Dag 2 – Zaterdag 13 Oktober 2007
Pireas – Poros
Nadat we het luchthavengebouw hadden verlaten gingen we de bus in.
We reden in 40 minuten naar een jachthaven in Phyreus. Daar gingen we aanboord van een groot zeiljacht.
Hier werd ook de teamindeling duidelijk, er waren 7 boten beschikbaar, iedere boot had plek voor 8 personen.
2 per kajuit, een kajuit had of een stapelbed of een 2 persoons (lees 1 ½) bed.
Ik sliep samen met een collega (Willem) waar ik het wel goed mee kan vinden.
Na een drankje maar in bed gaan liggen wat het was inmiddels al 3 uur ’s nachts voor m’n gevoel.
Echter een goede nachtrust werd het niet, daar een aantal andere collega’s gezellig door dronken en kletsten op het achterdek (waar mijn kajuit onder zat). Andere collega’s van andere boten kwamen ook langs om te buurten. Hierbij werd er ook nog een kraan op de kade vermoord en bleef deze de hele nacht ‘bloeden’. Gelukkig had ik oordoppen in dus dat water is mij niet echt opgevallen.
Nadat de hele club op het dek naar een andere boot was vertrokken om daar te gaan buurten (of om ook te gaan slapen) werd het rustig en viel ik vrij snel in slaap. Met het starten van de motor van de boot werden mijn collega’s en ik gewekt. Binnen een uur zouden we gaan varen.
Nadat iedereen zich een beetje had opgefrist in de primitieve badkamer (1 bij 1 ofzo), gingen we aan het zelfgemaakte ontbijt. Grieks brood en keuze uit diverse soorten beleg. Iedereen had een T-shirt gekregen (per boot een andere kleur) om aan te trekken. Dat zou leuk zijn voor de film en de foto’s. Ik kreeg een groene, niet helemaal mijn kleur, maar ach het zag er in inderdaad wel leuk uit alle mensen op een boot in dezelfde outfit. Vraag me af of ze dit als bedrijfskleding bij de belastingdienst declareren.
De tocht richting Poros was erg mooi. Lekker zonnetje niet al te ruige zee. Al was dat voor sommigen al teveel van het goede na alle drank van de afgelopen nacht. Gelukkig niemand bij mij op de boot die daar last van had, echter op andere boten hebben mensen goed over de reling gehangen om de vissen in de zee te voorzien van hun maag inhoud.
Afijn, na een tochtje van een uur of 3 gingen we voor anker in een mooie baai. De schipper wist te vertellen dat deze baai in de 2e wereldoorlog nog gebruikt was voor de Russische vloot. In de baai kon gezwommen, wat ook door een klein deel van de collega’s gedaan werd. Nadat iedereen weer aanboord was en afgedroogd werd de lunch bereid. Deze bestond uit een Griekse salade. Feta, komkommer, tomaat, paprika & ui. De paprika en de ui heb ik laten liggen. Paprika omdat ik het niet lust en de ui om Willem niet te vergassen in de kajuit.
Een andere boot had een probleem met zijn anker en wilde aan ons vast komen te liggen zodat de boot niet zou afdrijven terwijl hun schipper het anker zou proberen te maken. Onze schipper bleef tijden dit voorval lekker in z’n bed liggen om siësta te houden. Gelukkig ging alles goed en werd het anker van de andere boot gerepareerd.
Daarna vertrok de vloot richting Poros om aan te leggen in de haven. Nadat de boten waren afgemeerd was er zo’n 3 uur de tijd om het stadje te bekijken, een drankje te drinken op een terras of wat bij te slapen.
Ik besloot om het stadje te gaan bekijken. Helaas weet ik niet wat de historische achtergrond is van het stadje, maar het zag er typisch Grieks uit. Smalle straatjes met diverse trappetjes omhoog en hoop Griekse mensen. Helaas geen restaurantje kunnen ontdekken waar ze een lekkere Griekse vis salade serveerde. Dus dat maar uit mijn hoofd gezet en verder wat plaatjes geschoten van het stadje en de omgeving.
Na een rondje gelopen te hebben ben ik met Willem en een aantal andere collega’s op een terras neergestreken en een paar verse jus de Orange genuttigd.
Plotseling brak echter de hemel open en kwam er een goeie stortbui naar beneden. Snel van het terras gerend richting de boot om de luiken dicht te doen, daar alles nog openstond voor de ventilatie. Toen alles dicht gedaan was, terug gerend naar het terras en rustig m’n drankje gedronken.
Zoals wel vaker het geval is in dit soort regionen, was het ook zo weer droog.
Bij het verlaten van het terras werd ik nog getipt dat er bij de oude klokken toren een prachtig uitzicht over de baai en de stad was. Uiteraard ben ik deze tip opgevolgd en heb ik een aantal mooie shots gemaakt.
Daarna was het toch wel tijd om richting de boot te gaan om je op te frissen voor het feest van vanavond. Aangekomen bij de boot waren een aantal mensen nog een gezellige borrel aan het houden op het achterdek. Dus daar heb ik lekker aan mee gedaan. Toen de borrel zo’n beetje over en op was, mezelf opgefrist in de kajuit. Iets anders aan getrokken en op de kade gewacht tot een kleinere boot de hele club naar een afgelegen locatie zou brengen.
De directie had bedacht dat het wel leuk zou zijn als we een beach landing zouden doen, je moest dus met je schoenen in de hand (en wat je verder nog bij je had) van de boot springen in een ‘klein laagje water’. Echter bleek dit toch een redelijke laag te zijn, sommige mensen was het hele onderlichaam nat. Ook bij mij ging het mis. Op het moment dat ik me van de boot liet zakken rolde mijn broek omlaag en zat ik dus met natte broekspijpen aan tafel. Gelukkig was het nog redelijk warm weer en droogde dit dus snel.
Er waren een aantal tafels ingericht en kon je zelf kiezen waar je ging zitten. Op tafel stonden wat nootjes, chips, rode en witte wijn + een fles water. Als voorgerecht waren er diverse Griekse hapjes.
Aardappelsalade, bietjes, glad gestreken paprika, rauwkost, sla en kleine hapjes met kaas of spinazie. Erg lekker allemaal. Alleen als je de bietjes aanziet voor stukjes worst, smaakt dat toch wel erg vreemd!
Nadat het voorgerecht verorberd was, kwam er uiteraard een speech. Eerst was Maarten aan het woord, die dat snel overgaf aan de oprichter van de zaak: Danny. Hij vertelde een korte geschiedenis van het bedrijf en bedankte ons voor deze mooie 10 jaar. Al was niet iedereen daar deel van. Vervolgens werd er namens het personeel ook een mooi cadeau voor de directie uitgereikt. Een collage van het nieuwe pand (waar we in 2008 in gaan), met foto’s van vroeger. Hier waren ze erg blij mee.
Na al dat gelul was het eindelijk tijd voor het eten! Er was van alles, voornamelijk vlees en wat groente. Helaas geen Griekse vis, wat ik erg jammer vond. Maar dit kwam omdat er geen grote visvangst meer gedaan werd in dit jaargetijde en men daarom de kwaliteit van de vis niet kon waarborgen. Er was dus heel logisch gekozen voor liever geen vis dan slechte vis.
Vlees is ook prima, en daar waren diverse soorten van aanwezig. Helaas stond dit al een tijdje op ons te wachten waardoor de temperatuur van het vlees niet echt meer warm te noemen was. Meer lauw. Gelukkig werd ook daar snel actie op ondernomen zodat de 2e ronde wel warm was, toen smaakte het ook een stuk beter!
De muziek was tijdens het eten steeds harder gaan spelen zodat men al gauw de voetjes van de vloer deed en ging staan dansen.
Zoiets is echter niet aan mij besteed en ben wat verder op gezellig gaan zitten kletsen met Giovanni (ook een collega).
Op een gegeven moment werd echter door een groot deel van de groep de sirtaki gedanst, blij dat het niet verplicht was om daar aan mee te doen. Maar het zag er wel grappig uit hoe iedereen over z’n eigen benen aan het struikelen was.
Constance
17 okt 2007Wow, relaxed werk zeg, dat ze zulke tripjes organiseren! 😀
Nogmaals gefeliciteerd met het behalen van je MCSE-examens! 🙂
Martijn
11 aug 2008Ik heb er ook een gloeiende hekel aan als ik niet zelf mijn stoel kan uitkiezen.