Mexico, Belize, Honduras & Guatemala – November / December 2008

Dag 8 – Dinsdag 2 December 2008
Antigua – Panajachel

Vanmorgen wat later dan de voorgaande dagen opgestaan. We kregen de wakup call (wederom door geklop op de deur) om 07:00. Echt was ik al wat eerder wakker, dus wilde ik voordat de rest ging douchen er al onder staan. Helaas weer koud…

Toen ik mijn kamer verliet deed Astrid de deur van haar kwamer ook open, ze was uitgegleden in de douche en op haar achterhoofd tegen de muur gevallen. Dikke bult, geen wond gelukkig. Wel deed het pijn als ze er op leunde. De rest van de dag is het verder goed gegaan.

Eenmaal beneden zaten er al wat mensen te wachten om te gaan ontbijten. Met Marcel, Suzan, Evelien en Pauline aan tafel gezeten bij een erg sfeervol restaurantje, bij Plaza Major. Het ontbijt was het beste en lekkerste tot nu toe. Ik bestelde pannenkoeken gemaakt van havermout met daarbij een bakje tropische vruchten en verse grote bramen en bananen. Heerlijk!
Nadat ik was opgestaan had ik door de koude douche nogal wat opstartproblemen, dit maakte echter veel goed!

Het weer was vanochtend wel het minste van alle dagen tot nu toe, grijs en fris. Toch maar een T-shirt en korte broek aan getrokken.

Daarna in de (nieuwe) bus richting Panajachel. De bus chauffeur (Oscar) had nog wat spullen gevonden in de vorige bus, die nu weer herenigd werden met de juiste eigenaar.
De tocht ging over een mooie bergpas waardoor het toch wel wat fris werd in de bus.
Misschien was dat T-shirt met korte broek toch net iets te enthousiast! Gelukkig heb ik het nooit echt snel koud dus het ging allemaal wel.

Na 3 uur rijden kwamen we aan in een plaatsje net even buiten Panajachel waar we allemaal uit de bus stapten om de lokale en erg drukke markt te bekijken. We werden geadviseerd om weinig tot geen geld mee te nemen en buiten je camera alles in de bus te laten. Zo gezegd zo gedaan. In groepjes liep men over de markt, in een rijtje, want het was allemaal te krap om naast elkaar te lopen.

Op een markt zoals deze viel het mee met de hoeveelheid toeristen(zooi), voornamelijk lokale mensen, etenswaar en andere spullen zoals pannen en schoenen. Opvallen waren de nog levende kalkoenen in manden en dingen zoals pens, ogen, darmen en hersenen!

Om 12:00 namen we de ‘chicken’bus (lokale bus) naar Panajachel, waar onze eigen bus stond te wachten. Leuk ritje, maar helaas ging het in vrij rap tempo door de bochten heen waardoor met moeite foto’s konden worden geschoten van het prachtige uitzicht op het meer van Atitlan.

Met onze eigen bus reden we in een paar minuten naar ons hotel (Kakchiquel) dat erg klein, koud, tochtig en gehorig was, valt bij mij onder dezelfde categorie als het hotel in Rio Hondo, slecht. De douche was hier wel warm, zolang je deze op standje ‘zeikstraal’ liet staan, om water te besparen stond erbij. Vreemd systeem met zo’n groot meer voor de deur…

Na de intrek in de kamers was het tijd om een hapje te gaan eten. Samen met Peter, Ronald, Suzanne, Jeroen, Erik, Catelijne en Margot liepen we naar een wat afgelegen restaurantje. Helemaal voor ons zelf en de mensen daar waren erg blij met een groep van 8 gasten. Het duurde even voordat het eten er was, maar het werd dan ook allemaal vers bereid. Ik kon zien dat de aardappels voor de door anderen bestelde patat werden geschild. Het smaakte dan ook prima!
De rekening was ook erg verassend, totaal was 268 Quetzal, ongeveer 27 euro en dat voor 8 man. Echter bleek dat de 6 een erg uitgeschoten 0 moest zijn. Dat duurde even, want het meisje dat ons bediende (die niet ouder dan een jaar of 13 was) bleef staan, we legden nog wat meer geld neer, door haar reactie bleek dus dat die 268 niet goed was en 206 moest zijn. Nog goedkoper dus… Zo maak je het in Nederland niet meer mee!

Vlakbij het hotel kwam ik Monica en Arianne tegen die opzoek waren naar souvenirs, aangezien ik die ook nog moest hebben ben ik met hen mee gegaan.
We liepen door de enige straat die eigenlijk zorgde voor de hele economie van Panajachel, vol meuk. Uiteindelijk heb ik door een straat verkoper een paar pennen laten maken met daarin wat namen van mensen die van mij een souvenir krijgen. Voor mezelf heb ik een fles 23 jaar oude rum gekocht. Daarna weer richting het hotel. Het plan was om wat spullen weg te leggen en daarna naar de zonsondergang te gaan kijken bij het meer.

Van het kijken naar de zonsondergang kwam weinig terecht. Kees was namelijk met Martina naar Nederland aan het bellen omdat hij niet meer kon pinnen. Bleek dat zijn pas was geblokkeerd omdat deze blijkbaar was gekopieerd (waarschijnlijk in Mexico de eerste avond, na thuiskomst bleek het in Nederland te zijn gebeurd) en er zo’n 1500 euro was buitgemaakt.
Martina adviseerde ons allemaal in te loggen bij de bank via internet om te controleren of dit wellicht ook bij anderen was gebeurd. Daar ik in Mexico niet had gepind vermoedde ik al dat er niks aan de hand was, het inloggen bevestigde dat. Nadat de meesten het hadden gecontroleerd bleek dat Kees het enige slachtoffer was.

Toen dat allemaal achter de rug was in de lobby gewacht met wat naderen tot het tijd was om te gaan eten. Met Kees, Kathy, Piet, Hisko, Astrid, Wil en Amadeo wezen eten bij een (winderig en koud) restaurant aan het water.
Daar zaten Martina, Marcel, Ed, Evelien, Suzan en Pauline ook al te eten. Hier stond eindelijk weer eens vis op het menu. Die smaakte prima! Na het eten nog een fles water gekocht en daarna in het hotel nog wat foto’s gekeken en muziek geluisterd voor het slapen gaan.

Route van vandaag:
Antigua – Panajachel