Ieper – Augustus 2008

Zaterdag 2 Augustus 2008
Vredesroute (fietstocht)

Na een goede nachtrust rond 8 uur wakker geworden van het licht. Ondanks zo’n ding op je hoofd waardoor je niks meer ziet. Pa als eerste douchen, ik ondertussen op internet het weer opgezocht, zag er prima uit!
Daarna het ontbijt, een kleine maar sfeervolle kamer ingericht voor ons en nog 3 gasten. Lekkere verse broodjes en dikke plakken ham & kaas als beleg. Croissants en een warm ei helaas niet.
Toen we bijna klaar waren met het ontbijten kwam de vrouw des huizes nog een praatje maken. Over de omgeving, d’r kinderen, haar arbeidsgeschiedenis, etc. Leuk als mensen met een praatje willen maken, beter dan zo’n chagrijnige hostess die je alleen maar als inkomsten ziet.

Daarna de fietstassen volgeladen met spullen (jas, camera, regenpak) en richting de auto gefietst om te kijken of die er nog netjes bij stond. Daarna klein rondje Ieper om naar de supermarkt te gaan om de hacksen die we gister zagen liggen te kopen (we hadden inmiddels gevraagd of we deze in de koelkast van de eigenaren van het hotel mochten bewaren tot we naar huis gaan op maandag, gelukkig was dat geen enkel probleem). Nadat we de hacksen in de koelkast hebben gelegd zijn we begonnen aan ‘de vredesroute’ een fietstocht van zo’n 45km langs verschillende historische plekken rond Ieper.
Deze begon bij de Meensepoort

Na een half rondje rond Ieper leidde de route weg van het stadje, de velden in. De eerste begraafplaats (van velen) dat we tegenkwamen was “Spoilbank”, even verderop lag “Chester Farm”. Nadat we de eerste van deze twee begraafplaatsen bekeken hadden, vervolgende we onze weg door de velden.
In de velden stonden ook een aantal “Dikbillen”, koeien die gefokt/gehouden worden voor de consumptie. Wat ook goed te zien was aan deze beesten, ze hadden namelijk een enorme reet en andere uitbundige vleesmassa’s op hun lijf. Letterlijk dus een lopende biefstuk gezien.

[Slideshow]

Na de koeien bezichtigd te hebben, kwamen we na een kort stukje peddelen uit bij “Hill 60”. Geen echte heuvel, maar een overblijfsel van opgehoopte aarde na de aanleg van de spoorlijn. Deze heuvel gaf goed zicht op Ieperen, zo ook tijdens de eerste wereld oorlog. De heuvel is in die tijd goed omgeploegd door artillerie en her en der staan nog wat restanten van bunkers.

[Slideshow]

Daarna ging het lekker heuveltje af en werd er door mij maar liefst een snelheid van 45.9km/u gehaald. Pa bleef iets achter. Om uit te blazen van het eerste stuk fietsen, hebben we een koffie en voor mij een jus d’ Orange genuttigd.

Onze weg zijn we vervolgd richting Zonnebeke, onderweg kwamen we diverse begraafplaatsen en gedenktekens tegen van gesneuvelde militairen en burgers. Toen we uiteindelijk in Zonnebeke waren hebben we een bakker opgezocht voor wat broodjes. Voordat we die zouden nuttigen zijn we eerst het museum “Memorial Passchendale” binnen geweest op kasteel Zonnebeke.
Iets minder uitgebreid dan in Ieperen, maar toch wel interessant om te zien, zeker omdat ze daar een echte loopgraaf/tunnel hadden nagebouwd, tunnels met kamers erin waarin verschillende dingen te zien waren. Van ziekenboeg tot slaapkamer/toilet.
Nadat we uitgekeken waren, hebben we aan het meertje voor het kasteel de luncht opgegeten.

[Slideshow]

De route ging daarna verder naar het hoogte punt van deze toch. “Tyne Cot”, de begraafplaats/gedenkplaats van zo’n 12.000 begraven soldaten (waarvan zo’n 8400 onbekend). Daarnaast staan er nog 33.000 namen van soldaten gegraveerd in de muren rondom de begraafplaats.

[Slideshow]

Na het bezoek aan het indrukwekkende Tyne Cot hebben we onze weg vervolgd in zeer lichte regen (af en toe een druppel) richting Langemark. Daar hebben we een slagerij opgezocht om wat vleeswaar te kopen voor de lunch van morgen. Nadat we dat gedaan hebben zijn we richting de begraafplaats/gedenkplaats van de gesneuvelde Duitsers gereden.
Een stuk minder indrukwekkend dan Tyne Cot, daar hier op een kleiner gedeelte veel meer (44.000) Duitsers begraven liggen.

[Slideshow]

Aangezien het toch wel iets meer dan een paar spetters begon te regenen, zijn we daarna in 1 keer doorgereden naar Ieperen. Tegen de tijd dat we bij de supermarkt waren om nog een brood en water te kopen voor morgen miezerde het toch wel stevig.
Eenmaal in het hotel gedoucht, wat uitgerust en omgekleed voor het eten.

Voor het eten hebben we eerst een paar rondjes gelopen om een restaurant te zoeken wat iets verder van het toeristische centrum afligt, helaas tevergeefs. Uiteindelijk bij het restaurant geëindigd waar mijn vader gisteren een kop koffie van mindere kwaliteit gekregen had. ’t Ganzeke.
Het eten was erg goed! De bediening iets minder, bij het nagerecht kreeg mijn vader zijn koffie al en had deze al op voordat ik überhaupt iets van een ijsje te zien kreeg.
Na zo’n 10 minuten wachten maar gezegd dat ze het ijs konden laten voor wat het was en de rekening mochten brengen. Duidelijk niet gewend aan zo’n soort reactie, kregen we toch vrij vlot de rekening.
Daarna terug naar het hotel om verder uit te rusten, tv kijken, verslag tikken, filmpje/journaal kijken en uiteindelijk weer te gaan slapen na een eerste dag fietsen.