Dag 4 – Zondag 27 mei 2012
Kiyikislacik (Iassos) – Bodrum – Kiyikislacik (Iassos)
Vandaag een excursie op het programma, eentje die al bij de reis in zat. Een trip naar Bodrum.
Wel een vroegertje want om half 8 vertrok de boot naar de overkant al.
Ontbijt wordt echter pas om 8 uur geserveerd, maar voor de genen die naar Bodrum zouden gaan zou er al wat klaar staan.
Met de nadruk op “zou”, niets dus. Er werd gelukkig nog snel iets geregeld, en met toch nog iets in de maag op naar de pier om de boot in te stappen.
Na een half uurtje varen werd de overkant bereikt, het plaatsje Güllük.
Op zich een erg leuk plaatsje, echter niet leuk genoeg om een hele dag in te vertoeven aangezien de boot alleen ’s ochtends en aan het eind van de middag vaart.
In Güllük de bus in naar Bodrum en na een krap uurtje werd de eerste bezienswaardigheid bereikt, een oud amfitheater.
Helaas werd het een bezoek vanuit de bus, geen gelegenheid om er even doorheen te lopen. Jammer, want het was best mooi en bijzonder.
’t wordt ook nog steeds gebruikt voor concerten in het hoogseizoen.
Het amfitheater is gebouwd in de periode 330-30 voor Chr. gedurende de Hellenistische periode ten tijde van het koningschap van Carius.
Er kunnen zo’n 13.000 mensen in. Het theater is gebouwd in drie verschillende delen. Het podium (ook wel Skene genoemd), een half ovale partij voor het orkest (ook wel Orchestra genoemd) en dan is er ook nog het deel van Cavea, dat als publieke zitplaats kan worden beschouwd. Het amfitheater in Bodrum is een van de oudste theaters van het zogenoemde Klein-Azië.
Na de korte foto stop (door ’t raam) verder naar de volgende stop, de windmolens.
Hier werd wel tijd gegeven, maar liefst 15 minuten, om even rond te kijken. De windmolens zelf zijn op zich qua uiterlijk niet heel erg bijzonder.
De windmolens staan gericht naar het noordwesten om de kustwinden te gebruiken. De windmolens van steen en planken zijn gebruikt van het midden van de 18de eeuw tot in de 70’er jaren om het graan van de dorpelingen te malen.
Men heeft inmiddels 1 windmolen gerestaureerd en heeft plannen om de overige molens op de heuvel ook te herstellen naar hun oorspronkelijke staat.
Het uitzicht was wel mooi. Zo kijk je uit over het centrum van Bodrum, de wat duurdere plaats Gümbet (ook wel St. Tropez van Turkije genoemd) en richting Griekenland (het eiland Kos).
Nadat de 15 minuten om waren werd iedereen geacht weer de bus in te stappen om de Myndos Poort te bezoeken.
Deze poort is één van de twee toegangen van het oude Halicarnassos.
Het is de enig bewaard gebleven poort en maakte ooit deel uit van de stadsmuur.
De poort werd genoemd naar de plaats Myndos, waarover deze uitkijkt. Vandaag beter bekend als Gümü?lük.
De muren waren oorspronkelijk 7km lang en gebouwd door Koning Mausolos in de 4de eeuw vChr.
Vandaag resteren enkel nog een paar stukjes van die muur.
In 333vChr. hadden de soldaten van Alexander de Grote het heel moeilijk om Halicarnassos in te nemen via deze poort.
De poort had oorspronkelijk 3 torens, omschreven al “Tripollion”, het middengedeelte van de poort is volledig vernield, maar de ruïnes van de andere 2 gedeelten bestaan nog en bestaan uit enorme en zware vierkantige stenen.
Rondom de poort groeien nog wat mooie bloemen.
Na 10 minuten wederom de bus in en op weg naar het Bodrum Goldcenter.
De sponsor van deze excursie naar Bodrum. Hier werd dan ook de meeste tijd doorgebracht, ruim anderhalf uur.
Daarna tijd om het centrum van Bodrum in te gaan, 2 uur de tijd werd er gegeven om wat te shoppen, eten en rond te lopen.
Om niet al te veel tijd te verliezen een snelle hap genomen bij een Nederlands café, een broodje kroket.
Na de snelle hap richting de jachthaven van Bodrum gelopen en deze bekeken.
Crisis of niet, er lagen meer dan genoeg luxe jachten om je aan te vergapen.
In de haven staat ook nog een beeld van Cevat Sakir ook wel bekend als “de Visser van Halicarnassus”
Ook nog een kleine markt bekeken waar wat vis en groente lagen. Ook nog wat voorbijgangers op de foto gezet.
Daarna de bus weer in en terug naar Güllük.
Filmpje van de Turkse snelweg en de haven van Bodrum:
[stream base=x:/travelblog.arnoudraeven.nl/wp-content/uploads/2012/05/ flv=bodrum.mp4 hd=bodrum.mp4 mp4=bodrum.mp4 embed=false share=true width=720 height=404 dock=true controlbar=bottom bandwidth=high autostart=false /]
Eenmaal daar (half 3) wilde de schipper pas om half 7 gaan varen, toch gewoon op de boot gaan zitten en daarna ging ie na een kwartier toch maar wel varen. Na een half uur weer terug bij het vakantiepark.
Wat bleek, we hadden veel langer in Bodrum moeten zijn, de chauffeur had pas om half 5 vanuit Bodrum moeten terug rijden en niet al om half 2.
Erg jammer, want niemand wilde eigenlijk al zo vroeg naar het vakantiepark terug.
De route naar, in en van Bodrum:
De rest van de middag weer lekker liggen relaxen en toch iets gevonden waar alcohol in zat, een drankje dat “Sex on the beach” heet.
Dat was in de eerste instantie gratis, maar toen de flessen wodka toch wel erg hard gingen moest er in eens betaald worden.
Bleek dat dat ook eigenlijk wel moest voor mixjes, dan maar kijken wat er in gaat. Fanta, Grenadine & Wodka.
Nou laat die Grenadine dan maar zitten.
Vervolgens was Fanta met Wodka ook een mix drankje en wilden de barman dat ook niet geven.
Terwijl zowel de Fanta als Wodka bij het all-inclusive concept hoort.
Dan maar los bestellen en vervolgens zelf maar mixen.
Uiteindelijk via de hostess maar duidelijk laten maken dat ze het maar beter gewoon konden geven.
Na het eten ook nog lekker wat gedronken met een hoop gasten uit het park (die ook mee waren naar Bodrum) en om elf uur vond het personeel het tijd om te gaan sluiten en moest iedereen aftaaien, maar dat was eigenlijk het standaard tijdstip waarop men de boel afsloot.
