Mexico, Belize, Honduras & Guatemala – November / December 2008

Dag 2 – Woensdag 26 November 2008
Cancún – Chetumal

Vannmorgen zou er om 06:15 een wakeup call zijn, echter bleef de telefoon op de kamer stil. Gelukking was ik toch al wakker, in NL was het ondertussen al 13:15. Wel al wat honger. Dus maar gaan douchen. Deze was koud, gezien de recente ervaring in Barcelona maar om en om de mengkraankraan 5 minuten open gezet, helaas maakte dat niet uit.
Na goed te zijn wakker geworden van de frisse douche, naar beneden gegaan om te gaan ontbijten. Daar zaten ook al wat mensen te wachten, want we konden pas om 07:00 terecht.
Martina wilde dit vroege opstaan nog wel eens zien aan het einde van de reis.

Even voor 7-en ging de deur open en kregen we koffie/thee met toast & jam en op verzoek een jus d’ orange. Daarbij kregen we nog een ei met ham en wat prutjes ernaast. Helaas was er alleen aarbeidenjam. Gezien mijn allergie heb ik dat laatste dus overgeslagen. Na het ontbijt nog een fles water gekocht en lekker de bus in richting Tulum!

De rit naar Tulum duurde een uur en drie kwartier. Tijdens de rit vertelde Martina van alles over Mexico en Tulum. Daarna was het tijd voor een voorstelrondje van iedereen. De een wat langer verhaal dan de ander. Maar zo leerde je wel al de namen van de groep een beetje kennen, al was Evelien daar al op Schiphol gisteren de snelste mee!
Toen ik opstond was het nog enigszins bewolkt, nu scheen de zon al flink! Dus maar even ingesmeerd in de bus om verbranding te voorkomen.

Aangekomen bij Tulum eerst een petje gekocht, over het petje dat ik vorig jaar mee had naar Cuba is mijn gezegd dat die echt niet kon. Had het petje waar Armageddon op staat mee willen nemen, maar die was ik vergeten. Nu dus maar eentje met “Viva Mexico” erop gekocht. Maar goed ook want de zon brandde al aardig goed! Nog lekker weten af te dingen ook. Blijft een leuk spelletje.

Met een treintje werden we naar de site gebracht, aanvankelijk dacht ik dat het wel wat overbodig was, gezien de afstand, maar terug was het wel erg lekker, want toen was het inmiddels al wel een stukje warmer geworden.
Na het tochtje met de trein liepen we onder begeleiding van een gids door de ruines van Tulum. De gids zei bij aanvang van de tour dat hij aan het einde een rondje vragen zou stellen over de dingen die hij allemaal vertelde.
Als we ze juist beantwoorden kregen we van hem allemaal een biertje, bij fout zou hij van ieder van ons bier krijgen. Uiteindelijk allemaal gelul, want heb nog bier gezien of gegeven.

Nadat de gids klaar was met zijn verhaal hadden we zo’n anderhalf uur om Tulum te verkennen.
Tulum had vroeger een religieuze functie maar werd ook als handelscentrum gebruikt. Zo kwamen hier land- en zeeroutes bij elkaar en werd er waarschijnlijk zelfs handel gedreven met Guatemala via de Río Motagua rivier. Nadat de stad werd verlaten werden er nog religieuze ceremonies uitgevoerd.

Ben allereerst in mijn eentje lekker door de ruines gaan struinen om wat mooie plaatjes te schieten, en inderdaad als je door de groothoeklens kijkt dan herken je de plaatjes uit de reisgidsen. Toch ze net even wat anders proberen te maken. Ook heb ik me met mijn telelens nog uitgeleefd op een van de vele leguanen die erg mooi konden zitten! Een mooie foto is dan het resultaat.

Tijdens mijn wandeling nog wel wat anderen van de groep tegen gekomen die nog van plan waren om te gaan zwemmen, heb ze daar veel plezier mee gewenst en ben verder op verkenning gegaan en nog wat mooie plaatjes geschoten.

Tulum staat op een klif aan de kust, daar waaide het lekker en merkte je niet hoe warm het eigenlijk was op het plateau zelf. Rondom Tulum staan de restanten van een muur. In Tulum zelf staan diverse tempels en andere bouwwerken. Een van deze werd vroeger ingezet als vuurtoren.
Hier werd ’s Nachts een vuur aangestoken dat door een opening in een muur scheen. Hierdoor konden schepen tussen de riffen doornavigeren.
Op het plateau kwam ik Suzanne en Margot tegen, samen met hen heb ik nog wat rondgelopen en ben daarna met hen terug naar het verzamelpunt gegaan.

Bij het verzamelpunt waren wat mannen in klederdracht bezig met een voorstelling te geven. Uiteraard kwam er ook eentje bedelen om geld, wat uiteraard op was. No money, no photo! Was het antwoord. Prima hoor, dus loop een eindje weg en pas de bewezen telelens truc weer eens toe. Suzanne en Margot vonden het mooi om te zien hoe dichtbij je daarmee die lui kon halen.
Martina zag ons staan en we hebben met haar aan een tafeltje gezeten en een drankje gedronken.

Het plan was om te lunchen bij een restaurant vlakbij, echter was dat helaas gesloten. We moesten dus een uurtje verder rijden naar een stadje waar wel wat te eten zou zijn bij een restaurant. Na aankomst in Felipe Carillo Puerto bleek echter dat een andere groep al in het beoogde restaurant zat, resultaat: vol.

Martina wist het ook even niet meer en zei dat we het maar zelf moesten uitzoeken door ergens links en rechts te gaan, er was genoeg. De groep splitste zich op om te gaan zoeken naar de restaurants in de stad. Ja niet dus, de dingen die we tegen kwamen waren of niet te vertrouwen of gesloten. Na 20 min lopen kwamen we wat anderen die een broodje zaten te eten op een plein, die wezen naar een bakker die vervolgens werd geplunderd en bodem prijzen hanteerden.
Direct daarna sloot de bakker zijn deuren, waarschijnlijk de dag opbrengst al binnen, als het al niet meer was.

Toen alles was opgegeten was het tijd om terug naar de bus te gaan om verder richting Chetumal over de saaie rechte Mexicaanse wegen te rijden. Onderweg zijn we nog gestopt bij Bacalar, een meer (cenote) met helder (grond)water. Niet zo heel bijzonder, persoonlijk vind ik de Alpen meren mooier.

Na een korte stop reden we door naar de eindbestemming, Chetumal.
Chetumal zelf is overigens niet erg interessant, naast een hoop casino’s voor de mensen uit Belize (dat vlakbij ligt en waar gokken verboden is) is er weinig te beleven en te zien.

Na aankomst in Hotel Marlon kreeg iedereen weer een sleutel voor zijn of haar kamer en werden de koffers erheen gebracht. Nadat ik mijn koffer had ontvangen ben ik in de lobby gaan zitten om even lekker muziek te luisteren en heb geprobeerd of ik het (gratis)wireless internet van het hotel aan de praat kreeg op mijn telefoon, wat helaas niet lukte.

Om 19:00 was iedereen in de lobby en gingen we op advies van Martina richting een restaurant om wat te gaan eten. Het werd (helaas) een (goede) Italiaan (Sergio’s), had zelf op wat Mexicaans gehoopt, daar kom je tenslotte toch voor!
Nou ja, over een week dan wellicht als we weer in Mexico zouden zijn. Wel nog 2 corona gehad daar. Na het eten om 21:30 terug in het hotel, de eerste Malaria pil genomen en gaan slapen.

Route van vandaag:
Cancún – Tulum – Chetumal