Dag 19 – woensdag 19 september 2018
Clearwater – 100 Mile House
Na echt een verschrikkelijk slechte nacht in het hotel vroeg op en wegwezen daar.
Mijn hotel kamer lag echt op 10 meter afstand van de doorgaande (snel)weg. Veel herrie en aangezien de gordijnen niet verduisterend waren, scheen ook elke koplamp en elk achterlicht mijn kamer in. Ook de andere gasten in het hotel waren niet bepaald stil. TV’s die keihard aan stonden en deuren die dicht gegooid werden zorgden niet echt voor een goede nachtrust. Had er nou nog een bepaalde regelmaat in gezeten dan had het nog een soort van sound & lightshow kunnen zijn.
Ontbijt zat niet bij de overnachting in, dus gauw de auto in en dat maar op een parkeerplaats bij een waterval genuttigd.
De waterval zelf lag (gezien het vroege uur) volledig nog in de mist/damp. Niks van te zien helaas.
Het bos er omheen was des te mysterieuzer door die mistlaag. Gaf wel aardige plaatjes.
Daarna de auto in en op naar 100 Mile House. Naar wat?
100 Mile House, heel veel meertjes te bezichtigen en veel kans op wilde dieren te fotograferen.
Nou hebben ze in Canada in die regio het niet helemaal begrepen…
Ja, je rijdt inderdaad langs heel veel meertjes. Maar punten met uitzicht daarop zijn er niet echt, laat staan stop plaatsen.
Verder zijn er ook bomen, heel veel bomen die je het uitzicht onttrekken op de meren. Erg jammer.
Eenmaal in 100 Mile House, eerst maar eens naar het infomatiecentrum. Ondanks dat het elke dag geopend zou moeten zijn, was het gesloten. Stom.
Dan maar naar de Bed & Breakfast die ik had geboekt. De dame in kwestie was iets wat verbaasd dat ik om half 11 al op de stoep stond. Maar gelukkig kon ze me daar wel van wat tips voor een leuke dagtocht voorzien. Al gauw kwam haar accent ter sprake en bleek dat ze tot 21 jaar geleden in Duitsland woonde. Kon in mijn Duits weer even wat ophalen, vond zij ook leuk om te doen.
Besloten naar een waterval te rijden aan de andere kant van het Wells Grey Park van waar ik vanmorgen nog was. Leuke rit, langs een paar meren. Helaas ook daar hetzelfde recept. Niet te zien/fotograferen. Punten waarop dat wel kon, was allemaal “Private Propery” van lokale bewoners die daar woonden. Toegegeven, geen verkeerde plek. Maar ja… ik had niet de intentie om zomaar hun terrein op te lopen.
Wel wat herten gezien onderweg, maar die sprongen het bos al in voordat ik mijn camera te pakken had.
Eenmaal bij het stoppunt voor de waterval het bos in gelopen. Een wandeling van 1,5 kilometer. Dat was wel te doen. Maar ja, hier lopen lang niet zoveel anderen als in de parken waar ik tot nu toe geweest ben. Ik was helemaal alleen wel te verstaan. Toch wel iets spannend. Zeker omdat ik op het wandelpad een vers kapot gemaakte boom tegen kwam. Duidelijk gedaan door een beer die opzoek was naar iets te eten wat in de rottende boom zou zitten.
Ondanks dat gewoon doorgelopen naar de waterval, de beer was immers niet meer bij die boom dus waarom zou je niet doorlopen.
De waterval was wel de moeite waard. Maar slechts vanaf 1 punt te bekijken. Dus na een paar foto’s weer retour naar de auto.
Via een andere route terug naar 100 Mile House. Hopende dat op Horse Lake wel een uitzicht op het meer aldaar was. Ik had beter moeten weten…
Terug bij de Bed & Breakfast kreeg ik vrijwel direct de tip om nog naar een gallery te gaan van een lokale fotograaf die de ongerepte natuur had bedwongen. Klonk erg leuk, aan de andere kant ook wel een beetje het gevoel van ‘mijn huis uit, tot je naar bed gaat’.
Toch naar de gallery gegaan en toegegeven foto’s om wel jaloers op te worden. Leuk was dat de fotograaf in kwestie ook zelf de tekst en uitleg er bij gaf.
Een van de mooiste verhalen was wel, kano aan een watervliegtuig vastbinden, vliegen naar een smeltende gletsjer. Landen op het water aldaar en vervolgens daar een paar dagen met je kano foto’s gaan maken. Avontuurlijk, maar het heeft zeker mooie beelden opgeleverd. Kijk maar eens op zijn website: http://www.chrisharris.com
Daarna terug gereden naar 100 Mile House. Maar ergens wat gaan eten en foto’s uitzoeken onder het genot van een biertje. Alvorens terug te gaan naar de Bed & Breakfast, zal hier vannacht vast en zeker een heel stuk rustiger en beter slapen dan afgelopen nacht.
Clearwater – 100 Mile House
Stefan
29 okt 2018Wederom een mooi verhaal en superfoto’s!