Dag 9 – Zaterdag 16 mei 2026
Nairobi – Mount Longonot – Naivasha
Even na acht uur neem ik afscheid van Linda, Robert en de twee kinderen.
Na ruim twee uur rijden, met onderweg nog wat fotostops, bereiken Tim en ik Mount Longonot National Park en beginnen we aan de wandeling.
Nog voordat ik het park binnen mag, wordt mijn tas gecontroleerd op plastic flesjes. Die zijn niet toegestaan, alleen hervulbare flessen mogen mee naar binnen. Op zich een prima regel, alleen red ik een stevige hike niet met één liter water. Dus toch wat extra flesjes in de tas gestopt. Natuurlijk wordt er nét eentje gezien en die moet terug naar de auto. Daar verstop ik de flesjes iets beter in dezelfde tas, waarna ik zonder problemen alsnog met voldoende water het park in loop. En ja, alle lege flesjes gaan later gewoon weer mee terug. Deze kun je immers óók hervullen. Wat ik al vaker heb gedaan op deze reis.
De route loopt rondom de krater van een uitgedoofde vulkaan. Het doet me ergens denken aan El Valle de Antón in Panama, al is dit een complete ronde van zo’n zeven kilometer met flink wat hoogtemeters onderweg. Smalle paden, weinig andere wandelaars en op sommige stukken een steile afgrond direct naast je. Precies het soort wandeling waar ik blij van word.
De dagelijkse tienduizend stappen thuis op zeeniveau blijken hier toch iets anders uit te pakken. De wandeling start op ongeveer 2100 meter hoogte en het hoogste punt ligt net onder de 2800 meter. Na ruim een week relatief weinig beweging en onder de warme Keniaanse zon voelt het als een serieuze uitdaging. Maar wel eentje met uitzichten die meer dan de moeite waard zijn. Ik heb er echt van genoten.
Na ruim vierenhalf uur lopen bereiken Tim en ik weer de auto en rijden we door naar een eenvoudig maar prima hotel aan Lake Naivasha.
Na een hete douche eet ik nog wat samen met Tim. Daarna val ik moe maar voldaan in slaap, met de wandeling nog vers in mijn hoofd.
Nairobi – Mount Longonot – Naivasha (152 km)
