Dag 2 – Dinsdag 15 november 2022
San Jose – Quepos
Na een wat onderbroken nacht door de jetlag, naar beneden voor het ontbijt.
Ik zien mijn eerste kolibrie in de mini-tuin van het hotel rondvliegen. Mooi begin van de vakantie!
’t Ontbijt bestaat verder uit een omelet, rijst met bonen, een stukje worst (de welbekende gallo pinto) en een part papaja.
Da laatste is echt niet aan mij besteed.
Na het ontbijt haal ik de auto, laad de koffers in en ga opzoek naar een Simkaart. In een winkelcentrum zit wel een verkooppunt, maar dat is nog gesloten. Het is immers pas half 8. Oh ja, iets met openingstijden checken en te vroeg wakker zijn.
Dan maar even naar een Walmart om wat inkopen te doen voor onderweg.
Aansluitend door naar een tip die ik gisteren nog van de bemanning kreeg, er is eerder dit jaar een Boeing 757 van DHL van de baan geschoven op San Jose airport. Helaas niet meer te repareren. Een deel van het wrak staat er nog. Dus daar maar even een paar foto’s van wezen maken, alvorens San José te verlaten.
Als eerste een stop bij Crocodile Bridge. Het duurde wel even om daar te komen, want ergens verderop de ‘snelweg’ (wat een doodgewone tweebaansweg is, met tol overigens), was een ongeluk gebeurd. En dat kostte zomaar een goede anderhalf uur extra reistijd. Eenmaal bij Crocodile Bridge, viel dat (zoals verwacht) iets wat tegen. Tja… er zwommen er een paar rond. Maar de overige flora & fauna konden mij gelukkig meer boeien. Verder veel te toeristisch verder.
Dus gauw door, in een wat grotere plaats, genaamd Jaco, uiteindelijk een Simkaart gevonden van Kölbi/ICE. Schijnt de beste te zijn. Voor €18 heb je dan 5GB + 5GB voor social media apps. Vooral handig om on the road iets te vinden om te overnachten.
Na Jaco de weg weer op en naar Quepos gereden. Onderweg kom ik nog een vliegtuig tegen, opgesteld langs de kant van de weg. Een snelle foto stop volgt en rij daarna verder.
Dit blijkt een vliegtuig (De Havilland C-7A Caribou, MSP001) te zijn dat toebehoorde aan de Amerikaanse luchtmacht, o.a. is ingezet in de oorlog in Vietnam en werd later geschonken aan de Costa Ricaanse regering. Daar heeft het vluchten uitgevoerd voor de SVA Air Surveillance-service voor het ministerie van Openbare Veiligheid. Na uitfasering is het bij ’t “Museum” & Restaurant La Candela terecht gekomen.
Totdat het restaurant werd opgeheven vanwege de uitbreiding van de luchthaven San Jose. Uiteindelijk is het in privé eigendom gekomen en overgebracht naar Esterillos Oeste, waar het sindsdien staat te verbleken.
Afwisselend tussen de natuur en enorme palm plantages. Ik vermoed voor de palm olie/palm harten. Zonde, want het is zo’n divers land qua flora.
In Quepos bevinden zich twee oude vliegtuigen die zijn omgebouwd tot restaurant/bar en hotel.
Bij de eerste een C-123 lunch (El Avion) ik, rijst met vis en patat.
Bij de tweede, een Boeing 727 (Hotel Costa Verde) overnacht ik niet, de 727 was al bezet en daarbij vragen ze de hoofdprijs er voor (ruim $220 per nacht). Wel even wat foto’s gemaakt. Tof om beide gezien te hebben.
Het loopt inmiddels al tegen half 4 en de vermoeidheid slaat toe. Tijd om een hotel te regelen.
Via AirBNB vind ik een leuke plek “Casa Geraldo” en blijkt nog van een Nederlander te zijn ook. Grappig.
Helaas geen geweldig uitzicht op zee / de zonsondergang. Maar wel leuk om de stilte en de junglegeluiden te ervaren, ramen zitten er niet in. Wel horren.
Er hangt ook een hangmat. De accommodatie bood ook de mogelijkheid om zelf te koken, maar daar ben ik écht te moe voor.
Ik eet nog wat bij een Indiër aan de overkant (Hola Indian Restaurant Manuel Antiono), bij gebrek aan wat echt lokaals, en ga vroeg slapen. Morgen een jungle tocht op het programma.
no images were found
San Jose – Quepos (170km)
