Dag 11 – maandag 12 augustus 2024
Silvrettasee (~6km)
’t Liefst had ik vandaag de auto gepakt en de SilvrettaPas gereden. Maar helaas is dat niet mogelijk omdat eind juli een deel van een berg op de pas zelf is beland. Gelukkig zonder gewonden, maar men heeft aardig wat op te ruimen voordat er weer een begaanbare weg is. Alternatief is, omrijden (wat ruim 2u zou kosten) en via de pas vanuit Tirol omhoog te rijden.
Echter, sinds 2 dagen heeft men een bus-shuttle in het leven geroepen. Vanuit ’t Montafon dal, rijdt de bus toch aan bocht 12. Vanaf daar loop je langs het werkterrein naar bocht 14 (toeval dat die zooi dan in bocht 13 is beland?) en vanuit daar brengt een andere bus verder de pas op naar de Silvrettasee.
Prima oplossing om dus alsnog de pas mee te maken en een rondje om ’t meer te lopen.
De auto bij een van de laatste haltes in de vallei gezet, bij de (gesloten) TafamundBahn, omdat ik geen zin had om een halfuur in de bus te zitten (voor een stukje van 15km). 10 min met de auto dus.
Bij de allerlaatste halte stapte een NL gezin in, dat onvoorbereid probeerde mee te komen met een pin-pas. Tja, in en uit-checken bestaat nog niet in Oostenrijk, zeker niet op een toch wel afgelegen plek als deze. Ook de nog te komen Tol die je mocht betalen om de berg op te gaan, moest je cash betalen.
Omdat ik vooraan zat in de bus en het nogal lullig vond om die mensen ruim een half uur op de volgende bus te laten moeten wachten (afgezien van het feit dat ze ook nog eens cash moesten gaan vinden), heb ik ’t maar voorgeschoten en hen een tikkie gestuurd voor de kosten. Komen ze weer goed weg en zo laat ik de Oostenrijkers zien dat er tenminste 1 “Blöde Hollander” wél goed voorbereid op reis is gegaan.
De weg omhoog was indrukwekkender dan ik dacht. Vooral ook omdat je goed kon zien hoe men al druk in de weer was met opruimen. O.a. een helikopter bracht bomen naar beneden. Alwaar ze verwerkt werden om afgevoerd te worden. Prima brandhout, wel zonde.
Ook het terrein zelf was wel bijzonder om zo dichtbij te mogen zijn, zie je ook niet elke dag.
Vroeg me wel af waarom ze niet de rest van de (potentiële nieuwe) lawine niet omlaag forceren en dan pas opruimen. Ogenschijnlijk lijkt het namelijk alsof bij een goede nieuwe storm de rest eenvoudig omlaag kan komen.
Eenmaal boven begonnen aan de ronde, dit keer rechtsom zodat ik mooi naar de “Pitz Buin” goed kon zien. Helaas vol in het tegenlicht, weinig eer aan te behalen op het fotovlak.
En als je recentelijk al een “See” gezien hebt, ga je vergelijken. Deze sprak mij dan ook minder aan dan de Lünersee. De weg omhoog naar Silvretta is dan wel weer mooier dan die van de Lünersee. En zo heeft elk gebied wel wat om je voor zich te winnen.
Na ’t rondje rondom het meer weer terug omlaag.
Bij de wandeling tussen de twee bussen, nog een man geholpen die flink onderuitgegaan was. Eenmaal bij de tweede bus hem laten verbinden door het aanwezige personeel. Onderweg naar beneden nog wat met hem gekletst en ’t ging allemaal weer goed met hem. Kreeg nog een tip van hem voor een mooie wandeling. Welke ik later deze week zeker opvolg!
52km
