Dag 8 – Donderdag 31 mei 2012
Kiyikislacik (Iassos) – 
Amsterdam
Alweer de laatste dag van de vakantie. Om 8 uur opgestaan, de koffer op orde gemaakt en gedoucht.
Daarna tijd voor het ontbijt. Daar was de hostess nog komen vragen hoe het op Kos was geweest en hoe het e.a. was gegaan met de reis er naar toe.
Nadat het verhaal was verteld vertelde ze dat het ook eigenlijk de bedoeling was dat Kos om 10:00 al bereikt werd, maar doordat de boot ’s ochtends te laat was het niet meer lukte om de aansluiting in Bodrum te halen, vandaar dat er doorgereden was naar Turgutreis.
Als compensatie mocht iedereen nu tot 15:00 (ipv 12:30) in het huisje blijven, heb je er nog niks aan omdat ik toch tot 18:00 het huisje wilde blijven gebruiken (tegen extra kosten) om daar nog rustig te kunnen douchen en de koffer in te pakken. Goed ook dat ik daarvoor al had gekozen, want de douches bij de receptie waren aan het einde van de middag druk bezet. Geen stress dus zo vlak voor vertrek.
De rest van de dag eigenlijk nog lekker in de zon gelegen en rond 17:00 terug naar het huisje, gedoucht en de laatste dingetjes ingepakt.
Daarna op naar het restaurant voor het laatste all-inclusive eten in Turkije (wat ik echt niet zal gaan missen). Tegen half 8 kwam de bus (die eigenlijk dan ook al zou vertrekken) en daarna om 20:00 naar het vliegveld toe dat tegen 21:00 werd bereikt.
Daar redelijk vlot door de bagage checks, check-in en douane.
De route met de bus naar het vliegveld:
Bij gate 201 stond een Boeing 737-800 van Corendon weer klaar, dit keer de TC-TJK. Bij het instappen werd nog toegezegd dat ik na de vlucht nog welkom was in de cockpit. Altijd leuk! Bij vertrek (23:15) helaas niet over het vakantiepark gevlogen, anders had ik daar nog een leuke nachtopname van kunnen maken.
Pas tegen 02:00 werd de Zwanenburgbaan (36C) bereikt, jammer dat het in het donker was, want zo vlieg je niet vaak aan op Schiphol.
Na de landing nog even de cockpit in. Bleek dat dit toestel als enige uit de Corendon vloot een HUD heeft (zo’n groen schermpje waar je doorheen kunt kijken tijdens het vliegen, zoiets wat al jaren in F-16’s zit, maar recentelijke in de burgerluchtvaart wordt geïntroduceerd). Wel gaaf om eens even doorheen te mogen kijken. Daarna naar de kofferband om de koffer weer op te halen en na weer te moeten wachten eindelijk om kwart voor 3 pas naar buiten toe, even voor half 4 was ik pas huis.
De gevlogen route:
De mooiste foto’s van deze reis zijn (in willekeurige volgorde) te bewonderen in een aparte gallery.
