Curaçao – Maart 2019

Dag 2 – Zaterdag 23 Maart 2019
Curaçao

De volgende ochtend al vroeg wakker en dorst! Hoewel ik niet bang ben voor honden, leek het me niet heel handig om door het huis te gaan lopen om mijn fles te vullen bij de koud-water tap. De honden sliepen daar namelijk vlakbij. Dus nog even lekker blijven liggen tot de rest ook wakker was. Daarna veilig mijn fles gevuld met toch twee iets wat argwanende hondenogen die mij volgden.

Om 9u ging Karakter pas open (waar ik zou gaan ontbijten met Nicole en Roel), dus tijd om de ‘grand tour’ te krijgen van de tuin en ’t huis. Erg leuk en heel veel ruimte! En met uitzicht op landende vliegtuigen!

Na de tour even onder de douche gesprongen. ’t water werd nog steeds warm voor het je voeten bereikt had. Dat is dus al niet veranderd in die 25 jaar. Na het douchen tijd om aan mijn de lijst met dingen te beginnen wat ik wilde zien op ’t eiland in de tijd dat ik er ben.

Dus gewapend met camera de auto in, opweg naar Karakter voor het ontbijt.
Nog geen 5 minuten onderweg, en een eerste fotostop werd al ingepland, een gebied met Flamingo’s! Gaaf!
Met de telelens wat mooie foto’s gemaakt van de roze vogels op hoge poten.

Daarna nog even langs de Sint Willibrorduskerk gereden.

Eenmaal bij Karakter genoten van een prachtig uitzicht op de azuur blauwe zee en een heerlijk ‘slow’breakfast met prosecco. Na een meer dan voldoende ontbijt, opweg naar een bijzondere plek.

Ergens op Curaçao staat een boom, niet zomaar een maar eentje die langs de kant van de weg écht zit. Nicole & Roel zijn in de dagen voor mijn aankomst nog succesvol op verkenningstocht geweest om deze boom op te zoeken. Ik heb 25 jaar geleden al eens op schoot gezeten bij deze boom, maar waar ie was, wist ik niet meer.
Eenmaal bij de boom, de foto van 25 jaar geleden nogmaals gemaakt. Zoek de verschillen. 

Daarna door naar een uitzichtpunt over de Sint Marthabaai.

En door naar Grote en Kleine knip. Blijkbaar is Grote Knip nog een plek waar je als toerist een foto gemaakt moet hebben van jezelf. Zo gezegd, zo gedaan. 

Vervolgens door naar de highlight van de dag, Westpunt (Playa Grandi) om te gaan snorkelen met Zeeschildpadden. 

Wat een toffe ervaring was dat! De Canon kon niet mee in de zee, maar de GoPro wel en daarmee heb ik wel wat mooie beelden gemaakt.
Helaas zwommen er ook een aantal lui die het nodig vond om de schildpadden aan te raken. Het nut daarvan ontgaat mij echt. 
Na een goed half uur met de schildpadden hebben gezwommen, terug naar de auto.

Om het Christoffelpark heen gereden om een kaartje te kopen om een van de routes te gaan rijden.
Helaas bleek bij de kassa dat je na 13:30 niet meer het park in mag.
Nét 20 minuten te laat. Wel zonde, maar goed… de volgende keer dan maar. 

Daarna doorgereden naar een wijk waar 25 jaar geleden een oom van mij een aantal jaar heeft gewoond en ik tijdens mijn vakantie destijds veel ben geweest. Het huis was gauw gevonden. Om nou zomaar iemand z’n huis te fotograferen leek mij geen goed plan. Dus wilde netjes vragen of ik van buiten een paar foto’s mocht maken. 
Allereerst begon de huidige bewoner in het Papiaments te praten, maar later bleek ze toch ook Nederlands te kunnen. Snap ik ergens wel, zo’n rare gast met een dikke camera die je huis wil fotograferen. Maar na wat uitleg was het goed. Leuk om het (toch wel veranderde huis) terug te zien!

Na de fotosessie retour naar het huis van Nicole en Roel om even op te frissen en wat foto’s te maken van de beestjes in en om de tuin.

Om er vervolgens weer op uit te trekken naar Fort Nassau om de zonsondergang te aanschouwen. 
Allereerst met de auto de Julianabrug over. Hoewel ik het nut van een vangrail snap, is het wel jammer dat deze je het mooie uitzicht op Willemstad ontneemt.
Maar goed, camera goed vasthouden en met gestrekte arm wat foto’s proberen te maken. Toch best aardig gelukt.

Eenmaal aan de overkant, werd een kleine omweg door Punda genomen langs wat toffe muurschilderingen.

Daarna werd Fort Nassau bereikt. Wat een gaaf uitzicht bied over het eiland. Prima plek voor wat mooie foto’s

Nadat de zon in rap tempo in de zee was gezakt, tijd om naar Willemstad te rijden voor het diner. Aangezien er pas om 20:30 plek was, was er nog tijd voor een drankje met uitzicht op de Emmabrug. 
Aangezien ik nog graag wat foto’s in het donker wilde maken van deze bekende locatie, had ik mijn statief meegenomen. Wat de moeite meer dan waard was!

Toen de nodige foto’s gemaakt waren op naar De Gouverneur waar ik ook weer heerlijk heb gegeten en gedronken!

Curaçao