Dag 3 – Donderdag 27 November 2008
Chetumal –
Belize –
Flores
Vandaag zou de wakeup call om 06:00 zijn, echter was ik om 05:45 al wakker en gaan douchen. Wel de telefoon gehoord, maar niet opgenomen, om mij wakker te bellen moet je dus vroeger zijn (dat is ook nieuw!). De douche was wel warm al werd ie na 6-en wel wat kouder, waarschijnlijk omdat er meer mensen gingen douchen.
Het ontbijt bestond wederom uit toast, aardbeienjam, koffie/thee, een vruchtensapje en een roerei met een bonenprutje. Hopelijk morgen wat anders want variatie hou ik toch wel van.
Daarna de bus in en op naar de grens tussen Belize en Mexico. Bij de grens moesten we van bus wisselen omdat Mexicaanse bussen niet in Guatemala mogen rijden. Het wisselen van de bus en het halen van de stempels ging vrij vlot. Martina had nog weten te regelen dat we niet ons visum van Mexico hoefden in te leveren. Dat zou 220 peso schelen op het moment dat we weer terug in Mexico zouden komen.
Toen iedereen weer in de bus zat reden we Belize in richting Orange Walk. Daar hielden we een plaspauze van een half uurtje. Na het uitstappen mochten we zelf een beetje rondlopen door het stadje. Veel was er niet te zien. Dus we zaten alweer vrij vlot in de bus.
We reden verder richting de grens tussen Belize en Guatemala. Echter voordat we de grens over gingen hadden we nog een lunch en een bezoek aan Xunantunich. Dit bezoek stond oorspronkelijk niet op het programma. Martina had voorgesteld aan de groep om deze Maya site te bezoeken. Dat voorstel werd unaniem goedgekeurd!
De lunch bestond uit een klein buffer van rijst met bonen, kip, gebakken banaan en een tweetal salades. Een stuk beter dan het karige ontbijt. Daarna weer de bus in op weg naar Xunantunich.
Daar aangekomen konden we kiezen om of met een busje naar het complex te gaan of te voet. Ter plekke bleek dat er geen busje was, maar dat maakte mij toch niks uit omdat ik toch al wel wilde lopen. Martina werd op een motor door een agent naar boven geracet.
Lekker warm en flink bezweet de 2 kilometer ‘lange’ wandeling afgelegd, samen met Marcel, Peter, Ed en Carina als eerste bij de tempels. De rest druppelde later het terrein op.
Wat we te zien kregen was meer dan de moeite waard, een indrukwekkende nog redelijk in tact zijnde tempel. Mooier dan wat er nog over was van Tulum. Het bleek dat je ook de tempel tot aan de top kon beklimmen, nog even doorzweten met zijn allen dus. Niet iedereen durfde het aan over de smalle richeltjes. Zonde want het uitzicht over het complex, de jungle en de rest van het landschap was adembenemend.
Xunantunich (dat ‘Stenen Vrouw’ betekend in de lokale Mayataal) is de bekendste site van Belize en bestaat uit 6 pleinen met 25 tempels en paleizen. Wel apart dat er dan verder geen enkele tourist was te zien!
Bovenop kwamen ook een tweetal militairen ons vergezellen, nog een praatje meegemaakt en we maakten grappen dat hij zijn M16 van Ebay zou hebben gehaald. Blijkbaar kennen ze dat dus ook. Na wat te hebben uitgeblazen en foto’s te hebben gemaakt ging het weer terug naar beneden om terug naar de bus te gaan, op naar de grens tussen Belize en Guatemala.
Bij de grens, die we vrij snel hadden bereikt, moest iedereen de bus uit om een stempeltje te halen, gelukkig kon alle bagage in de bus blijven. Na zo’n 45 minuten was iedereen voorzien van de stempels en reden we Guatemala in.
Guatemala verwelkomde ons met een ontzettend stoffige weg die bovendien vol kuilen zat. Echt opschieten deed het dus niet, maar tegemoetkomend verkeer zag er wel gaaf uit met de stofwolk die hen achtervolgde. Na een uur flink door elkaar te zijn geschud werd de weg beter en kon het gas weer dieper worden ingedrukt.
Vlak voordat we het hotel bereikten maakten we een stop bij een groot Winkelcentrum om te gaan pinnen. Martina drukte op de knoppen van de automaat (behalve de pincode) om zo het pinnen wat vlotter te laten lopen. Het maximum was 1000 Quetzal (103 euro).
Daarna door naar hotel Casona de la Isla waar we rond 18:00 arriveerden, helaas al donker buiten, de zonsondergang was om 17:20. Op de kamers stond (zoals gebruikelijk gedurende de reis) water op de kamers, alleen dit keer in een kan met een stuk plastic er over, iets dat ik niet vertrouw. Lekker laten staan dus, wel nog een testje uitgevoerd door niet opvallend het plastic over de kan in te scheuren. Kijken wat ze er mee doen bij het schoonmaken van de kamers.
Nadat iedereen zich had opgefrist was het tijd om het welkomstdiner te verorberen dat door Fox werd aangeboden.
Ik deelde de tafel met Peter, Kees, Monica, Carina, Martina, Evelien en Pauline. Het diner bestond uit vooraf asperge soep (het is dat het gezegd werd, ik proefde het niet, en rook er later ook niks van), daarna kregen we een BBQ van kip, varkensvlees, rijst met bonen en wat groenten. Echt veel was het niet. Peter lustte ook nog wel wat en Martina regelde voor ons beide nog wat rijst en groente, het vlees was op.
Na het eten gingen een aantal mensen nog naar de kroeg of al slapen. Ik heb met Peter, Carina en Kees gezellig (enorm slap en dubbelzinnig) zitten ouwe hoeren, tot ik om 22:00 moe was en ben gaan slapen.
Route van vandaag:
Chetumal – Flores
Martina
13 dec 2008Ola Arnoud, inderdaad 16 paginas is wel heel veel. toch vond ik het een heel goed verslag. ook de fotos erbij zijn heel leuk. zelfs de gps kaart is leuk. bedankt en groetjes martina
Monica
13 dec 2008Arnoud,
Geweldig hoe snel je dat voor elkaar hebt…. Beleef het bijna weer opnieuw!
Monica
Arnoud
13 dec 200816 dagen = 16 pagina’s. 😛
1 per dag. 😉
Gyurka
13 dec 2008Hebben ze daar ook enorm grote Cavia’s of is dat alleen in Peru? 😛
Stefan
13 dec 2008hahaha je bent er maar druk mee geweest…
Tot later…
Stefan.
Astrid
13 dec 2008Hai Arnoud,
Mijn complimenten voor dit mooie en uitgebreide verslag.
Groet Astrid
Arianne
16 dec 2008Arnoud,
Heel leuk dit!
Ik ga het gauw goed lezen. Bedankt hiervoor.
Groetjes
Arianne
Anouk
17 dec 2008Hey Arnoud,
Het duurde fftjes om je hele verslag te lezen, maar erg indrukwekkend!! Altijd fijn om je reizen terug te lezen. Mooie foto’s ook. Zo krijg je wel een goed beeld 😀
Anouk