiden dat ze thuis ook zo’n hard matras hadden. Ik dacht dus dat het aan mezelf lag.
We hebben dezelfde reisgids gehad Tony, die hield gewoon niet op met praten en net als bij jullie was hij wel erg blij dat hij het Nederlandse woord pioenroos kon uitspreken, echter hoe dit in het Chinees wordt uitgesproken zou ik niet weten, dat zei hij nou niet en de aandacht van de meeste mensen dwaalde ook nogal af.
Ook heel typerend in het hotel met het draaiplateau waar mensen hun tas neerzetten, dit was ook reeds bij mijn tante gebeurd, ze was hem gewoon kwijt. Bleek deze een eindje verderop te staan.
Jammer dat je niet bij Longshen naar de platforms hebt kunnen toegaan. Wij bleken haast de enige groep te zijn die in zijn geheel had besloten verder te gaan. Het uitzicht was fenomenaal en je liep echt tussen de natuur. Alleen aan het eind kwamen we ook weer verkopers tegen dus het was even lekker zonder verkopers rond te lopen en echt tussen de trapsgewijze rijstvelden te lopen. Dit zijn echt van die momenten die onbetaalbaar zijn.
Het is ook jammer dat je in Guilin niet de kleine Verboden Stad hebt kunnen bezoeken. Onze reisleider kende het niet, maar het is echt een bezoek waard. Je hebt alles dan in 1, heuvel met uitzicht (mooier dan de Fubohill), koninklijke vertrekken, theater, Chinese opvoering, Keizerlijk examen, studenten want die wonen hier ook, basketbalveld (dit is in China momenteel heel erg hot), een grot, een meer, een paviljon, echt te veel om op te noemen. En buitenom twee andere mensen uit onze groep die hier ook heel toevallig waren hebben we geen buitenlander kunnen zien, dus echt een Chinese attractie die nog ontdekt moet worden door de buitenlanders.
Een mooi verslag, het leek net weer of we er weer waren. Toevallig dat je vorig jaar ook op reis bent gegaan naar Mexico.