Kirgistan – Mei 2022

Dag 6 – Dinsdag 10 mei 2022
Sary Chelek – Arslanbob

Na een prima nacht in de boshut, echt koud was het niet, mij klaar gemaakt voor een relatief korte wandeling.
Er was flink wat regen voorspeld en dat was nou niet iets waar ik op zat te wachten.
Het bleek uiteindelijk allemaal mee te vallen. 1 lichte bui bleef het bij.

De wandeling was prachtig, door mooie groene valleien. Geweldig mooie uitzichten en bijna geen andere mensen tegengekomen.
Een met de natuur. Dat laatste werd nog eens versterkt toen ik een local tegenkwam die planten aan het verzamelen was.
Bleek een eetbare plant, wat ook hielp tegen dorst. Niet heel culinair, maar desondanks erg leuk om dat mee te krijgen.
Anders dan groene snijbiet (wat het niet was) kwam niet niet op de naam.

De korte wandeling werd toch wat langer, met behulp van Maps.Me, een wandelpad gezien. Maar die heb ik niet helemaal weten te volgen. Teveel afgeleid door de pracht van de omgeving. En daarbij werd er ook veelvuldig van alles vastgelegd, bijna elk bloemetje, plantje en beestje.

Tegen het einde van de wandeling, kwam ik er ook achter dat Maps.Me geen bruggen toont, een lijntje wat over een rivier ging, was ook wel een pad. Maar eigenlijk alleen te nemen te paard. Dat werd dus teruglopen.

Eerst geprobeerd langs de waterkant, wat niet ging, en daarna afsnijden door recht op het andere lijntje op de kaart af te lopen.
Een avontuurlijke klim was het gevolg. Op 1 punt iets te avontuurlijk en moest er dus een eigen alternatief pad door de jungle gemaakt worden. Ook leuk! Uiteindelijk op het juiste pad beland en retour naar het hotel gelopen waar de auto nog stond.

Sary Chelek (11km)


Na de wandeling opweg naar de volgende bestemming, Arslanbob. Op zich niet heel ver, slechts 222km.
Echter zijn de wegen hier niet al te best, waardoor het allemaal lang duurt. Ook de onduidelijkheid over de snelheidslimieten is verwarrend, je neemt dan toch het zekere voor het onzekere soms. En als je dan maar 60km/u gaat, waarbij eigenlijk 90km/u is toegestaan… al is het ook niet echt aan te raden om zo snel te rijden.
Soms denk je dat het wel kan op een bepaald stuk weg, en dan zijn er in eens een hele boel ‘pot-holes’, of verandert de asfaltweg in een stuk stof met stenen. En dan haal je vanzelf ook wel de snelheid er uit.

Op Google Maps had ik een “CBT Homestay” gezien.
Dat leek mij wel leuk. Weer eens wat anders dan een hotel en leuk om met de locals in contact te komen.
CBT staat voor “Community Based Tourism“, een concept waarbij een aantal gezinnen in een dorp/stad(je) een plek om te verblijven aanbiedt in hun eigen huis. Waarbij je dan ook nog eens kunt mee-eten met wat de pot schaft.
Achteraf bleek dat het het eigenlijk niet de bedoeling is om zomaar aan te komen waaien bij een homestay die aan CBT is verbonden. Det kantoor zelf maakt de verdeling tussen de verschillende homestays. Zodat alle gezinnen aan bod komen en wat verdienen. Maar goed, dat werd onderling opgelost.

Het vinden van de homestay was wat lastig, Google kende de locatie wel, maar niet alle wegen blijkbaar.
Met hulp van een bewoonster in de buurt werd de man des huizes opgetrommeld en stapte in om mij de weg te wijzen.
Eenmaal daar werd ik met open armen ontvangen en kreeg ik een kamer met matras op de grond toegewezen.
Douche en toilet waren aan de andere kant van de tuin, maar ook dat was allemaal erg netjes (en westers, geen gat in de grond).

Sary Chelek – Arslanbob (230km)