Mexico, Belize, Honduras & Guatemala – November / December 2008

Dag 6 – Zondag 30 November 2008
Rio Hondo – Copán – Antigua

Gisteren had ik al wat last van mijn maag, voelde wat steken. Vanmorgen kwam er het niet zo kneedbaar uit. Een okugest pilletje hielp wel. Bij ontbijt hoorde ik van meerdere mensen dat ze hier ook last van hadden. Een paar mensen geven de malaria pillen de schuld. Ik slik nog maar even door, ze waren duur zat dus opmaken die handel!
Maar wat voorzichtig ontbeten met een kop thee en wat witbrood met suiker. Wel moest ik betalen voor het eeuwige ei met spek en bonenprut, raar maar waar.

Na het ontbijt de bus in om vanuit Rio Hondo naar Honduras (Copan) te rijden. Een lekkere tocht met een prachtig uitzicht op de groene heuvels die dit gedeelte van Guatemala en Honduras rijk zijn. Wat het en der minder aanwezig is, dat is de weg, die ontbrak op sommige stukken en we moesten zelfs een kleine omweg maken via een klein dorpje. Bij de grens verzamelde Martina weer allen paspoorten om de benodigde stempel te halen. Een speciale voor alleen het bezoek aan Copan. Terwijl Martina bezig was, mocht de groep even uit de bus om wat foto’s te maken. Daarna was het nog zo’n 10 kilometer naar Copan.

Copan was erg mooi om te zien, lag nog deels verscholen en overgroeid door het oerwoud. We hadden een gids voor ongeveer een uur die na elke zin die hij uitsprak een vage glimlach op zijn gezicht had. We werden langs diverse bezienswaardigheden geleid en we kregen de verhalen over de Maya’s te horen, sommige hadden we al gehoord bij andere tempels. Nadat de gids klaar was met zijn verhaal hadden we nog een uur vrije tijd om rond te kijken. De meeste mensen vonden dit, net als ik, te lang. Na een half uurtje was iedereen dan ook wel uitgekeken. Voorzien van genoeg foto’s van de overblijfselen en wat inheemse dieren.

Het meest interessante was de trap met hiërogliefen, die het langste beeld verhaal hebben van het continent. De 2000 hiërogliefen op de 72 treden beelden de geschiedenis van deze Maya stad uit. Het bal speel veld is anders dan in andere Maya steden, daar hangen ringen aan de muren, hier zijn dat papegaaien koppen.
Ook was het interessant om te zien hoe de jungle nog op de verschillende delen van de tempels groeit. Hopelijk laten ze dat zo nog lang staan, al wordt er gesproken om nog meer te herstellen in de originele staat.

Bij de bus kregen we allemaal het bestelde lunchpakket uitgereikt. Ik had gekozen voor een broodje kip, leek me het veiligste. Dit werd tijdens de trip naar Antigua verorberd, nadat dit was gebeurd viel het grootste gedeelte van de bus in slaap, om pas bij Rio Hondo weer wakker te worden omdat de bus stopte om te tanken. Dit zou de enige enige plas pauze zou zijn tot Antigua, dus dan ga je maar. Of je nou moet of niet.

De reis voerde ons langs weer mooie uitzichten op groene bergen en valleien. Behalve dat reden we ook door de miljoenenstad Guatemala City. Wat een enorme stinkstad, je zal er maar wonen. We stopten niet en reden er vlij vlot doorheen, aangezien het zondag was, was er ook minder verkeer. Het uitzicht op de dicht bebouwde omgeving was wel mooi.

Nadat we Guatemala City voorbij waren inventariseerde Martina wie morgen de (zeer) zware tocht naar de vulkaan wilden gaan doen. Iedereen wilde wel, op Astrid, Marloes, Marcel en Wil na. Arianne, Monica en Margot moesten wel eerst betere schoenen gaan kopen in Antigua omdat het geen wandeling langs de boulevard in Scheveningen zou zijn. Op gladde schoenen of hakken kom je niet bovenop een vulkaan uit.

Om bij het hotel in Antigua te komen moesten we wat meer geduld hebben, de directe toegangsweg bestond niet meer, althans de bus paste er niet meer doorheen, we moesten dus flink omrijden. Ook was het er erg druk vanwege een locale activiteit. Maar op deze manier konden we al wel goed de stad in ons opnemen en bekijken wat er allemaal op de foto moest.
Het hotel is een verbouwd oud klooster(Posada del Hermano Pedro), helaas geen Abdij bier achter gebleven. Het heeft een prachtige ambiance, het enige nadeel is dat het nogal gehorig is en dat je elke veer in de martas voelt.

Nadat iedereen zijn intrek in de kamers had genomen zouden Kees, Carina, Jeroen, Ronald, Jeroen en ik ergens wat gaan eten nadat we eten en drinken voor onderweg naar en op de vulkaan hadden gekocht.

Met een klein clubje zou het wachten op eten niet zo lang duren. Echter kwamen er steeds meer mensen bij totdat we op 10 man zaten. Gezellig, maar gezien de drukte in de stad leek het geen haalbaar iets om met zo’n grote groep te gaan eten. Er moest eerst nog door een aantal mensen worden gepind, tijdens de wandeling werd er gesproken om 2 groepen van 5 te maken. Dat lukte echter niet.

Uiteindelijk hadden Kees, Carina en ik geen zin meer in discussie en om te wachten op het pinnen van de rest en zijn we bij een restaurant op Plaza Major gaan eten. Een oudere man die ons het menu liet zien sprak zelfs een beetje Nederlands. Toen we zaten en hadden besteld begon er een bandje te spelen waardoor je elkaar bijna niet meer kon verstaan. Het eten was wel erg lekker! Toen het op was en de rekening was betaald gingen we terug naar het hotel om op tijd te gaan slapen. Morgen weer vroeg dag en een stevige wandeling voor de boeg!

Route van vandaag:
Rio Hondo – Copan – Rio Hondo – Antigua