Barcelona – Oktober / November 2008

Dag 4 – Zaterdag 1 November 2008
Buitenwijken – Centrum – Fontein

Wederom heb ik door de wekker heen geslapen, tot half 10 dit keer… of dat nu aan mij lag of de wekker…? Heel erg was het niet, want het was nog flink aan het regenen.

Na dit keer een warme douche na het opstaan, de gebruikelijke spullen weer gepakt en te voet richting een markt in de buurt (Mercat de la Concepció), maar eerst nog ergens ontbeten.
Aangekomen bij de markt bleek dat deze gesloten was, helaas. Of omdat het zaterdag ochtend was, of vanwege Allerheiligen. Nou ja, ik had toch al wel een markt gezien dus heel erg was het niet en deze zag er ook een stuk minder interessant uit.
Al enkele dagen zag ik vanuit diverse plekken in de stad een groot gebouw staan met allerlei kleuren (bij gebrek aan een naam heb ik zelf maar een aantal namen verzonnen, van dildo tot “het ei” waarvan “het ei” de werk titel is geworden. Achteraf bleek deze toren “Torre Agbar” te heten.), een interessant object om te bekijken, aangezien ik toch nagenoeg alles in het centrum al gezien had. Het was droog dus lekker lopend die kant op, het idee van Barcelona is groot had ik al laten varen dus ook deze afstand moest te doen zijn. Langs een drukke weg en een plein met een mooi standbeeld erop liep ik de kant van “het ei” op.

Onderweg kwam ik nog Nationale Theater van Catalunya tegen, ook een mooi gebouw, waar ook dus weer een paar plaatjes van zijn geschoten.

Eenmaal aangekomen in de ‘achterbuurt’ waar de toren staat (maar niet zou verwachten) zag ik een hoop verwaarloosde auto’s en slaap plaatsen van zwervers. Niet echt iets om ’s avonds doorheen te lopen. Nadat de toren op de foto was gezet zijn ben ik richting het strand gelopen, dat had ik immers nog niet gezien.

Onderweg kwam ik nog een aparte straatnaam tegen, Carrer de LLuLL. Een straat vernoemd naar Ramon Llull, in tegenstelling tot de link die je er in de eerste instantie bij zou leggen.

Bijna aangekomen bij het strand kwam ik iets tegen waarvan ik wel verbaasd waren dat dit niet in het boekje stond. De aandacht werd als eerste getrokken door het feit dat er enorme hoeveelheden mensen naartoe stroomden en er erg veel bloemen kraampjes stonden. Zelf dacht ik eerst aan iets van een markt maar, niets bleek minder waar, het was een begraafplaats (Poblenou) waar men vandaag de doden eerden gezien het feit dat het Allerheiligen was.
Bij de ingang werd mij duidelijk verzocht geen foto’s te maken binnen. Eenmaal binnen werd ik gewoon stil van de indrukken die op me afkwamen, totaal niet te vergelijken met een begraafplaats in Nederland. Blokken van nissen waarachter de doden lagen en bij vrijwel elke nis (kunst)bloemen. Bijna met geen pen/toetsenbord te beschrijven, daarom was dan ook de drang om er toch stiekem wat foto’s van te maken niet te weerstaan (heb er wel op gelet dat er geen mensen op zouden komen of het zagen).

Van de velen die er waren (jong en oud) staken de handen uit de mouwen om het graf van hun familie (dat waren bijna alle graven) een onderhoudsbeurt te geven, of te voorzien van een nieuwe foto van deze of gene.
Wat opviel was dat er geen mensen waren die stonden te huilen bij een graf, mensen keken in stilte naar het graf of spraken met familieleden, waarschijnlijk herinneringen ophalen.
Behalve de nissen waren er ook nog diverse mausoleums (sommige nog vrij) die ook erg mooi waren om te zien. Na een klein half uurtje te hebben rond gekeken ben ik weer verder richting de kust gelopen.

Aan de boulevard heb ik een cola gekocht en deze opgedronken terwijl ik genoot van het uitzicht en het rustgevende geluid van de zee. Nadat de cola op was ben ik nog een van de pieren opgelopen om te kijken naar een paar vissers.

Omdat ik nog niet aan deze kant van de stad was geweest besloot ik het strand af te lopen met de rug naar het centrum. Na een uurtje langs het strand gelopen te hebben ben ik naar het dichtstbijzijnde metro station gelopen om de metro richting het centrum te nemen om ergens te gaan lunchen, gezien de hoeveelheid toeristen daar zou er vast wel iets open zijn, in tegenstelling tot de buurt waar ik in was uitgekomen.

De lunch bestond vandaag uit een crêpe met zalm en kruidenkaas. Nog nooit eerder gehad en smaakte erg goed! Dit keer geen fles wijn erbij, maar een lekkere bak thee.
Na de lunch ben ik weer door de kleine straatjes gelopen en kwam ik uit bij La Rambla. In een van de winkeltjes met souvenirs heb ik nog een miniatuur van de Sagrada Familia gekocht en heb ik nog bij een ander winkeltje staan kijken naar ansichtkaarten, niet om te versturen maar om te kijken of ik nog iets gemist had. En d’r stond zowaar iets op wat ik nog niet had gezien: Casa Batlló. Ik maakte er een foto van met mijn camera en ik besloot om een stel politie agenten te vragen waar het was. Het bleek in de buurt van Plaça de Catalunya te zijn.
Het vermoeden wat ik al hadden bleek waar te zijn, het lag op nog geen 50 meter bij de ingang van het metro station waar ik donderdagavond was ingestapt voordat ik terug ging naar het hotel.

Wat ik ook gezien heb en mij opviel (omdat ze met zoveel waren), was zwart handel in handtassen (werden ook door zwarten verkocht, toeval of ironie?). Je kon zien dat ze goed waren voorbereid op agenten. De tassen stonden uitgestald op een kleedje, op elke hoek van dit kleed en door sommige tassen zat een touw bevestigd, waarvan het andere uiteinde in de hand van de handelaar zat. Zo kon hij als er politie aankwam, snel zijn handel pakken. Best slim! (Van wie zouden ze dat hebben afgekeken?). Ze keken dan ook voortdurend om zich heen of het tijd was om te gaan.
Zo stonden ze ook langs een straat waar wat bankjes stonden, mooie plek om dit (en mensen) te observeren en plaatjes van te schieten. Hopende op het moment dat ze de hele handel zouden oppakken en d’r vandoor gingen.

Aangezien dat nogal duurde raak je snel verveeld en heb ik in het boekje van Barcelona zitten bladeren en zo doende heb ik het gene waar ik op zat te wachten gemist! Ze waren ook echt van het ene op andere moment weg. Ik zag ze in de richting van Plaça de Catalunya lopen, wellicht dat ze daar zouden gaan staan met hun waar. Daar aangekomen ben ik verder gaan ziiten kijken hoe het spel tussen agenten en de handelaren zou verlopen. Meer dan een agent die achter die lui aan wandelde was het niet. Er werd geen moeite gedaan om ze op te pakken of sneller te verdrijven.

Gezien de drukte was het leuk om hier nog wat mensen te kijken. Toen de schemering eenmaal was ingezet ben ik van het plein afgelopen in een richting die ik nog was geweest, met het plan om ergens via kleine straatjes weer in de buurt van La Rambla te eindigen om iets te eten te zoeken.
Ik kwam heel ergens anders uit, vlakbij waar ik gisteren het Castell de Montjuïc heb zien liggen. Hier ben ik neergestreken bij een Italiaans restaurant dat ik geheel voor mijzelf had. Alleen toeristen eten zo vroeg. Maar gezien het feit dat ik morgenvroeg helaas alweer naar huis zoun gaan wilde ik bijtijds eten en naar het hostal terug. Vandaar de keuze voor het lege restaurant.
Ik at een lekkere pizza en dronken er weer een fles wijn bij, die behalve prima smaakte ook zijn werk goed deed.

Na het eten besloot ik nog te gaan kijken of de fontein voor het Castell de Montjuïc het nu wel deed (stond ook nog op het lijstje), nou die deed het en hoe (in tegenstelling tot wat de serveerster mij vertelde)! Niet een standaard fontein, hier hebben ze er een heel spektakel van gemaakt. De weg naar de fontein en de trap naar het Castell de Montjuïc waren voorzien van kleinere verlichte fonteinen en gekleurde watervallen. De fontein zelf overtrof echter dat alles.

Bekende nummers en klassieke muziek vielen samen met de diverse kleuren die de fontein belichtte en klopte ook met het ritme van de verschillende waterstralen van de fontein. Geen statief bij me, maar desondanks toch nog wel een paar mooie plaatjes van geschoten.

Behalve dat ook nog uiteraard ademloos en af en toe met kippenvel (niet van de kou, want dat was het niet) naar staan kijken. Jammer dat het maar een uurtje duurde.
Zoiets moeten ze echt eens in Amsterdam maken, dat missen ik hier toch wel en zeg nou zelf, water genoeg!

Na deze mooie afsluiter ben ik met de metro richting het hostal gegaan. Na het uitstappen heb ik bij de metro de Sagrada Familia nog 1x op de foto gezet.

Eenmaal aangekomen bij het hostal de koffer alvast ingepakt, nog warm gedoucht en gaan slapen.

Route van vandaag: