Ieper – Augustus 2008

Zondag 3 Augustus 2008
Rondrit door de omgeving

De planning vandaag was om via de plaatsen Dikkebus & Kemmel naar Dranouter te fietsen.
De weersvoorspellingen waren niet om over naar huis te schrijven, doch was het nog wel droog.
Na zo’n 25 minuten trappen werd het toch tijd om het regenpak maar aan te trekken daar het toch wel redelijk begon te miezeren. Aangekomen in Kemmel begon het steeds harder te regenen, bij een tankstation nog maar wat meer beschermende kleding aangetrokken, ook om de schoenen droog te houden. Echter wees een blik op de horizon uit dat het voorlopig niet zou gaan stoppen met regenen.

Daar het gene wat we wilden gaan bekijken in Dranouter niet echt een fietstocht heen en terug door de regen het waard was, besloten we om te keren en terug te fietsen naar Ieper. Daar zouden we dan de auto pakken en nog wat dingen in de omgeving gaan bekijken.
Alsof de duvel er mee speelde, kreeg ik ook nog halverwege de tocht een lekke band. Mijn vader reed niet ver voor me uit, maar hoorde mij niet bellen en roepen en trapte dus door. Met een lege band kan zelfs ik dan ook niet echt hard meer fietsen. Na zo’n 2,5 km (met maar 12km/u @ Max) keek hij eens om en zag me aardig achterop. Daar ik eigenlijk altijd voorop rij met een behoorlijk tempo heeft hij maar even staan wachten.
Gelukkig was er een kleine fietspomp mee zodat er weer wat lucht in de band kon worden geperst en ik daarop de resterende kilometers naar het hotel kon afleggen. Eenmaal daar zat er ook niet veel lucht meer in de band.

Nadat we opgedroogd waren en andere kleding hadden aangetrokken zijn we naar Diksmuide gereden om daar de IJzer toren te bekijken. De toren (84 meter hoog) staat bij de rivier de IJzer. De IJzertoren is in de eerste plaats een herdenkingsmonument voor de Vlaamse gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog, maar het staat tegelijk ook symbool voor de aan de IJzer ontstane wil tot politieke onafhankelijkheid van Vlaanderen. Wat dan ook goed te zien was in het museum dat in de 22 verdiepingen tellende toren is gevestigd.

[Slideshow]

Het museum begint op de bovenste etage, maar een paar trappen omhoog brengen je tot het dak van de toren, waar je een prachtig uitzicht hebt op het dorp Diksmuide en de omgeving.

[Slideshow]

De eerste paar verdiepingen waren wel interessant om te zien, wederom over de gebeurtenissen in de 1e wereldoorlog. Hoe lager je in de toren kwam, hoe minder interessant ik het vond. Vlaanderen werd daar aardig als een soort van propaganda neergezet, politiek gedoe alom daar, niet echt mijn ding dus.
De letters AVVK op de toren staan voor: Alles Voor Vlaanderen, Vlaanderen Voor Kristus.

[Slideshow]

Na het bezoek aan de IJzertoren hebben we wat broodjes gegeten die we mee hadden genomen en vervolgens zijn we naar Vladslo gereden om daar een Duits militair kerkhof te bezoeken. Wel apart dat zo’n begraafplaats in een bos ligt dat het “Praatbos” heet. Denk niet dat dooie Duitsers (25.000 stuks) uit 1914-1918 nog veel zullen zeggen. Toch het tegendeel is al bewezen, ik “praat/blog” er nu wel over.
Dit kerkhof is vooral bekend omdat hier de stenen beelden van het treurende ouderpaar staan. Gemaakt door een kunstenares die de moeder was van een van de gesneuvelde militairen (Kollwitz).

[Slideshow]

Daarna zijn we weer terug naar Diksmuide gereden omdat we daar nog een complex van bewaarde loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog wilden bekijken, beter bekend als “De Dodengang”. Dit complex is het laatste stuk van het Belgische front uit de Eerste Wereldoorlog. Duizenden Belgische soldaten zijn er in de periode van 1914 tot 1918, omgekomen.

[Slideshow]

Tenslotte zijn we naar Passendale gereden (ook wel bekend als Passchendale, naam wordt bijv. gebruikt in een lied van Iron Maiden). Passendale heeft als bekendste plek het kerkhof “Tyne Cot”.
Echter waren we daar gisteren al geweest, dus besloten we nu wat anders te gaan bekijken na al deze ellende die we vandaag al gezien hebben.

[Slideshow]

Namelijk het kaasmuseum. Zoiets kunnen ze toch beter aan de Nederlanders overlaten, in Nederland kun je tenminste nog zien hoe kaas gemaakt wordt (bijvoorbeeld in Kinderdijk/Zaanse Schans). Hier hadden ze een hoop tekst met wat niets zeggende foto’s en statische apparaten staan in een paar zaaltjes. Niet echt iets om je mee te vermaken.
Dus toen maar gaan doen waar we eigenlijk voor kwamen, kaas proeverij met een lekker biertje.
Het biertje dat we kregen schenken ze alleen daar heet namelijk ook “Passendale”.
De proeverij bestond uit een 4-tal schalen met op ieder een verschillende soort kaas:
(van licht naar sterk: Oud Brugge, Passendale Classic, Père Joseph & Wynendale). Die laatste vonden we het lekkerste.

Na aangekomen te zijn in het hotel nog wat uitgerust van alle indrukken voordat we zouden gaan eten. Beetje tv gekeken, filmpje gekeken, etc.
Eten hebben we gedaan bij het restaurant naast het bed & breakfast, De Ruyffelaer.
Heerlijk gegeten, konijn met spek in biersaus en mijn vader een piepkuiken in kriekbier saus.
Daarna met een volle buik terug naar het hotel en nog wat tv gekeken en daarna gaan slapen.