Dag 10 – zondag 11 augustus 2024
Liechtenstein (~6km)
Ooit schijn ik er eens geweest te zijn met mijn ouders, tijdens een vakantie in mijn jongere jaren.
Maar aangezien ik er geen actieve herinnering aan heb, tijd om er zelf (nog) eens te gaan kijken. Aangezien ‘t 30C+ werd vandaag en ik sowieso al niet veel met steden heb, besloten een leuke wandeling te gaan maken in de natuur van dit Prinsdom. Naar exact het geografische middelpunt wel te verstaan.
Na een rit van ruim anderhalf uur waarbij ik nog enigszins teleurgesteld de grens passeerde (geen stempel te behalen), bereikte ik de parkeerplaats. De weg omhoog was overigens erg leuk met alweer allerlei haarspelbochten door een mooi bos. De wandeling naar het middelpunt gaf nog een mooi uitzicht op de Rijn vallei waarin Liechtenstein zich deels in bevindt. Aan de overkant van de Rijn (de bergen die je dus ziet) ligt Zwitserland.
Eenmaal bovenaan, stond er een bord met waar het middelpunt zou moeten zijn. Niet per se handig neergezet en uitgebeeld. Links en rechts ervan begonnen wandelpaden omlaag. Afgaand op het bord, moet je een van die twee nemen. De minst begaanbare dus, 180m volgens het bord. Na 10 min lopen vond ik het wel een lange 180m worden. Kon dus niet goed zijn. Oké dus onbedoeld een extra stukje van Liechtenstein gezien. Terug bij het bord, viel het kwartje, je moest een haak loshalen van een afzetting, letterlijk onder het bord doorlopen en dan min of meer je eigen weg zoeken de (steile) helling af. Ook goed. En inderdaad, het op het bord geïllustreerde kruis werd zichtbaar. Een aantal passen verder doemde ook het middelpunt op, een steen in ’t gras.
Op zich leuk gedaan, in een boek ernaast kon je een boodschap achterlaten (wat al veel mensen voor mij hadden gedaan). Even doorheen gebladerd en zag data uit 2006 voorbijkomen. Mooi dat dit boek er dan nog steeds is. Hoop dat als het vol is, ’t een plekje krijgt in een museum of iets dergelijks.
Nadat ik m’n naam en de datum van vandaag in ’t boek erbij had geschreven, terug naar de auto.
Onderweg nog een paar échte locals tegengekomen (ze groeten elkaar daar op de berg met “Hoi”, maar meer Nederlands dan dat, spraken ze niet. Kreeg wel de tip dat je een paspoortstempel in ’t centrum van Vaduz kon halen. Zogezegd, zo gedaan.
Zowaar (omdat het zondag was) gratis mogen parkeren in ’t centrum van Vaduz. Denk dat het normaal gesproken rete duur is, afgaand op wat ik mocht afrekenen voor een beetje inkt in mijn paspoort. €3,20.
Had gedacht dat ik voor dat bedrag de unit waarmee ze de stempel erin zette, erbij zou krijgen maar dat bleek niet zo. En stukje hout met een magneetje voor thuis aan mijn collectie toe te voegen heb ik (omgerekend) €6,20 voor mogen betalen.
Om toch ‘waar’ voor mijn stempel te hebben, nog een rondje gelopen door het oh zo indrukwekkende centrum van Vaduz. Gauw gezien dus en met een uurtje weer terug bij mijn huisje.
148km
