Dag 5 – Dinsdag 23 december 2025
Boquete
Om 06:30 ging de wekker en iets na 07:00 werd ik opgehaald door mijn gids voor de Pianista Trail.
Waar er gisteren nog mooi weer in de verwachtingen stond, bleek daar in de praktijk weinig van over. Regen.
Gelukkig had ik gisteren nog een poncho weten te scoren, dus die aan en samen met de gids de berg op. Hij dacht dat het niet lang zou duren, maar dat pakte anders uit. De camera is daardoor grotendeels in de rugzak gebleven, veilig onder en in goede regenhoes.
De wandeling zelf was werkelijk prachtig. Een echt junglepad met veel stenen, nauwe doorgangen door uitgespoelde spelonken en af en toe wat klauteren. Helemaal mijn ding.
Na 2,5 uur lopen en 4,5 km bereikten we het punt waar de trail eindigt. Daar staat ook het gedenkteken voor de 2 Nederlandse meisjes Lisanne Froon en Kris Kremer, die hier in 2014 zijn verdwenen en maanden later levenloos zijn teruggevonden. Dat was niet bij het gedenkteken zelf, maar op ongeveer 8 uur verderop in de jungle bij een rivier.
Aangezien de wolken alle zicht vanaf de top ontnomen hadden, aan de terugweg begonnen. Het pad was inmiddels in een waterballet veranderd. En omdat afdalen wat minder inspanning vereist dan klimmen, werd het ook wel wat fris door de harde wind en koele regen. Tegen het einde van de tocht was ik ook helemaal doorweekt en best fris.
Alles bij elkaar was de gids wel waardevol vooral in de eerste 30 minuten zijn er een paar splitsingen zonder borden en daarna blijft er eigenlijk nog maar 1 pad over. De hele verdwijning heeft de plek een bijzondere sfeer gegeven. Met een paar extra borden zouden gidsen misschien overbodig nodig zijn, maar die zijn er niet. Doch zou je met wat foto’s vanaf Google Maps die bij deze trail staan, prima je weg kunnen vinden.
Was een gids daarom strikt noodzakelijk? Nee. Is het prettig om iemand bij je te hebben als er iets gebeurt? Zeker wel. In een groep is het allemaal vrij overzichtelijk.
Onderweg terug kwamen de gids en ik nog andere wandelaars tegen. De gids had daar zo zijn mening over, vooral toen een solo wandelaar aangaf nog voorbij de top te willen gaan. Hij was daar niet enthousiast over. Tegelijkertijd is het hier voor talloze mensen goed gegaan en dat lees je minder vaak terug.
De douche daarna was heerlijk heet en na de lunch voelde ik me weer helemaal op temperatuur. Omdat het inmiddels was opgehelderd en de zon weer even doorkwam, heb ik in de hangmat liggen lezen terwijl ik wachtte op mijn koffer. Rond etenstijd was die er nog niet. De eigenaar van mijn verblijf zou hem aannemen als ik er niet was, maar dat bleek uiteindelijk niet nodig.
De koffer kwam vandaag namelijk niet meer. Net na het eten werd ik gebeld door de station manager van Air France KLM op Panama Airport. De vlucht naar David zat aan zijn gewichtslimiet, waardoor mijn koffer niet mee kon. Morgenochtend vanaf 08:00 wordt hij op David Airport uitgeladen en rond 09:00 zou hij bij mij zijn.
Omdat ik morgen toch vrijwel langs dat vliegveld rijd, haal ik hem zelf wel op. Dat scheelt heen en weer rijden en geeft me meteen de kans om ook die luchthaven even te bekijken.
Tijdens het eten heb ik ook meteen een nieuwe plek in Panama uitgezocht om te gaan verkennen.
Boquete (20 km)
