Barcelona – Oktober / November 2008

Dag 2 – Donderdag 30 Oktober 2008
Sagrada Familia – Hospital de Sant Pau – Park Güell – Barcelona Centrum

Gisteravond had ik de wekker op mijn telefoon ingesteld op 08:00, echter was ik al wakker voordat ie ging, toch nog blijven liggen. Het is tenslotte vakantie. Toen ie eenmaal ging was het tijd om te gaan douchen. Toen ik onder de douche stapte kwam ik er al heel snel achter dat de douche verre van warm was, eerder ijskoud, het maakte niet uit hoe je de kraan draaide, ’t bleef koud, toegegeven je bent er wel heel snel wakker van!
Dus gauw kleren aan, rugzak op en lopen om het weer warm te krijgen!
Bij het verlaten van het hostal was er niemand te bekennen, jammer dan vanavond maar proberen om er melding van te maken, eerst thee en wat ontbijt zien te scoren.
Kleine winkels, bakkers, bars, etc. genoeg. Dus bij een willekeurige bakker naar binnen gelopen en maar aangewezen en geprobeerd te zeggen wat ik wilde hebben. Ook de Spaanse croissants halen het niet bij de Franse, hoe doen die Fransen dat toch?
Na het ontbijt zijn ben ik eerst naar een supermarkt gelopen om nog wat spullen te kopen om tussendoor / als lunch op te eten. Ook heb ik een paar pakjes drinken gekocht (schoolreisje gevoel).
Ik had van te voren op basis van internet/boekje 100% Barcelona (dat ik geleend had van een collega) een lijstje gemaakt met dingen die ik wilde zien, een redelijke lijst dus vandaag was het dan zover dat ik de lijst kon gaan afwerken!

Aangezien het weer perfect was voor mooie foto’s van gebouwen en uitzicht ben ik als eerste naar de Sagrada Familia gelopen (stond toch om de hoek). ’s avonds al mooi, overdag tegen een strakke blauwe lucht nog mooier!
De Sagrada Familia was het laatste werk van Antoni Gaudi en tevens zijn meesterwerk. Nadat Gaudi na een tram ongeval om het leven kwam is hij ook in de crypte van de Sagrada Familia begraven. De bouw van deze kerk is begonnen in 1881 en nog steeds niet af, naar verwachting zal dit pas in 2025 zijn.

Nadat ik een entree kaart had gekocht en na eerst buiten het e.a. aan foto’s te hebben geschoten ben ik naar binnen gegaan. Van buiten was het al imposant, van binnen net zo! Glas in lood zorgde voor mooie kleuren op pilaren, maar leenden zichzelf ook erg goed om vast gelegd te worden op de gevoelige plaat.

Na even rond gelopen te hebben, wilde ik een toren beklimmen, helaas ging dat niet en was je verplicht om met de lift naar boven te gaan (naar beneden kon wel met de trap). Aangezien de toerist hier natuurlijk flink moet worden uitgemolken mocht je naast je entree kaartje van €12,50 (incl. toegang voor een museum van Gaudi) nog eens €2,50 extra betalen. Omdat ik toch wel wist dat ik spijt zou krijgen als ik dat niet zou doen, ben ik in de rij gaan staan (15 minuten gewacht) om vervolgens boven in een van de torens te kunnen genieten van het uitzicht en de details die aangebracht zijn in/op/aan de kerk.
Uiteraard zijn hier ook de nodige foto’s van geschoten, ook nog een stel toeristen met elkaar op de foto gezet. Mijn camera op die hoogte maar niet aan een vreemde gegeven om een plaatje van mezelf te schieten.

Van hoog uit de toren een foto naar beneden schieten van de schacht leverde ook mooie beelden op, ook sommige kleine openingen boden een mooi uitzicht op details van het bouwwerk en over de stad.
Ik ontdekte ook nog een mooi glas in lood werk, maar daar moest je wel de camera door een opening houden waarbij deze een val naar beneden niet zou overleven. Wie wat moois wil hebben op de foto, moet risico’s nemen, dat was het zeker waard!

Met de trap richting de begane grond gelopen en van onderuit het trappenhuis nog een mooie foto geschoten van de wenteltrap. Daarna ben ik nog naar de achterkant van de kerk gelopen om ook hier de mooie decoraties te bekijken en te fotograferen. Na zo 2 uur te hebben rond gekeken liep ik weg van de Sagrada Familia, op naar het volgend item op de lijst.

Dit was dezelfde plek waar ik gisteravond al was geweest, Hospital de La Santa Creu I Sant Pau. Na een korte wandeling bleek dat ook dit complex overdag net zo mooi is als ’s avonds (behalve dan het roze plafond bij de entree, dat was ’s avonds toch echt mooier). Nu wel mijn camera bij me dus ook hier weer mooie plaatjes geschoten. Ook was deze rustige plek erg geschikt om wat te drinken en een stokbroodje naar binnen te werken.

Dit complex is ontworpen door Lluís Domènech i Montaner. Met zijn hoofdgebouw en vele paviljoenen is het Hospital de Sant Pau het grootste complex van de Catalaanse modernistische architectuur. De oorsprong ligt in 1401. In 1997 is het complex op de UNESCO Werelderfgoedlijst geplaatst.

Na wat te hebben uitgerust en rond gekeken (half uurtje) besloot ik naar Park Güell te gaan, hoe je daar vanaf Hospital de La Santa Creu I Sant Pau lopend het beste kon komen, geen idee. Gelukkig bestaat er nog iets zoals TomTom, dus die aangeslingerd en deze bracht me na een wandeling van 2.5km (in een klein half uurtje gelopen) op de plek van bestemming. Onderweg kwam ik nog een parkje tegen waar een half bejaardenhuis van oude mannetjes een spelletje jeu de boule deden.

Ook zag ik hoe sommige automobilisten wel heel erg principieel zijn met zich houden aan een rood stoplicht. Er kwam een ambulance aangereden met zwaailicht en sirene. Iedereen probeerde, zo goed en zo kwaad als het ging op de ene smalle rijstrook voor het stoplicht, plek te maken voor de ambulance. Echter was er te weinig ruimte en iedereen kon zien dat de persoon vooraan gewoon door het rode licht moest rijden. Aangezien er totaal geen ander verkeer was en niet eens een flitspaal stond had dit makkelijk gekund. Toeterende auto’s, de sirene van de ambulance, groot licht van andere auto’s, geschreeuw van voorbijgangers en buurtbewoners niks hielp. De auto bleef staan. Toen de bestuurde het zat was stapte deze zelfs uit en gebaarde met zijn handen dat hij echt niet van plan was om zijn auto te bewegen.
Op het moment dat het stoplicht op groen sprong reed de man eindelijk door, duidelijk geërgerd door de kwaaie automobilisten. Toen ook eindelijk de ambulance voorbij het stoplicht was, reed dezelfde man de ambulance nog bijna klem ook bij de rij voor het volgende stoplicht. Eikel…

Dat Park Güell een toeristische trekpleister is, dat mag algemeen bekend zijn. Toch was het er wel heel erg druk bij de ingang. Gelukkig komt de gemiddelde toerist niet verder dan de ingang en de bekende mozaïek bankjes. Daar ik mezelf niet tot de gemiddelde toerist reken, ben ik het hele park door gelopen, al lopend kwam ik mooie bouwwerken tegen en heb ik zelfs (bijna) boven op de berg waarop het park ligt genoten van een prachtig uitzicht over Barcelona! Waren er aan de voet van de berg nog bussen vol mensen, kon je ze hier met 1 mini busje wel weg brengen. Heerlijk!

Het park is ontworpen door Gaudi, in opdracht van Eusebi Güell, lid van een rijke en adellijke familie uit Barcelona. Het park is aangelegd tussen 1900 en 1914 en staat net als de Sagrada Familia en Hospital Sant Pau op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Nadat het uizicht op mijn netvlies was gebrand en was vastgelegd op de gevoelige plaat ben ik door het park terug naar beneden gelopen via een andere route. Toch nog onderweg gestopt bij de bekende bankjes met mozaïek waar ik graag een foto van mezelf wilde. Een Nederlander was zo aardig om een plaatje van mij mij te maken met m’n camera. Scheelde weer een hoop gedoe in het spaans. Daarna bij de ingang en de zuilen galerij nog wat plaatjes geschoten, niet geheel naar mijn tevredenheid, veel te veel mensen daar.

Al met al hebben ik toch een goed uur rond gelopen (berg op en af) in het mooie Park Güell.
Na nog even op een terrasje te hebben gezeten om uit te blazen en te bekijken wat ik hierna zou gaan bekijken liep ik richting de metro om naar het centrum te gaan, je moet tenslotte ook La Rambla gezien hebben.

Eenmaal in het centrum lagen een aantal dingen die ik wilde zien vrij dicht bij elkaar in de buurt. Nadat ik uit de metro was gestapt bij station Liceu liep ik La Rambla af richting Plaça Catalunya. Genoeg te zien en te doen op en rond La Rambla, Plaça Catalunya zou ik pas veel later komen. Ik zag namelijk een markt liggen waarvan ik dacht dat deze niet op mijn lijst stond (wat later wel zo bleek te zijn – Mercat de la Bodqueria). Lekker drukke markt met heel veel verse groeten, fruit, vis, vlees en andere dingen.
Het water liep me in de mond bij het zien liggen van wat lekkere stukken vlees en heerlijke verse grote gamba’s. Maar ja, geen plek om het klaar te maken dus heb het bij kijken en fotograferen gelaten!

Na een half uurtje te hebben rondgekeken op de markt ben ik weer verder gelopen door de smalle straatjes (die veel op elkaar lijken) van het centrum. Ik wilde het oude ziekenhuis (Antic Hospital Santa Creu) zien dat een mooie binnentuin zou zijn. Dit viel echter wat tegen, waarschijnlijk omdat het niet meer volop zomer weer was. Wel rustig gelegen, daar niet van.

Vervolgens ben ik terug gelopen richting La Rambla en verder richting Plaça Catalunya.
La Rambla is een erg drukke en toeristische straat zoals elke stad die wel kent, compleet met straat artiesten, prullaria en andere spullen tegen veel te hoge prijzen.

Eenmaal op Plaça Catalunya heb ik wat mensen zitten kijken, daar is het ook een erg goede plek voor gezien het feit dat hier ook vele metro en bus lijnen uitkomen evenals een aantal drukke straten. Ik bekeek wat het volgende was op de lijst. Ik trok de conclusie dat ik wel heel erg snel door de lijst met bezienswaardigheden aan het gaan was, maar ja hoog loop tempo (héérlijk!), lekker weer (zo rond de 18 graden) wat zon en het feit dat alles toch wel dichter bij elkaar ligt dan ik aanvankelijk dacht droeg hier wel aan bij.

Ik ben van Plaça Catalunya af gelopen, wederom richting een netwerk van kleine straatjes die ik nog niet had gezien. Geen idee waar ik heen liep maar ik zou vast wel iets tegen gaan komen. En ik was nog geen 10 minuten aan het lopen en ik kwam het volgende mooie bouw werk tegen, Palau de la Música Catalana (concertgebouw), ik had op internet gezien dat binnenin een prachtig glas en lood werk in de zaal hing, echter was de entree voor een rondleiding maar liefst €10,- en mocht je geen foto’s maken. De buitenkant was ook mooi, minder dan het glas in lood, maar toch de moeite waard voor een foto.

Ik zag in het boekje dat vlakbij het Palau de la Música Catalana de belangrijkste kerk van Barcelona lag Catedral Santa Església. Het lag aan een groot plein en op de foto’s in het boekje zag de kerk er ook indruk wekkend uit, ware het niet dat de hele kerk in de steigers stond, flink balen want dat leverde geen mooie plaatjes op. Naar binnen heb ik alleen even gegluurd omdat ze ook hier weer een mooie entree prijs wilden innen. Hoezo, het huis van God is toegankelijk voor iedereen? Toch nog een snapshot kunnen maken, doordat iemand net naar buiten kwam en de deur opende. Heb snel m’n voet er tussen gezet en mijn camera laten klikken, voordat ook maar iemand er wat over kon roepen was ik alweer verder gelopen.

Terwijl ik door de smalle straatjes liep kwam ik toevallig een mooi binnenpleintje/tuintje tegen bij het ministerie van cultuur, raar dat het niet in het boekje stond want best interessant om te zien.

Daarna ben ik verder gelopen door de straatjes heen om vervolgens op een plein uit te komen waar ik ben neer geploft om een lekker glas wijn te bestellen met wat knoflookbrood en olijven, soort van voor gerechtje op het eten dat later die avond nog zou volgen (al eet men hier later dan in Nederland). De olijven in Barcelona zijn toch een stuk beter dan die in Nederland. Veel meer smaak, toegegeven dat deze lekker op smaak waren gebracht met wat knoflook.

Na een uurtje te hebben gezeten werd het tijd om weer de stad nog verder te gaan verkennen, echter werd het al wat schemerig rond half 6 dus veel licht was er niet meer om nog foto’s te kunnen maken.
Ik liep de smalle straatjes uit en zag dat ik weer op La Rambla was uitgekomen (bij hetzelfde metro station waar ik eerder die middag was uitgestapt!), ik besloot richting de haven te lopen naar het beeld van Columbus, om toch nog wat van de lijst te bewaren besloot ik niet meer opzoek te gaan naar andere bezienswaardigheden en wat door de haven te lopen.

Gezien het feit dat het inmiddels donker was geworden en ik toch wel wat iets dat op trek leek begon te krijgen ben ik terug gelopen richting La Rambla om in de smalle straatjes wat eten te zoeken.
Een collega had me verteld van een leuk tapas restaurant in de buurt van het beeld van Columbus “Classic Gothica”, het zou aan een zijstraat liggen van Carrer Ample, na 20 minuten te hebben gezocht en rond gevraagd te hebben, konden ik het niet vinden. Ik kwam uit op een plein waar een tweetal restaurantjes (al) open waren. Ik besloot bij een van de twee te gaan zitten en niet meer verder te zoeken.
Ik heb nog in het boekje proberen te ontdekken waar het restaurant nu was, maar kon het niet vinden. Wel zag ik dat ik niet ver zat van een ander restaurant (volgens het boekje een befaamd en goed vis restaurant) waar ik ook wel wilden eten, Cal Pep. Wellicht iets om straks nog naar te zoeken om morgen te gaan eten, zodat ik in ieder geval wist waar dat dan was.
In het boek stond dat dit restaurant aan Plaça de les Olles lag, wat bleek: Dat was hetzelfde plein waar ik nu al zat! Bleek het op nog geen 50 meter afstand te liggen, gesloten. Vandaar dat het niet was opgevallen. Na flink gelachen te hebben zagen ik dat er voor de gesloten deur van Cal Pep zich een rij begon te vormen. Zeker iets om morgen op tijd bij te zijn!

Na het te dure eten (maar wel een lekkere gefrituurde camembert) ben ik met behulp van de TomTom dit keer naar een café gelopen dat geheel in een sprookjesbos sfeer was gehuld. Terwijl ik daarheen liepen zagen ik vanuit mijn ooghoek in een van de straatjes iets liggen waar ik ook al naar gezocht had, je raad het al… “Classic Gothica”. Volgende keer toch maar om een adres vragen, dan voer ik dat wel in de TomTom in, dan komen ik er vast wel!
Aangekomen bij het café viel het wat tegen, wel leuk gedaan maar een sprookjesbos sfeer hing er niet echt. Met dat gegeven en het feit dat het er toch wel erg warm was ben ik vrij snel weer naar buiten gegaan om nog wat rond te wandelen. Uiteindelijk kwam ik weer uit bij Plaça Catalunya.
’s middags was de fontein niet opgevallen (stond uit) nu was deze echter wel actief en verlicht, uit de hand een paar foto’s geschoten. Daarna beslooten ik een kant op te lopen waar ik een verlichte koepel zag op een gebouw, na dat er weer wat foto’s gemaakt waren, heb ik de metro gepakt richting het hostal.

Aangekomen bij het hostal (zo rond 22:00) heb ik als eerste gekeken of de douche inmiddels warm was, helaas niet. In het Nederlands/Spaans woordenboek (dat ik geleend had van een collega) opgezocht wat koude douche betekende (doucha frío) heb gezocht naar de mevrouw die geen Engels sprak om dit te vertellen. Helaas niemand te vinden.
Aangezien een douche toch wel fijn is na een hele dag lopen, toch maar een koude douche genomen en vervolgens te gaan slapen.

Route van vandaag: