Dag 17 – Maandag 21 December 2020
Curaçao – Caracasbaai

Vandaag een rustiger dagje na de vele indrukken van gisteren. Lekker uitgeslapen tot even na half 8
Geen trek nog na het vele eten van gisteren. Nicole ging wat werk voorbereidingen doen, dat gaf mij wat tijd om nog met de honden te spelen en wat foto’s van ze te maken en later nog te bewerken.

[Slideshow]

Rond half 11 tijd om op pad te gaan. Als eerste wilde ik graag een foto laten afdrukken die ik morgen cadeau ga doen aan meneer Diels, de man die mij tijdens de wandeling door Scharloo zijn huis had laten zien.

Echter eerst een stop bij een klein bakkertje waar ze pastechi verkochten, die wilde ik nog wel eens proeven na het voor het laatst in 1994 te hebben gegeten. Smaakte prima! Maar wel een ‘vette bek’, ’t komt uit de frituur. Daarnaast ook nog pinda koekjes geprobeerd en Arepa di Pampuna (omlet van pompoen).
Smaakte allemaal prima. Wederom een soort van brunch.

Daarna verder op weg om de foto te laten afdrukken.
Dat bleek simpeler gedacht dan gedaan. Lees je even mee?
Er zijn meerder vestigingen van Samsom op Curaçao. 
Bij de 1e wilden ze geen USB sticks met foto’s gebruiken vanwege mogelijke virussen.
Alleen foto’s direct vanaf een camera of geheugenkaartje uit de camera.
Dat daar technisch gezien ook virussen op kunnen staan leken ze niet te snappen en een foto direct afdrukken vanuit de camera… nou nee, ik bewerk ze eerst netjes.
Bij een andere vestiging van Samsom kon het blijkbaar wel. Dus dan daar maar heen.

Eenmaal daar, bleek dat er in het gebied Zeelandia twee vestigingen waren.
Uiteraard was de vestiging in kwestie waar Nicole en ik nu waren niet de juiste.
We moesten de vestiging bij de KFC hebben.
Joost mag weten waar de KFC is en hoeveel vestigingen daar dan weer niet van zijn.
Gelukkig is Nicole bekend met hoe men hier referentiepunten hanteert voor locaties van het e.a.
De juiste KFC was gauw gevonden en jawel, daar was de 3e en enige vestiging op het eiland die foto’s afdrukte.
Na even wachten in de rij voor de afdruk zat dan eindelijk na ruim anderhalf uur sinds de Pastechi de foto in zijn lijstje.

Dat was echter niet het doel van de rit van vandaag, dat was de Tug Boat.
Deze bevind zich in een gedeelte van het eiland waar je eigenlijk niet gauw komt, althans niet ik.
De meeste toeristen zitten er wel (Jan Thiel e.o.). Al is het ook hier nu erg rustig door alle maatregelen.

Voordat er gestopt werd bij Tug Boat, eerst even naar het nabijgelegen Quarantaine gebouw gereden.
Daar kun je nog in, een verlaten en iets wat vervallen gebouw. Dit werd vroeger gebruikt om zeelieden te isoleren die een besmettelijke ziekte aan boord hadden. Pas als bleek dat ze niet besmet waren, mochten ze het eiland op. 
Na wat foto’s van het gebouw en uitzicht, door naar Tug Boat.

Bij Tugboat liggen momenteel ook 2 enorme schepen. Een is de “Noble Bully 1” een olieboor schip, wat al enige jaren hier ligt te wachten op een volgende missie. De ander is de Coral Princess, een cruise schip wat wegens de Corona crisis geen passagiers mag vervoeren. Deze en andere cruise schepen die bij Curaçao liggen varen af en toe een rondje om de systemen in goede conditie te houden. Anders dan dat gebeurd er niets mee.

[Slideshow]

Na een drankje en korte uitleg over waar de tugboat precies lag, kon ik op weg met m’n snorkel en flippers. Heel ver weg was het niet zwemmen, wel leuk kijken. Alleen met snorkelen mis je toch wel die tank op je rug waardoor je net even wat dieper en langer kunt blijven zwemmen.
De tugboat zelf lag er wel aardig bij. Al vond ik eerlijk gezegd de flora en fauna van de zee zelf leuker en mooier. Inmiddels was het ook begonnen te hozen van de regen.
Nat ben je al in de zee, dus heel veel maakte het niet uit.
Eenmaal terug aan wal had Nicole inmiddels een online video meeting. Daardoor reed ik terug naar huis.

[Slideshow]

Aangezien ik in de 3 weken hier zoveel mogelijk van het eiland wilde zien, had ik gisteren voor de grap al mijn GPS routes al eens in 1 kaart geladen, niet heel veel ontbreekt nog. Nicole gaf wat aanwijzingen voor een alternatieve route naar huis en daardoor ook wat nieuwe lijntjes op de kaart. Op de laatste pagina van dit verslag is het resultaat te zien.

[Slideshow]

Zodoende kwam er ook nog een bekende plek voorbij, het Radulphus College. Een oom van mij heeft daar in de jaren 90 (en 80) les gegeven. Leuk om daar dan nog even te stoppen en een foto te maken. In vergelijking met de foto uit 1994 is het niet heel veel veranderd.

[Slideshow]

Eenmaal thuis het zout weggespoeld en daarna sushi wezen eten bij Bali.
Smaakte voortreffelijk! Helaas zat lang natafelen er niet in, want om 20u ging het restaurant dicht i.v.m. de avondklok, die om 21u in gaat. Maar goed, je kunt tenminste nog uit eten hier.

Curaçao – Caracasbaai