Dag 4 – Maandag 22 december 2025
Boquete
Gisteren met de jetlag nog in mijn lijf om 19:00 gaan slapen en om 03:30 ging de wekker. Dat betekende een volle 8 uur slaap en wakker worden zo fris als een hoentje.
Even later werd ik opgepikt door een jeep die me in ongeveer 90 minuten de vulkaan op reed. Een spectaculaire rit in het donker, driftend door de modder, onderweg nog een andere jeep uit de prut getrokken en ruim op tijd boven voor de zonsopkomst.
Wat een uitzicht zo midden in de nacht, met sterren en verlichte steden in de verte en daarna die prachtige kleuren in de lucht toen de zon opkwam. Zodra de rode vuurbal zichtbaar werd, ging het ineens snel. Een indrukwekkend schouwspel, met de schaduw van de berg scherp zichtbaar aan de andere kant.
Mijn statief heb ik hier echt gemist, vooral bij de sterrenhemel. Zelfs met een geïmproviseerd statief van steen en paal lukte het niet om het vast te leggen zoals ik het voor me had gezien, laat staan een timelapse van de wolken die over de bergen rolden.
Daarna nog wat foto’s gemaakt van de vogeltjes en het uitzicht bij daglicht.
Vervolgens weer de rit omlaag. Mijn chauffeur wist precies wat hij deed en na het modderveld kon hij opnieuw een paar vastzittende jeeps lostrekken. Dat hoorde er misschien niet officieel bij, maar het maakte de ervaring wel extra bijzonder.
Daarna heb ik in mijn huisje een wandeling naar 3 watervallen uitgezocht en ben ik op pad gegaan. Eerst met de auto over een prachtige jungleweg door de bergen. Dit keer niet als een F1-coureur, want daar was deze weg niet voor geschikt, wel om volop te genieten van de omgeving.
Na ongeveer 10 minuten lopen betaalde ik $10 om verder te mogen. Dat was het meer dan waard. Op advies van de verkoopster ben ik eerst naar waterval 2 gegaan, daarna naar de 3e en als laatste naar de 1e, die ik qua uitstraling ook de mooiste vond.
Op de weg terug met de auto besloot een haan een spelletje chicken met mijn auto te spelen. Door bijna vol op de rem te gaan kon ik hem net op tijd ontwijken. Hij was het er duidelijk niet mee eens en liet dat met een hoop gekakel weten rond de auto. Een voorbijganger verzekerde me dat de haan in orde was. Gelukkig maar, hoefde ik daar niet meer om te kraaien. Of een local te compenseren voor het beestje.
Terug bij mijn onderkomen heb ik een douche genomen. Die was aan de frisse kant omdat er geen warm water uit de kraan kwam. Dat hoort hier gewoon een beetje bij.
’s Avonds ben ik ergens echt Panamees gaan eten. Het kostte weinig, was royaal en vooral erg lekker. Morgen weer, en dan iets anders proberen wat hopelijk iets minder veel is. Wat het precies was weet ik nog steeds niet helemaal, iets met kip en lekker pittig.
Tijdens het eten kreeg ik bericht van de afhandelaar op Panama Airport. Mijn koffer is aangekomen. Het enige is dat ik inmiddels in Boquete ben en hier alleen morgen nog een volle dag heb voordat ik weer verder trek naar een volgende plek.
Gelukkig was dat geen enkel probleem en morgen wordt de koffer gewoon bij mij afgeleverd.
Boquete (75 km)
