Dag 2 – Zaterdag 2 augustus 2025
Dachau – Oberschleißheim- 
Schladming
De nacht in het hotel was veel al onderbroken door dichtslaande deuren en luid pratende mensen op de gang.
Na een korte stop in een Duitse supermarkt voor wat brood en vleesch, op naar ’t Deutsches Museum Flugwerft Schleissheim. Een klein luchtvaart museum in de buurt.
Nog een keer Dachau wordt ik niet vrolijk van en eenmaal binnen in het museum ook blij dat ik het niet gedaan heb, ’t komt met bakken uit de hemel vallen.
Ben een van de weinige bezoekers in het museum (vooralsnog). Lekker rustig en alle tijd om lekker rond te kijken.
Het begint met een eerbetoon aan een iconisch slachtoffer van een hedendaagse oorlog. De Antono AN-225, dit was het grootste toestel ter wereld, met 6 motoren. Gesneuveld toen Rusland Oekraïne binnenviel. Ze stond in onderhoud en kon daardoor niet optijd ‘vluchten’, zoals een aantal van haar zusjes (AN-124) wel gedaan hebben.
Er is verder niet echt een highlight voor me zoals vorig jaar in Speier / Sinsheim. Toch staat er genoeg leuk materiaal om een kiekje van te maken en wat over te lezen. Ook een blik in de restauratie hangar is gaaf.
Groter dan een DC-3 is er niet te vinden hier. Daarbij heeft men ook gepoogd om zoveel mogelijk bij elkaar te zetten, snap de overweging om een mooie collectie te hebben, je ziet alleen door de vliegtuigen het toestel niet meer.
De Fokker VFW-614 (D-ADAM) met motoren boven op de vleugels vind ik het meest bijzonder. Daarbij ook een van de twee toestellen waar je in kunt kijken.
Na een goede 1,5u te hebben rondgelopen wordt het wat drukker in ’t museum. De akoestiek aldaar is niet gemaakt op rennende en gillende kinderen, mijn oren ook niet. Tijd om verder te gaan richting Oostenrijk dus.
Dat het vandaag zwarte zaterdag is, heb ik geweten.
Niet dat ik daardoor nou het vliegtuigmuseum had overgeslagen, ik kon toch al niet eerder terecht dan 15u in mijn huisje en denk ook niet dat het veel had uitgemaakt.
(Stort)regen, heel veel verkeer en een aantal auto’s die op de snelwegen geparkeerd waren zorgden voor een ritje van ruim 4u over 250km in plaats van de boogde 2,5.
De snelheden van gisteren op de A7, heb ik in de verste verte niet kunnen halen op de A8 (DE) of A10 in Oostenrijk. ’t was eigenlijk vanaf München 1 lange rij met auto’s.
Even na de Oostenrijkse grens van de A10 afgegaan en via wat binnenwegen verder gereden naar mijn eindbestemming. Dat reed tenminste en er was ook veel minder opwaaiend water waardoor er beter zicht was. En, je komt nog langs een supermarkt voor een paar laatste inkopen.
Rond half 3 eindelijk in Schladming, eerst de sleutel opgehaald bij de verhuurder in het dorp. Kreeg er een Dachstein Sommercard bij, welke in iedergeval de uitgaven voor de kabelbanen bespaart. Dit zitten er allemaal bij (max 1 per dag). Ergens zal dat ongetwijfeld in de prijs verwerkt zitten.
Regenen doet het nog steeds, dus lekker naar ’t huisje gereden en de F1 kwalificatie gekeken. Wat anders dan voorgaande jaren, last minute was er weinig andere keus.
Mis vooral de Oostenrijkse bloemetjes aan het balkon. Het ligt verder heerlijk in het bos, lekker rustig vooral. Het bos ontneemt dan weer ’t uitzicht op de bergen en houdt tegelijkertijd de zon tegen, wanneer deze weer gaat schijnen.
Dachau – Schladming (242 km)
