Dag 10 – Maandag 14 December 2020
Curaçao – Stadswandeling Scharloo

Vanmorgen lekker op stap geweest, via Dushi Walks een rondleiding door de wijk “Scharloo” geboekt voor €15 (NAF 30).
Gezien de huidige crisis was ik de enige die zich meldde, een privé wandeling.
Prima ook voor de foto’s van de wijk, houd ik niemand op en lopen er geen andere mensen in de weg.

Dushi Walks is begonnen om bezoekers ook de delen van Willemstad te laten zien waar ze niet snel terecht komen en daarbij verhalen uit de wijk te vertellen aan zijn bezoekers.
Er zijn helaas nog veel Curaçaoënaars die eigenlijk in armoede leven en écht moeite moeten doen om rond te komen van heel weinig inkomsten. Zo ook in deze wijk.
Het is in geenszins een rondleiding die er negatief over praat, maar juist laat zien wat er gebeurd als deze mensen in hun kracht gezet wordt. Met buurt initiatieven zoals het opfleuren van de wijk door muurtekeningen, gekleurde huizen, het realiseren van een buurthuis, volkstuinen en projecten waar men eten, drinken en wat werk krijgt.

Een groot deel van de opbrengst van de rondleiding komt dan ook direct ten goede aan een van de vele projecten.
Als eerste werd er gestopt bij een muurtekeningen met teksten over Joceline Clemencia welke een groot voorstander was om de Nederlandse taal van het eiland te verbannen, uitsluitend alleen nog Engels en Papiaments.
Naast de teksten stond er nog een vervaagde tekening op de muur waar de inwoners van deze wijk trots op zijn.

Aan de achterkant van het pand vind je tekeningen van zaken waar men minder blij mee zijn/waren. Zoals de prostitutie, drugs en geweld. Wat inmiddels sterk is verbeterd, helemaal sinds de aanvoer vanuit Venezuela tot een halt is gekomen doordat het land daar op slot zit.

Verderop in de wijk een mooi huis met muurschildering, de kunstenaar zou er boven wonen.
Tegenover dat huis staat een groen huis, een van de eerste betonnen huizen van het eiland, nu worden alle huizen van beton gebouwd, waar dit vroeger koraalsteen was.

De kleur groen is ook geïntroduceerd om het eiland fleuriger te maken, vroeger waren de huizen veelal wit of mocht je alleen naargelang je status je huis een bepaalde kleur geven. Waarbij geel gold voor de allerrijkste (vandaar dat de landhuizen geel zijn).
In de wijk zijn ook diverse vervallen huizen te vinden, al dan niet door brand of achterstalligonderhoud. Omdat deze huizen op de UNESCO werelderfgoedlijst staan (door het gebruikte koraalsteen) mogen ze niet worden afgebroken en moeten ze met hedendaags materialen hersteld worden. Gezien de kosten laat men het staan tot het vanzelf instort.
De onderste ramen/deuren moeten daarbij dan wel worden dichtgemetseld.

Een paar huizen verderop ligt een parkeerterrein (je moet geluk hebben dat het leeg is), hier zijn een aantal prachtige muurtekeningen te zien. Van o.a. een vogel en een van hoe een vader zijn zoon mee uit vissen neemt. Een boodschap dat vaders dit vaker moeten doen om zo hun zoons op het juiste pad te krijgen.
En is er 1 muur waar artiesten hun kunst kunnen vertonen, een vrije ruimte. De tekeningen hier wisselen dan ook regelmatig.

In een zijstraat van de kleurrijke Bargestraat vind je een hoekje met kunstzinnige objecten. In het huis er tegenover woont iemand die er mooi over kan vertellen, helaas was hij op het moment van de tour niet thuis.
Aan een boom om de hoek groeien nog bijzondere Noni vruchten, welke naar blauw kaas schijnen te ruiken als ze beginnen te rotten.

Verderop in de wijk is nog een gekleurd en multifunctioneel speelveld (voetbal, basketball en volleyball gecombineerd) van de Johan Cruijff Foundation. Het veld zelf is mooi beschilderd met kunst.

Waar de Blodinghstraat en Bargestraat samenkomen staat nog een prachtig met kunst versierde boom. Let wel even op dat je de locals die daar aan het relaxen zijn niet in beeld brengt, dat vinden ze niet fijn. Iets waar ik uiteraard graag rekening mee houdt. Zij zijn immers geen attractie.

Daarna volgde wel een heel bijzonder bezoek, bij een 82 jarige man (meneer Diels) die je zijn 200 jaar oude huis laat zien. Van al mijn reizen heb ik al vaker bij locals binnen mogen kijken hoe zij leven en ik vind het altijd weer confronterend om te zien. Iemand die van zijn pensioen in toch minder fijne omstandigheden leeft. Maar toch is hij gelukkig en laat hij met veel plezier zijn grootste passie horen, zijn zangkunsten.
Ook zijn trofeeën is hij enorm trots op, het meest trots op de 3e plaats van een zangwedstrijd uit 2011 met daarop de 2 sterren van Curaçao.
Het bezoek aan deze man doet mij altijd weer realiseren hoe goed ik het heb en hoe oneerlijk het verdeelt is in de wereld.

Daarna ging de wandeling verder langs een paar mooie gekleurde huizen en een speeltuintje bij Park Leyba met daarin een vis die gemaakt is van aangespoeld plastic.
Na ruim 1,5u wandelen kwam de tour ten einde op de plek waar deze begonnen was.

Eenmaal weer thuis nog weer terug het centrum in gereden met Nicole om te gaan lunchen bij Crazy Mediterranean (Caracasbaaiweg). Een prima Poke Bowl met Garnalen, welke ik me goed heb laten smaken.

Tenslotte nog wat inkopen gedaan en daarna weer richting huis.

Curaçao – Stadswandeling Scharloo