Dag 10 – Zondag 28 december 2025
El Valle de Anton
Even voor 07:00 heb ik de auto gepakt en ben ik naar het beginpunt van India Dormida, de Slapende Indiaan, gereden. Een wandeling naar de rand van de caldera met uitzicht over het dorpje, waar met wat fantasie een berg te zien is die lijkt op een slapende Indiaan.
De entree is $3 vanaf 08:00, dus ik kon nog gratis doorlopen. Heerlijk koel in de jungle, een prima aangegeven pad en verder helemaal niemand. Als eerste kom je een aantal bijzondere rotstekeningen uit de Colombiaanse periode tegen. Helaas zonder bordje erbij, dus wat er precies wordt afgebeeld mag de fantasie invullen. Een slapende Indiaan was het in elk geval niet.
Na ongeveer 1 uur bereikte ik de top met een bijna magisch uitzicht over El Valle de Antón. De combinatie van de opkomende zon en het verdampende vocht gaf het geheel iets bijzonders. De zonsopkomst had hier vast prachtig geweest, alleen het pad omhoog wilde ik niet in het donker en alleen lopen.
En dan komt het moment van kiezen, terug of verder het pad volgen. Het antwoord was voor mij snel duidelijk. Verder natuurlijk. Met na 1 uur alweer bij de auto staan voelde niet als een optie. En die slapende Indiaan had ik ook nog niet echt gezien. Misschien werkt mijn verbeelding gewoon anders dan die van degene die deze plek zo heeft genoemd.
Uiteindelijk ben ik doorgelopen tot het uitzichtpunt waar ik gisteren bij aankomst al had staan fotograferen. In totaal kwam dat neer op ongeveer 6 km. Daarna via de gewone weg en het dorpje terug naar de auto. Na ongeveer 3 uur en 8,5 km wandelen was ik weer terug. Parkeren was gratis, al werd er wel om een fooi gevraagd. Had nog een briefje van $1 dus die maar gegeven. Anders werd het een briefje van $50 en dat vond ik wel erg gortig voor parkeren. Achteraf gezien had de auto net zo goed bij het onderkomen kunnen blijven staan, want in totaal had de wandeling dan uitgekomen op 13 km, wat prima te lopen was geweest.
Daarna terug naar de overnachting en de rest van de dag heerlijk in een van de hangmatten gelezen en geluierd.
’s Avonds nog wat gegeten en alvast gekeken welke berg morgenochtend de zon in mijn rug geeft.
El Valle de Anton (13 km)
