Dag 5 – Dinsdag 12 mei 2026
Nairobi
Vandaag ga ik om acht uur weer op pad, dit keer naar een aantal openbare scholen die door de overheid worden gerund. Het verkeer zit flink tegen. Het duurt ruim anderhalf uur voordat de eerste school wordt bereikt. Onderweg is er weer genoeg te zien.
Eenmaal daar begint het wachten opnieuw, ruim een uur. De directeur heeft nog geen tijd om toestemming te geven. Vervelend wordt het niet. Al snel staat er een hele groep kinderen om me heen, nieuwsgierig naar die grote camera en naar mij, Nederland en duizend andere dingen. Vragen volgen elkaar in rap tempo op en ik beantwoord ze met plezier. Natuurlijk wil iedereen ook even op de foto. Dat hoort erbij.
De leukste vraag komt onverwacht. Of ik de vader ben van de kinderen van Linda. Ik leg uit hoe dat werkt, dat kinderen van twee blanke ouders er ook blank uitzien, en dat bij gemengde ouders vaak een lichtere huidskleur ontstaat, zoals bij de kinderen van Linda en Robert. Ze luisteren aandachtig en reageren vol verbazing. Zonder dat het de bedoeling was, zit er ineens ook een stukje educatie in de dag.
Wanneer de directeur uiteindelijk tijd heeft, blijkt zij strikter dan de school van gisteren. Alleen het sponsorkind mag in beeld komen en er mag niet herkenbaar zijn om welke school het gaat. Ook andere kinderen, zelfs klasgenoten, mogen niet gefilmd worden. Begrijpelijk, maar ergens ook jammer, juist omdat iedereen zo enthousiast is. Het filmpje zelf is meer dan de moeite waard, ook hierin is de dankbaarheid weer duidelijk te merken.
Daarna door naar een volgende school, speciaal voor kinderen met een beperking. Het beeld van de rolstoelen voor de lokalen maakt meteen duidelijk voor wie deze plek bedoeld is. Hier krijg ik iets meer ruimte om te filmen en fotograferen. Ik stel mezelf voor aan de klas van het sponsorkind en daarna volgt een kort interview met hem. Het voelt goed om te zien dat ook deze kinderen hier onderwijs krijgen.
Inmiddels is het lunchtijd en besluiten we ergens wat te eten. Vandaag pizza, want er is iets te vieren. Ralph, de oudste, is zes geworden. Mijn traktatie. Voor Nederlandse begrippen bijna onwerkelijk, vier pizza’s voor nog geen twintig euro, en nog lekker ook.
Na de lunch ga ik door naar de laatste school van vandaag. Ook hier mogen alleen de twee gesponsorde meisjes in beeld komen. Hun moeder is erbij en kan haar emoties moeilijk verbergen tijdens de opnames. De dankbaarheid is zichtbaar en oprecht.
Daarna ga nog even mee naar hun huis om daar wat beelden te maken. Het blijft lastig te bevatten hoe klein en kwetsbaar zo’n golfplaten huisje is. Ze verteld dat bij hevige regenval het water gewoon onder de deur door naar binnen stroomt.
Aan het einde van de dag terug naar Ngong, tijdens de laatste zonnestralen. Het was een dag met meer reistijd en file dan gisteren. Het wordt me steeds duidelijker dat dit hier niet werkt zoals in Nederland. Even een draaiboek volgen en snel wat opnemen zit er niet in. Je bent al snel een hele dag onderweg voor misschien een half uur aan bruikbaar materiaal.
Nairobi (94 km)
