Dag 10 – Donderdag 4 December 2008
Panajachel – 
San Cristóbal
De wekker vanmorgen maar iets eerder gezet dan 05:00 omdat 15 minuten later de koffer al voor de deur moest staan. Douchen was weer koud, dus dat maar gelaten. Had het gisteravond toch al gedaan. Nadat de koffers waren verzameld liepen we met z’n allen naar dezelfde plek waar we gisteren hadden ontbeten. Alleen was het vandaag niet mogelijk om a la carte te eten. Wederom dus weer ei met toast.
De bus stond voor de deur en nadat iedereen was ingestapt begon de (laatste) mooie tocht door Guatemala naar de grens met Mexico om in San Christobal te eindigen. Bergen heb ik altijd al mooi gevonden en gedurende deze trip heb dan ook mijn hart op kunnen halen. Op een mooi uitzichtspunt vlakbij Panajachel stopten we nog even zodat er foto’s gemaakt konden worden van het meer van Atitlan en de omringende vulkanen terwijl de zon op kwam. Machtig mooi om te zien.
Daarna vervolgden we onze 400km lange tocht (waar we een dikke 8 uur over deden) over bochtige en vaak opengebroken wegen, met nog meer prachtige uitzichten.
Het hoogste punt van de tocht lag op 2950 meter, een wolkendek zorgde voor mooie plaatjes van de bergen en vulkanen.
We stopten nog bij Quatro Caminos, een druk kruispunt voor koffie en de wc. Behalve dat het er erg druk was stonk het er ook verschrikkelijk naar uitlaatgassen. Snel de bus weer in en verder richting de grens. Martina haalde de paspoorten weer op om deze straks te laten voorzien van weer een stempel. Marcel ging (letterlijk) met de pet rond voor Oscar de bus chauffer die prima zijn werk heeft gedaan in Guatemala. Goeie veilige chauffeur en erg attent was door de ramen schoon te houden, vaak mooie dingen onderweg voor ons aanwees en daar dan langzaam voorbij ging.
Eenmaal bij de grens namen we afscheid van Oscar. Martina ging de stempels halen en de groep moest met de handbagage naar de reeds wachtende Mexicaanse bus lopen. De koffers werden door tassen sjouwers gebracht. Waarschijnlijk had het sneller gegaan als we het zelf hadden gedaan, maar goed het werkte wel.
Daarna reden we verder over de saaie rechte Mexicaanse wegen. Die zorgden ervoor dat ik mijn ogen niet lang kon open houden en in slaap viel. 33km voor San Christobal de las Casas werd ik weer wakker omdat de chauffeur een kuil over het hoofd had gezien. Vloog bijna letterlijk van m’n stoel af.
Aangekomen in San Christobal verlieten we de bus. We moesten nog 5 minuten lopen om bij het hotel (Arrecife del Coral) te komen. Daar kregen we weer de sleutels. De kamers zagen er prima uit en de douche voelde zo op het eerste gezicht warm en kachtig aan. Alleen m’n toilet spullen zaten in mijn koffer, die werd gebracht, al duurde dat wel even…
Iedereen zat een beetje verveeld om zich heen te kijken tot de koffers ook eindelijk na een half uur arriveerden. Douchen dan maar vanavond, zodat het stadje nog kon worden bekeken.
Samen met Kees, Kathy, Marloes, Hisko, Amadeo en Astrid ben ik het stadje ingelopen. Eerst maar eens pinnen. Dik pak geld kwam er uit, weinig waard.
We struinden door de straten en kwamen uit bij een kerkje met er een markt ervoor. Daarna zij we terug gelopen richting het grote plein.
Onderweg liepen we langs een theater zaal waar je voor 100 peso een toneelstuk/musical bekijken. Iets om over na te denken. Eerst maar eens eten.
Lekker stuk vlees besteld, was wel wat kaal, alleen vlees met patat. Nog een lekkere pittige groene saus gekregen, de ober vond het maar vreemd en zei dat het een vrij pittige saus was.
Er zat inderdaad een goeie smaak aan. Maar ik heb erger gehad. Na het eten terug naar het hotel om de douche eens te proberen, eindelijk een goeie warme douche met prima waterdruk.
Daarna lekker gaan slapen onder een warme deken.
Het koelt ’s avonds in San Christobal namelijk af tot een graad of 5, groot verschil met overdag waardoor het toch wel wat koud aanvoelt.
Route van vandaag:
Panajachel – San Christobal de las Casas
Martina
13 dec 2008Ola Arnoud, inderdaad 16 paginas is wel heel veel. toch vond ik het een heel goed verslag. ook de fotos erbij zijn heel leuk. zelfs de gps kaart is leuk. bedankt en groetjes martina
Monica
13 dec 2008Arnoud,
Geweldig hoe snel je dat voor elkaar hebt…. Beleef het bijna weer opnieuw!
Monica
Arnoud
13 dec 200816 dagen = 16 pagina’s. 😛
1 per dag. 😉
Gyurka
13 dec 2008Hebben ze daar ook enorm grote Cavia’s of is dat alleen in Peru? 😛
Stefan
13 dec 2008hahaha je bent er maar druk mee geweest…
Tot later…
Stefan.
Astrid
13 dec 2008Hai Arnoud,
Mijn complimenten voor dit mooie en uitgebreide verslag.
Groet Astrid
Arianne
16 dec 2008Arnoud,
Heel leuk dit!
Ik ga het gauw goed lezen. Bedankt hiervoor.
Groetjes
Arianne
Anouk
17 dec 2008Hey Arnoud,
Het duurde fftjes om je hele verslag te lezen, maar erg indrukwekkend!! Altijd fijn om je reizen terug te lezen. Mooie foto’s ook. Zo krijg je wel een goed beeld 😀
Anouk