Peru & Bolivia – April / Mei 2013

Dag 4 – dinsdag 23 april 2013
Ica – Nazca

Vandaag ging dit keer om 6 uur de wekker. Na wederom onder de matige douche te hebben gestaan opzoek naar het ontbijt.
Dat bestond dit keer uit een paar bolletjes, een gebakken ei en wat jam. Goh… waar werd dat eerder geserveerd?

Daarna om even na 7-en, de bus in, opweg naar Nasca.
Nasca wordt overigens veel al met een “Z” geschreven wat alsdus Daniël fout is.
Onderweg werd er nog gestopt op een punt waar genoten kon worden van een uitzicht over een mooi dal.

Even voor 10-en werden de Nasca lijnen bereikt en kon je voor wel 2 hele soles (€0,60) een toren beklimmen om naar 2 lijnen te kijken. De hand en de Boom.

De route van Ica naar Nasca:

Daarna door naar het hotel (San Marcelo Hotel) om in te checken en vervolgens richting het vliegveld van Nasca gegaan voor de vlucht over de nascalijnen. Helaas deed Daniël te weinig moeite om voor mij een vliegtuigje te regelen waarbij het raam open kon. Blijkbaar omdat er al gereserveerd was voor een x-aantal stoelen in een vliegtuig moest en zou ik in een grotere kist mee. Dat men nog geen namen had en er dus prima geruild kon worden met anderen van de groep die wel in een kleiner toestel gingen scheen niet begrepen te worden en als onmogelijk geacht te worden. Wel een beetje een domper op het geheel, want foto’s maken door een raampje kan op zich wel, maar mooi is anders.

Eigenlijk had ik liever ook morgen gevlogen en dan vroeg in de ochtend, het hotel is toch vlakbij en het zonlicht had dan veel mooier geweest voor de foto’s. Het argument van Daniël was dat als het slecht weer zou zijn je dan helemaal geen lijnen gezien zou hebben. Ik had zelf echter al de TAF (luchtvaartweersvoorspelling) van het veld gezien via wifi en die vertelde me dat het prima weer zou worden. Maar helaas, ook hiervoor bleek hij alleen maar onmogelijkheden te zien.

Daarna nog maar wat foto’s laten zien aan het personeel van de airline dat ik dit soort dingen toch echt wel vaker deed. Nadat ze mijn website gezien hadden waren ze behoorlijk onder de indruk en mocht ik zomaar mee het veld op om daar dan maar wat plaatjes te maken van aankomende en vertrekkende kisten. In een oranje hesje mocht ik daar lekker m’n gang gaan. Dat was dan wel weer leuk.

Na een uurtje te hebben rondgehangen was het eindelijk tijd voor de vlucht over de nascalijnen.
Bij het instappen maar gewoon ergens gaan zitten. Blijkbaar stond er nog een stoelnummer op wat niet helemaal duidelijk was aangegeven. Een stel Canadezen werd redelijk geïrriteerd dat een aantal mensen uit de groep en ik maar gewoon ergens waren gaan zitten. Goed, foutje kan gebeuren maar ach… Snel gewisseld van plek. Bleek mijn plek achter de piloot te zijn.

Had ik 2 ramen om doorheen te klikken.

Vertrek vanaf Nasca Airport:

Na het opstijgen werd er op geringe hoogte over de lijnen gevlogen, eerst kwamen ze rechts voorbij en daarna pas links. Handig, want ik zat links dus kon ik me goed oriënteren. Om de lijnen zowel op links als rechts goed zichtbaar te krijgen werden er lekkere strakke bochtjes gedraaid van zo’n 25 graden of misschien nog wel ietsjes meer op sommige momenten.
Een van de Canadezen die zo lastig aan het doen was, kotste lekker een paar zakjes vol.

Volgorde van het zien van de lijnen:
Vis, Astronaut, Aap (die vind ik lijken op dat tekeningetje uit The Lion King), Hond, Kolibrie, Condor, Spin, Papegaai, Pelikaan, Boom & Hand.

Na zo’n 20 minuten heen en weer vliegen over de diverse figuren zat de vlucht er helaas alweer op.

Nog gevraagd of er nog een looping / stallturn / parabool gevlogen kon worden maar dat zat er helaas niet in. Jammer, had een leuke afsluiter geweest.

De vlucht over de Nasca lijnen:

Na de landing de bus weer in om te gaan lunchen in Nasca. Samen met Klaske, Martijn, François, Micheline & Elsbeth een lekker broodje gebraden kip gegeten met een biertje erbij.

Na de lunch nog een klein rondje door Nasca gelopen en wat mensen stiekem op de foto gezet.

Vervolgens alweer door te gaan naar de volgende bezienswaardigheid: Begraafplaats Chauchilla.
Deze begraafplaats was ontdekt in de jaren 1920, maar was sinds de 9e eeuw niet meer gebruikt. Er zijn hier vele graven gegraven over een periode van 600-700 jaar. Veel is er echter niet meer over, daar de graven zijn geplunderd. Door het droge klimaat zijn de opgegraven botten toch nog goed bewaard gebleven.

In ruim 2 en een half uur werd er van alles verteld over hoe deze graven vroeger zijn leeggeroofd om hun sierraden, katoen en andere waardevolle objecten. Doordat de overblijfselen hierdoor langere tijd blootgesteld zijn aan de elementen zijn de botten erg bleek geworden, maar helaas zijn ze daardoor ook hun gemummificeerde huid en hun haar kwijtgeraakt
Van de graven die nu nog intact / gerestaureerd waren kon je goed zien hoe men vroeger hun doden begroef.

Het waaide overigens wel behoorlijk hard bij de graven, gratis zandstraling gehad. Wel nog een erg mooi uitzicht op een aantal bergen waar zichtbaar nog het e.a. Aan metalen in zit.

Hierna weer terug naar Nasca via een lokaal kerkhof waar de zon erg mooi onder ging.

Ook nog “goudmijn” bezocht waarbij de uitleg over het proces wel grappig was maar niet heel interessant.

Eenmaal in Nasca met het grootste gedeelte van de groep gegeten in een restaurant waar ze behalve het veilige toeristenvoer ook wel iets hadden dat uit de lokale keuken kwam. Baby geit of pittige kip, ik ging voor de laatste. Dit bleek niet echt meer te zijn dan kipkerrie met rijst. Gelukkig stond er nog iets van een pittig sausje op tafel dat je er doorheen kon mixen, waarna het prima smaakte.
Samen met Klaske en Nele nog een andere variant gekozen van de Picso Sour, eentje waarbij er nog blue curaçao doorheen zat. Smaakte ook prima.

Tijdens het eten schoof er ook nog een stagiair reisleider uit Nederland aan (Sytze), die de rest van de reis ook mee gaat.

Nadat het eten op was, samen met Klaske, Nele, Martijn & Thomas nog wat gaan drinken in de stad. Wederom Pisco Sour. Tegen 11 uur een taxi terug genomen voor 7 soles. ’t ritje over de onverharde weg was wel leuk. Bij aankomst werd er betaald met 10 soles, en als wisselgeld slechts 1 terug gegeven. Het argument van de chauffeur was dat de rest gevallen zou zijn. Leuk grapje, maar zo werkt het natuurlijk niet. En na een preek in het Spaans van Nele kwam de chauffeur nog met de resterende 2 soles over de brug.
Daarna lekker gaan slapen in dit heerlijk rustige hotel.